I SA/Sz 946/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za październik, listopad 2007 r. oraz za miesiące od lutego do grudnia 2008 r. wraz z odsetkami oraz z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za maj 2008 roku wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Skarżący K. D., reprezentowany przez radcę prawnego R. B., złożył wniosek o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadniając złożony wniosek, podniósł, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub co najmniej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Następnie, wskazał, że wykonanie tej decyzji spowoduje egzekucję z majątku skarżącego, niezbędnego do utrzymania jego oraz jego rodziny, ponadto może doprowadzić do zubożenia, a nawet upadłości strony. Wyżej wymieniony zwracając się o szybkie rozpoznanie wniosku, wyjaśnił, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. podjął czynności zmierzające do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, tj. skierował do skarżącego upomnienia. Kserokopię pięciu upomnień załączył do wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), zwaną dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. U podstaw tej regulacji legła potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Według sądu strona skarżąca zwracając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S., nie uzasadniła w wyczerpujący sposób swojego wniosku. K.D. - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - nie podał we wniosku szczegółowych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku podał wprawdzie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje egzekucję z majątku skarżącego, jednakże w ocenie sądu, załączenie do wniosku kserokopii upomnień, w których wskazano m.in. rodzaj należności, kwotę należności głównej, a także odsetki z tytułu zwłoki, bez szczegółowego wskazania jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego i jego rodziny spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji, nie pozwala sądowi stwierdzić czy wystąpiły przesłanki uzasadniające przyznanie ochrony tymczasowej. W postanowieniu z dnia 19 marca 2012 r., I FZ 3/12, (LEX nr 1122859) Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że łączna kwota ciążących na stronie zobowiązań podatkowych nie świadczy sama w sobie o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona nie podała także żadnych informacji odnośnie wielkości posiadanego majątku, uzyskiwanych dochodów, ani ponoszonych wydatków, co umożliwiłoby sądowi odniesienie się do stanowiska strony wskazanego we wniosku. Ponadto, powołując się na swoją sytuację majątkową, nie wyjaśniła w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje negatywne zmiany w jej sytuacji finansowej. Należy podkreślić, że to strona skarżąca jest zobligowana do wykazania ww. przesłanek, nie może tego obowiązku przerzucać na Sąd. Zdaniem sądu, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 19 kwietnia 2012 r. (II FSK 404/12 (LEX nr 1137654) w którym stwierdził, że w sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji, Sąd uznając, iż skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.