III SA/Gd 425/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 18 czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody [...], wyżej opisaną. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że decyzja Wojewody [...] doręczona została skarżącemu w dniu 8 lipca 2009 roku ( akta administracyjne k-74). Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie, według którego "decyzja może być zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem Wojewody [...]". Sposób sformułowania zdania zawierającego pouczenie (budowa gramatyczna zdania) powoduje, że pouczenie jest niezrozumiałe i nie odpowiada treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zauważa, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w niniejszej sprawie z dniem 7 sierpnia 2009 roku i byłby zachowany gdyby skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, czyli w niniejszej sprawie - za pośrednictwem Wojewody [...], bowiem skarżący oddał skargę w dniu 27 lipca 2009 roku administracji zakładu karnego, w którym przebywa ( k-6 akt sądu). Jednak skarga zaadresowana została bezpośrednio do Sądu ( koperta, k-6 akt sądu). Sąd, do którego skarga wpłynęła w dniu 10 sierpnia 2009 r. (k-2 akt sądu) przekazał wprawdzie skargę niezwłocznie organowi ( w dniu 13 sierpnia 2009 roku, k-9 akt sądu), lecz w aktualnym stanie prawnym uznać należy, że termin do wniesienia skargi nie został przez skarżącego zachowany. Z tych też przyczyn Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę jako spóźnioną odrzucił. Sąd nie ma podstaw do przekazania skargi organowi, którego działania ona dotyczy, gdyż stosownie do przepisu art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) było to możliwe jedynie w okresie dwóch lat od wejścia w życie tej ustawy tj. od 1 stycznia 2004r. Podkreślić jednak należy, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi mogło wynikać z błędnego (niezrozumiałego) pouczenia w decyzji co do sposobu wniesienia skargi. W myśl art. 112 kodeksu postępowania administracyjnego, błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skarżący ma zatem możliwość wraz z wniesieniem do sądu skargi za pośrednictwem właściwego organu, złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi i powołania się na powyższą okoliczność, jako stanowiącą o braku swojej winy w uchybieniu terminu. Sąd zwraca uwagę, że w myśl art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.