I OSK 493/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 504/09 w sprawie ze skargi C. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić C. D. cały uiszczony wpis od skargi kasacyjnej, tj. kwotę 100 (sto) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. UZASADNIENIE C. D. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 504/09 oddalającego skargę C. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Wydziału Spraw Obywatelskich i Komunikacji w Starostwie Powiatowym w Ś. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w sprawie uchylenia – po wznowieniu postępowania – decyzji o wydaniu C. D. prawa jazdy kategorii A i B i odmowie wydania polskiego prawa jazdy. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2010 r. pełnomocnik C. D. cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 p.p.s.a. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 czerwca 2008 r. sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000, 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi jakakolwiek przesłanka nieważności postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. O zwrocie całego wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.