II SA/Kr 803/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S., K. Z., A. S., G. S., R. B., P. B., E. G., A. G., N. M., M. C., M. G., U. L., M. D., R. M., A. L., R. B. i M. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 18 maja 2020 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 lipca 2020 r. skarżący U. S., K. Z., A. S., G. S., R. B., P. B., E. G., A. G., N. M., M. C., M. G., U. L., M. D., R. M., A. L., R. B. i M. F. wnieśli za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2020 r., znak [...], którym organ ten utrzymał w mocy postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 7 lutego 2020 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji zabudowy mieszkaniowej i usługowej wraz z towarzyszącą im infrastrukturą nieobjętą ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o powierzchni zabudowy ok. 3,6 ha oraz garaży i parkingów samochodowych, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o powierzchni użytkowej ok. 3,36 ha, na obszarach nieobjętych formami ochrony przyrody w ramach inwestycji pn: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i usługowego wraz z garażami podziemnymi i nadziemnymi parkingami samochodowymi na działkach [...], [...], [...].[...] (obecnie [...], [...], [...]) wraz z towarzyszącą im zagospodarowaniem terenu, infrastrukturą techniczną i komunikacyjną na działkach nr [...]. [...], [...], [...], [...], [...] (obecnie [...], [...], [...], [...], [...]) obr. [...] przy ul. [...] i al. [...] w K.". Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2020 r. skarżący U. S. i inni reprezentowani przez adwokata T. B. zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podpisanie skargi, wskazanie prawidłowego numeru i daty zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, złożenie pełnomocnictwa lub pełnomocnictw albo jego uwierzytelnionego odpisu/ów do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz oznaczenie numerów PESEL wszystkich skarżących. Pomimo doręczenia wezwania o uzupełnienie powyższych braków w dniu 10 sierpnia 2020 r. skarżący nie uczynili zadość wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie skarga U. S. i innych obarczona była brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej prawidłowego biegu, tj. nie została podpisana przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), nie zawierała prawidłowego numeru i daty zaskarżonego postanowienia (art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a) oraz nie zawierała numerów PESEL wszystkich skarżących (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Ponadto do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo albo jego uwierzytelniony odpis do działania w imieniu skarżących (art. 46 § 3 p.p.s.a.) Skarżący pouczeni o skutkach niewykonania zarządzenia sądu, pomimo wezwania do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi, nie uzupełnili ich. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.