II OZ 1395/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. i L. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt II SA/Po 697/16, o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. H. i L. H. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt II SA/Po 697/16, odrzucił skargę J. H. i L. H. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2016 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 września 2016 r., pismami z dnia 20 września 2016 r. wezwano solidarnie skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz nadesłania siedmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Skarżący zostali jednocześnie pouczeni, że niewykonanie wezwań w terminie 7 dni będzie skutkować odrzuceniem skargi, a także o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wezwania zostały prawidłowo doręczone w dniu 22 września 2016 r. W zakreślonym terminie, do dnia 29 września 2016 r. skarżący nie uiścili wpisu, a także nie nadesłali odpisów skargi. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi Sąd odrzucił ją na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie podnieśli, że nie posiadają odpowiedniej wiedzy aby prowadzić samodzielnie sprawy przed sądem, a krótki termin (7 dni) na wykonanie zarządzeń uniemożliwił im zwrócenie się o pomoc do adwokata. Zaznaczyli ponadto, że nie stać ich na usługi adwokata. Dalej podnieśli kwestie merytoryczne, niezwiązane z przedmiotem zaskarżonego postanowienia, a sprowadzające się do kwestionowania zaskarżonego postanowienia i sposobu procedowania przez organ nadzoru budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podstawę odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięci braków formalnych stanowi natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje odrzucenie skargi w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. W przedmiotowej sprawie skarżący zarządzeniami z dnia 14 września 2016 r. zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100,00 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 7 egzemplarzy jej odpisów. W zakreślonym terminie do wykonania zarządzeń, który upłynął z dniem 29 września 2016 r., skarżący nie wykonali nałożonych obowiązków, mimo, że treść wezwań była sformułowana w sposób jasny i czytelny, w szczególności wskazano jakiej czynności procesowej należy dokonać, w jakim terminie oraz jakie są skutki prawne jej niewykonania. Skoro mimo wyraźnych pouczeń Sądu skarżący mieli trudności z uzupełnieniem braków skargi, a jednocześnie nie mogli skorzystać z usług profesjonalnego pełnomocnika, to powinni w odpowiednim czasie wystąpić do Sądu o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w ramach prawa pomocy, o czym również zostali pouczeni w wezwaniach. Brak właściwych działań ze strony skarżących, a w konsekwencji nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Końcowo wskazać należy, że wyznaczony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych ma charakter ustawowy i nie może być przedłużony. Bezskuteczny upływ tego terminu powoduje, że Sąd ma obowiązek orzec o odrzuceniu skargi. Natomiast podane w zażaleniu trudności przy wykonywaniu wezwania sądowego mogą być oceniane przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.