II SA/Łd 745/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2008 r. sprawy ze skargi U. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy G., odmówił przyznania zaliczki alimentacyjnej U.C. na córkę A.C. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść przepisu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. z 2005 r. nr 86, poz. 732 z późn. zm.) oraz art. 3 pkt 17a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2255 ze zm.), podnosząc iż U.C. nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko, dlatego też nie spełnia ustawowego warunku przyznania prawa do zaliczki alimentacyjnej na córkę. W odwołaniu od powyższej decyzji, U.C. podniosła, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest dla niej krzywdzące. Z ojcem dziecka jest po rozwodzie, córkę wychowuje sama, a egzekucja zasądzonych alimentów jest bezskuteczna. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją nr [...], wydaną w dniu [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., cytowanej dalej jako k.p.a.) i art. 2 pkt 5 lit. a ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej w związku z art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył brzmienie przepisu art. 2 pkt 5 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz o zaliczce alimentacyjnej, oraz art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ stwierdził, że z przedstawionych w sprawie dokumentów wynika, że skarżąca wychowuje jedno dziecko (M.S.) wraz z jego ojcem A.S., co jest przesłanką negatywną do uznania skarżącej za osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 2 ust. 5 lit. a ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. Na powyższą decyzję U.C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W swoim środku zaskarżenia powieliła w większości argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Podniosła w szczególności, iż ma trudną sytuację materialną oraz, że wychowuje córkę A.C. bez jakiegokolwiek udziału jej ojca. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, odwołując się do uzasadnienia stanowiska, zawartego w motywach zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. o sygn. akt. II SA/Łd 1242/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o zgodność art. 2 pkt 5 lit. a i art. 29 ust. 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej oraz art. 3 pkt 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej z art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 27 Konwencji o prawach dziecka przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz. U. 120, nr 120 z 1991 r., poz. 526 ze zm.). W dniu 6 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt P 18/06 Trybunał Konstytucyjny orzekł m.in., że art. 2 pkt 5 lit. a ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej w związku z art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym przez art. 27 pkt 2 lit. g ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej w zakresie, w jakim pomija prawo osób wychowywanych przez osoby pozostające w związku małżeńskim do zaliczki alimentacyjnej, jest niezgodny z art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 27 Konwencji o prawach dziecka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. Decyzją z dnia [...], Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. – działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. – uwzględniło w całości skargę U.C., uchylając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...], Nr [...] oraz przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. - organ, którego działanie zostało zaskarżone może w zakresie swej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uchylenie decyzji oznacza wycofanie zaskarżonego aktu z obrotu prawnego. Wobec powyższego skargę na uchylony na podstawie powyższego przepisu akt należy uznać za bezprzedmiotową. Z kolei zgodnie z treścią przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony. W rozpoznawanej sprawie, zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, na skutek podjętych przez organ, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., czynności autokontrolnych. Tym samym przestał też istnieć przedmiot zaskarżenia, czyniąc wydanie wyroku w badanej sprawie zbędnym. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, jako bezprzedmiotowego. A.K.