VII SA/Wa 965/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. J., Z. Z., L. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie remontu elewacji budynku postanawia oddalić wniosek A. J., Z. Z., L. P. o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skarg. UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 września 2009 r., uzupełnionym pismami z dnia 12 października 2009 r. i 13 października 2009 r. A. J., Z. Z., L. P. złożyły wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skarg. Uzasadniając swój wniosek wskazały, iż w skutek odrzucenia skargi sprawa nie będzie rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i uniemożliwi im przedstawienie konkretnych argumentów. Skarżące stwierdziły ponadto, iż odrzucenie skargi nastąpiło dla nich z przyczyn niezrozumiałych, bowiem sprawa była prowadzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). W niniejszej sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły A. J., Z. Z. i L. P. reprezentowane przez adwokata H. K. Skargi te były nienależycie opłacone. Należy zaś stwierdzić, iż jeśli strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (por. wyrok SN z 21 lutego 2002 r., I PKN 903/2000 , Prok. i Pr. 2003, nr 15, poz. 39 - dodatek). Pełnomocnik posiadający wiedzę prawniczą będąc profesjonalistą winien być świadomy swoich obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2004 r., FZ 133/04, niepubl.). Zgodnie zaś z treścią art. 221 w/w ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wpis od każdej ze skarżących w niniejszym przypadku zgodnie z paragrafem 2 ust. 3 pkt. 1 Rozporządzenia Rady ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze. zm.) winien wynosić 500 złotych. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu strona składająca wniosek przy dochowaniu minimum staranności mogła dochować terminu. Jak wskazano wyżej, strona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. OZ 569/2004). Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Ponieważ w niniejszej sprawie skarżące nie wykazały, że zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do dokonania czynności, wyłącza to możliwość przywrócenia terminu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 cytowanej ustawy orzekł jak w sentencji.