II SA/Gl 1509/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 5 sierpnia 2022 r. nr SKO.K/41.3/1115/2022/11463/KS w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 marca 2022 r., uzupełnionym pismem z dnia 19 lipca 2022 r., J.Z. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa [...] w sprawie unieważnienia egzaminu państwowego praktycznego na prawo jady kategorii B. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2022 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uznało ponaglenie wniesione przez skarżącego za nieuzasadnione. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie nie doszło do przewlekłości postępowania, postępowanie to przebiegało w sposób płynny i ciągły, a podejmowane w jego toku czynności procesowe podyktowane były koniecznością realizacji zasad procedury administracyjnej, mających na celu zapewnienie stronom ich gwarancji procesowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zaskarżył zarówno postanowienie Kolegium z dnia 5 sierpnia 2022 r., jak również domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania Marszałka województwa [...]. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 października 2022 r. skargi zostały rozdzielone, zaś skarga w niniejszej sprawie została zarejestrowana jako skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 5 sierpnia 2022 r., nr SKO.K/41.3/1115/2022/11463/KS w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.3), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Odnosząc treść cytowanego art. 3 p.p.s.a. do przedmiotu skargi wniesionej do tutejszego Sądu należy wskazać, że kwestionowane postanowienie nie mieści się w katalogu spraw, na które może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Należy wskazać, że stanowisko organu wyrażone na gruncie art. 37 k.p.a. przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy, a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to rozstrzygnięcie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2, bądź w pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2009 r., IV SAB/Gl 21/09; postanowienie WSA w Warszawie z 4 grudnia 2017 r., II SA/Wa 1879/17). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w przedmiocie rozpoznania ponaglenia. Wobec powyższych rozważań przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. Na marginesie można jedynie zaznaczyć, że przedmiotowe orzeczenie nie zamyka skarżącemu możliwości skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ skarżący uprawniony jest do wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa Śląskiego, co też zresztą uczynił. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.