III SAB/Kr 39/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na bezczynność Dyrektora Instytutu [...] p o s t a n a w i a : odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 czerwca 2000r. P. T. złożył podanie o przyjęcie go na studia doktoranckie w Instytucie [...] Polskiej Akademii Nauk. W dniu 6 lipca 2000r. nie zdał egzaminu wstępnego i nie został przyjęty na studia. Pismem z dnia 15 czerwca 2010r. P. T. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Instytutu [...] Polskiej Akademii Nauk polegającą na nie wydaniu decyzji na jego odwołanie opatrzone datą 20 lipca 2000 r. i złożone w dniu 31 lipca 2000 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Instytutu [...] Polskiej Akademii Nauk podniósł, iż skarga jest bezzasadna ponieważ z posiadanej dokumentacji nie wynika, aby skarżący składał odwołanie dotyczące egzaminu wstępnego na studia doktoranckie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie przedmiotu skargi, skarżący dołączył wskazane przez siebie odwołanie z datą złożenia 31 lipca 2000 r. i w piśmie z dnia 12 listopada 2010r. wyjaśnił, że jego odwołanie dotyczy decyzji przekazanej ustnie (gdyż władze Instytutu [...] nie wydały pisemnej decyzji) odnośnie wyników egzaminu z dnia 6 lipca 2000 r., w szczególności odnośnie uzyskanej przez niego negatywnej oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Dyrektora Instytutu [...] z punktu widzenia zakresu kognicji sądów administracyjnych. Zakres spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", zgodnie z którym: "Art. 3. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Ponadto – zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. – "sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Z brzmienia cytowanego przepisu, a zwłaszcza jego § 2 pkt 8 wynika, iż sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów, ale tylko w przypadkach wymienionych w pkt 1-4a tego paragrafu. Skarga na bezczynność przysługuje więc tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3), w sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz w sprawach indywidualnych, w których są wydawane pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (pkt 4a). Zdaniem Sądu - z żadną z powyższych sytuacji nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Według skarżącego, bezczynność Dyrektora Instytutu [...] polega na tym, że nie rozpatrzył on odwołania skarżącego i nie wydał stosownej decyzji. Należy jednak zauważyć, że - jak przyznał sam skarżący - jego odwołanie dotyczyło wyników egzaminu z dnia 6 lipca 2000r., w szczególności uzyskanej przez niego oceny negatywnej. Kwestię organizowania i prowadzenia studiów doktoranckich regulowała ustawa z dnia 12 września 1990r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386 z późn. zm.) oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 czerwca 1991r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów naukowych (Dz. U. Nr 58, poz. 249 z późn. zm.). Żaden z wymienionych aktów prawnych nie przewidywał jednak możliwości wniesienia odwołania od oceny - wyników egzaminu na studia doktoranckie. Oznacz to, że skarżący nie był uprawniony do wniesienia odwołania, a tym samym, że Dyrektor Instytutu [...] nie był zobowiązany do jego rozpatrzenia w formie decyzji. W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność Dyrektora Instytutu [...] nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do rozpoznania skargi, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.