VIII SAB/Wa 202/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie dokwaterowania do mieszkania postanawia : odrzucić skargę M. K.. UZASADNIENIE Pismem z [...] października 2015 r. M. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie dokwaterowania do "mieszkania własności UP zajmowanego nielegalnie przez B. i A. K. nazwisko nieznane o kubaturze [...] m2 w centrum W.". Odpowiadając na skargę Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy p.p.s.a. stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skoro zatem skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć co do zasady jedynie spraw objętych puntami 1 do 4a § 2 art. 3 p.p.s.a. (a więc spraw załatwianych przez organy w drodze: postanowienia, decyzji, innego aktu z zakresu administracji publicznej czy też poprzez wydanie interpretacji podatkowej), a także zwłoki przy podejmowaniu określonych czynności lub aktów w toku postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 9) to wykluczona jest właściwość sądów administracyjnych w sprawach, w których zwłoka dotyczyć ma tej kategorii spraw, które przywołanymi wyżej aktami stosowania prawa się nie kończą. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie "dokwaterowania do mieszkania własności UP zajmowanego nielegalnie przez B. i A. K. nazwisko nieznane o kubaturze [...] m2 w centrum W.". Sprawa ta nie mieści się jednak we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Nadto należy zauważyć, iż Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej nie zostały przypisane w polskim porządku prawnym żadne kompetencje w zakresie załatwiania spraw lokalowych obywateli. A zatem skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.