III SA/Wa 2332/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za grudzień 2004 oraz marzec 2006 roku postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. - UZASADNIENIE W skardze z dnia 5 sierpnia 2008 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] kwietnia 2008 r., pełnomocnik E. C. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w tytule wykonawczym na podstawie którego prowadzona jest wobec Skarżącej egzekucja błędnie oznaczono dłużnika, dochodzoną kwotę, okres za który naliczono zobowiązania oraz kwoty i terminy naliczania odsetek. Wskazał nadto, że Prezes Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie wezwał Skarżącej do spełnienia świadczenia przed wystawieniem tytułu wykonawczego. Wyjaśnił, że dochodząc roszczenia które zostało ustalone bez podstawy prawnej organ ten godzi w porządek prawny i może spowodować znaczną szkodę po stronie Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej powoływana jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Z analizy powyższego przepisu wynika, że przesłanką wstrzymania wykonania aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. W treści wniosku sformułowanego w skardze pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Należy jednakże zauważyć, że przedmiotem wniesionej skargi jest decyzja organu II instancji wydana na skutek ponownego rozpoznania sprawy w postępowaniu instancyjnym. W efekcie zatem to z wykonalnością tej decyzji wiązać należy powstanie ewentualnych negatywnych dla Skarżącej następstw. Wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej rozciągałoby się w istocie na obowiązki wynikające dla strony skarżącej z decyzji organu I instancji. Z tych względów Sąd rozpoznał niniejszy wniosek jako dotyczący zaskarżonej decyzji. Wniosek pełnomocnika skarżącej należało ocenić w kontekście przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, że obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu w uzasadnieniu wniosku brak jest argumentacji która odnosiłaby się skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można za taką argumentację uznać twierdzeń co do nieprawidłowości w prowadzonym wobec Skarżącej postępowaniu egzekucyjnym. Kwestionowaniu sposobu prowadzenia postępowanie egzekucyjnego służą przysługujące w tym postępowaniu środki zaskarżenia. Zdaniem Sądu, ewentualna wadliwość postępowania egzekucyjnego nie świadczy o możliwości spowodowania dla Skarżącej konsekwencji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Takiego charakteru nie ma również wskazywana we wniosku bezpodstawność dochodzonych roszczeń, która podlegać będzie ocenie przy rozpoznaniu skargi. Zdaniem Sądu pełnomocnik Skarżącej nie przedstawił argumentacji, która wskazywałaby na spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., a jak wspomniano powyżej do uwzględnienia złożonego wniosku może dojść tylko wobec jednoznacznego wykazania tych przesłanek. Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.