III FZ 590/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 160/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 5 stycznia 2022 r. nr 0401-IEW.4260.7.2021 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 160/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: "WSA") odrzucił skargę T. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 kwietnia 2022 r. w przedmiocie ulgi płatniczej. Wymienione postanowienie, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W uzasadnieniu WSA wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA z dnia 10 marca 2022 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 18 marca 2022 r. WSA wskazał, że termin na uiszczenie wpisu sądowego upłynął w dniu 25 marca 2022 r. Brak uiszczenia wymaganego wpisu stanowił podstawę do odrzucenia skargi. Skarżąca wywiodła zażalenie od wskazanego postanowienia i wniosła o jego uchylenie. Skarżąca podniosła, że z uwagi na swoją trudną sytuację finansową nie ma możliwości uiszczenia wymaganego wpisu. Z powodu pandemii zaprzestała prowadzenia działalności i nie osiąga zysków, a przez to nie może ponosić żadnych opłat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Akta rozpoznawanej sprawy wskazują bezspornie, że wezwanie z dnia 10 marca 2022 r., do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 500 zł, doręczono skutecznie Skarżącej w dniu 18 marca 2022 r. (potwierdzenie odbioru- k. 22 akt sądowych). W wezwaniu tym Sąd pouczył Skarżącą o trybie, terminie oraz rygorze nieuiszczenia należnej opłaty od skargi. Skarżąca w wymaganym, wynikającym z ustawy terminie, należnego wpisu jednak nie uiściła. W tej sytuacji WSA prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo należy zauważyć, że Skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy na podstawie art. 243 p.p.s.a w związku z art. 244 p.p.s.a., obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, postanowieniem Referendarza Sądowego WSA z dnia 23 czerwca 2022 r. Skarżąca zaskarżyła to postanowienie, jednakże postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Bd 85/22 WSA utrzymał je w mocy. W odniesieniu do Skarżącej, nie zachodzi podstawa zwolnienia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, o której stanowi art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a., dlatego też WSA zasadnie wydał kwestionowane postanowienie, które odpowiada przepisom obowiązującego prawa. Podnoszona przez Skarżącą w zażaleniu niemożliwość uiszczenia wpisu z powodu złej sytuacji materialnej jest bezzasadna. Skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy, a rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stało się prawomocne. Tym samym Skarżąca nie została zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sadowych. Argumenty, dotyczące problemów finansowych, które ewentualnie mogłyby skutkować zwolnieniem od obowiązku wniesienia wpisu sądowego, były podnoszone przez Skarżącą w wniosku o przyznanie prawa pomocy, lecz nie spotkały się z aprobatą sądu. Powtarzanie ich w postępowaniu zażaleniowym jest bezzasadne ponieważ zostały one rozważone przez WSA w procedowaniu nad wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.