I SA/Go 156/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2009 r. wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 25 sierpnia 2009 r. sygnatura akt I SA/Go 156/09 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...]. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej UZASADNIENIE Strona skarżąca T.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 25 sierpnia 2009r. sygnatura akt ISA/Go 156/09 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru. Do skargi kasacyjnej załączył złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy. W treści wniosku skarżący oświadczył, iż od chwili wszczęcia postępowania weryfikacyjnego przez organa celne sytuacja finansowa jego i rodziny ulega ciągłemu pogorszeniu, że mieszka wspólnie z żoną i dwoma synami w wieku 19 i 18 lat, że prowadzi nie przynoszącą żadnego dochodu działalność gospodarczą, że jego żona obecnie nie pracuje (wypowiedzenie umowy o pracę nastąpiło z dniem [...] maja 2009r). Miesięczne koszty utrzymania jego i jego rodziny wynoszą 3 tyś. zł., przy czym jednocześnie stwierdził, iż w rzeczywistości ich egzystencja, to wynik finansowego wsparcia ojca i jego teściów, bez których nie dałoby się po porostu żyć. Podkreślił, iż w 2006r. przez dłuższy czas przebywał w areszcie, ze względu na postępowanie prokuratorskie, które trwa do chwili obecnej, a podjęte próby zatrudnienia z uwagi na te okoliczność zakończyły się fiaskiem. Wyjaśnił też, że utrzymywanie działalności gospodarczej stanowi podstawę do dalszej obrony jego interesów w trwających sporach z organami celnymi i skarbowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art.246 §1 p.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (a taką jest skarżący). W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. Prawo pomocy w istocie swej ma stanowić zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Ma bowiem umożliwiać realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Z drugiej jednak strony, Sygn. akt l SA/Go 156/09 Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005roku, FZ 478/04 (niepubl.) podkreślił, że opłaty sądowe, do których także zalicza się wpis, stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art.84 ustawy zasadniczej. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Mając na względzie powyższe rozważania, w oparciu o całokształt złożonych dokumentów, okoliczności sprawy, sytuację materialną i rodzinną wnioskodawcy Sąd doszedł do przekonania, że strona zasługuje na przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Sąd wziął pod uwagę, iż przedmiotowa sprawa nie jest jedyną w której skarżący zobowiązany jest do uiszczenia należnego wpisu sądowego. W takiej sytuacji ocena kondycji majątkowej strony powinna opierać się na analizie kosztów postępowania sądowego i aktualnej sytuacji finansowej strony. Niewątpliwie w tej mierze należało zważyć na czynnik prowadzenia licznych postępowań sądowych, pomoc otrzymywaną od rodziny jako jedyne źródło pokrycia jego potrzeb związanych z utrzymaniem siebie i rodziny oraz brak dochodów z działalności gospodarczej. Tym samym, zważywszy na całokształt okoliczności sprawy, oraz z uwagi na niebezpieczeństwo pozbawienia skarżącego i jego najbliższych możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, bądź ograniczenia prawa do kontroli wydanej w jego sprawie decyzji administracyjnej Sąd na podstawie art.246 §1 pkt2 w związku z §3 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji.