II OSK 2523/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2280/20 w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 października 2020 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2021r., sygn. akt VII SA/Wa 2280/20, oddalił skargę K. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 października 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 września 2020 r. nakładającą na J. Z. obowiązek rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] [...] i [...], tj. rozbiórkę części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym. Skargą kasacyjną K. Z. zaskarżył powyższy wyrok w całości domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Pismem z dnia 3 sierpnia 2022 r. J. Z. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że realizacja nałożonego tą decyzją obowiązku może doprowadzić do nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Przebudowa przedmiotowej zjazdu wymagała będzie bowiem dużego nakładu środków finansowych jak również będzie powodowała uciążliwości w prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie nieruchomości przy ul. [...][...] w [...]. Zdaniem wnioskodawcy, w chwili obecnej, po pandemii koronawirusa, podczas trwania działań wojennych na Ukrainie, podejmowanie działań, które niosą za sobą duże nakłady finansowe może doprowadzić do pogorszenia sytuacji finansowej Spółki, a co za tym idzie zwolnienia pracowników. Ponadto zwrócono uwagę, że decyzja organu I instancji zobowiązuje J. Z. jako wspólnika spółki cywilnej Firma "[...]" do wykonania wskazanych prac, podczas gdy J. Z. od 1 marca 2019 r. nie jest wspólnikiem ww. Spółki, decyzja zatem skierowana została do niewłaściwego podmiotu. Do wniosku załączono kosztorys wykonania przedmiotowych robót, w którym oszacowano ich wartość na kwotę 85770,88 zł. W piśmie procesowym z dnia 4 października 2022 r. uczestnik postępowania [...] sp.j. w [...] poparła ww. wniosek o wstrzymanie podnosząc, że zawężenie zjazdu doprowadzi do zwiększenia zagrożenia kolizjami, gdyż zarówno do posesji przy ul. [...][...] jak i [...][...] odbywa się ruch samochodów ciężarowych oraz osobowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z treści przytoczonego powyżej przepisu wynika, iż ustawodawca zawęził krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, stanowiąc, że wstrzymanie ich wykonania może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego (por. postanowienie NSA z 18 października 2005 r., sygn. akt II OZ 910/05; postanowienie NSA z 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 683/11, postanowienie NSA z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II OZ 649/17). Skarżącym w przedmiotowej sprawie - zarówno w pierwszej jak i drugiej instancji - jest K. Z.. J. Z. występuje natomiast w niniejszej sprawie wyłącznie jako uczestnik postępowania, a zatem nie jest uprawniony do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Tylko na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania. Dlatego też wniosek J. Z. jest oczywiście bezzasadny i z tego tylko powodu nie mógł zostać uwzględniony. Wobec braku przepisów uprawiających Sąd do odrzucenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, w zaistniałym przypadku należało wniosek taki oddalić (por. postanowienie NSA z 10 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1648/16; B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021). W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.