VII SA/Wa 2039/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2020 r. sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz D. Ł. kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej jako "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 333 ze zm., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, dalej jako "p.b.") po rozpatrzeniu odwołania D. Ł. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej jako "PNB", "PINB [...]") z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne przeprowadzane w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. A. [...] dz. nr ew. [...] obręb [...] w W. na budynek oświaty wykonanych niezgodnie ze skutecznym zgłoszeniem - utrzymał decyzję PINB w mocy. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W związku z wnioskiem D. Ł. (dalej jako "skarżący") z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie dotyczącej samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego przy ul. A. [...] w W. na budynek oświaty, w dniu 4 października 2013 r. upoważnieni pracownicy PINB przeprowadzili oględziny omawianego budynku. W trakcie oględzin ustalono, iż na terenie przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek posiadający jedną kondygnację podziemną i dwie kondygnacje naziemne. W dniu oględzin stwierdzono, że budynek użytkowany jest jako filia Szkoły Podstawowej nr [...] z oddziałem integracyjnym (oddziały przedszkolne). Podczas kontroli okazano: - zgłoszenie z dnia 23 sierpnia 2013 r. zmiany sposobu użytkowania domu mieszkalnego jednorodzinnego na budynek oświaty (przedszkole); - zaświadczenie Prezydenta [...] z dnia 2 września 2013 r. nr [...] potwierdzające zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego budynku; - pismo Zastępcy Dyrektora Szkoły – J. K. z dnia 14 września 2013 r. potwierdzające, iż w ww. budynku mieszczą się tylko oddziały przedszkolne; - pozytywną opinię sanitarno - higieniczną z dnia 29 sierpnia 2013 r.; - pozytywną opinię Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 2 września 2013 r. dotyczącą wykonanych zabezpieczeń przeciwpożarowych; - projekt adaptacyjny budynku mieszkalnego jednorodzinnego na przedszkole; - książkę obiektu budowlanego - data założenia 19 sierpnia 2013 r. Na podstawie okazanych dokumentów stwierdzono następujące odstępstwa w sposobie zagospodarowania terenu: zmieniono usytuowanie ogrodzenia od strony ul. Osiedle; zmieniono usytuowanie i liczbę miejsc postojowych (wykonano 4 miejsca zamiast 3); przed wejściem do budynku wykonano pochylnię o wymiarach ok. 1,35 m x 4,30 m i wysokości ok. 0,1 m; nie wykonano bramy wjazdowej w ogrodzeniu; nie wykonano furtki w ogrodzeniu od strony ul. A. Stwierdzono, że budynek użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem jako placówka oświatowa. PINB postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], na podstawie art. 81c ust. 2 p.b., nałożył na inwestorów – M. Z. i R. Z. - obowiązek przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. A. [...] działka nr ew. [...] obręb [...] w W. na budynek oświaty wykonanych niezgodnie ze skutecznym zgłoszeniem, zawierającej prawidłowość wykonania w/w robót oraz zgodność z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019, poz. 1065, dalej jako "rozporządzenie techniczne") w terminie dwóch miesięcy. W dniu 26 kwietnia 2016 r. przedłożono do akt sprawy żądaną ocenę techniczną robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. A. [...] w W. na budynek oświaty wykonanych zgodnie ze skutecznym zgłoszeniem sporządzony przez architekta G. P. PINB decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] r., powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b., odmówił nałożenia na inwestorów obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku przy ul. A. [...] użytkowanego jako przedszkole, do stanu zgodnego z prawem. Po rozpoznaniu odwołania D. Ł. [...]WINB decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia [...] lipca 2016 r. W ocenie organu odwoławczego PINB ww. decyzją zasadnie odmówił nałożenia obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. w stosunku do wykonanych robót budowlanych. Organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania administracyjnego stwierdzono, iż prace wykonywane były na podstawie skutecznego zgłoszenia, nie stanowią więc samowoli budowlanej. W trakcie wykonywania prac adaptacyjnych związanych ze zmianą sposobu użytkowania przedmiotowego budynku w inwestor samowolnie odstąpił od warunków określonych w zgłoszeniu z dnia 23 sierpnia 2013 r. do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...]. W przedmiotowej sprawie zmiana sposobu użytkowania została przez inwestora skutecznie zgłoszona organom architektoniczno - budowlanym, które po zbadaniu zgodności z przepisami złożonej dokumentacji nie zgłosiły sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia. Nawet jednak w sytuacji dokonania przez inwestora skutecznego zgłoszenia robót, organ ma prawo ich weryfikacji pod kątem zgodności z przepisami i sztuką budowlaną. Organ odwoławczy uznał w związku z tym, iż zasadne było zatem zastosowanie trybu naprawczego, o którym mowa w treści art. 50-51 Zdaniem organu, zgodnie z przedłożoną do akt sprawy oceną techniczną z dnia 25 kwietnia .2016 r. wykonaną przez architekta G. P., która potwierdziła wskazany wcześniej zakres zmian, powyżej wskazane prace wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną, a stan techniczny elementów zagospodarowania działki nie budzi zastrzeżeń. Usytuowanie oraz sposób wykonania miejsc parkingowych zgodne jest z Rozdziałem 3 - dotyczącym miejsc postojowych dla samochodów osobowych – rozporządzenia technicznego. Zgodnie z § 21 ww. rozporządzenia "stanowiska postojowe dla samochodów osobowych powinny mieć co najmniej szerokość 2,3 m i długość 5 m, przy czym dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne szerokość stanowiska powinna wynosić co najmniej 3,6 m i długość 5 m, a w przypadku usytuowania wzdłuż jezdni - długość co najmniej 6 m i szerokość co najmniej 3,6 m, z możliwością jej ograniczenia do 2,3 m w przypadku zapewnienia możliwości, korzystania z przylegającego dojścia lub ciągu pieszo-jezdnego. Stanowiska postojowe i dojazdy manewrowe dla samochodów osobowych powinny mieć nawierzchnię utwardzoną lub co najmniej gruntową stabilizowaną, ze spadkiem zapewniającym spływ wody ". Jak wynika z analizy przedłożonej oceny technicznej oraz projektu zagospodarowania działki stanowiącego jej załącznik, inwestor na terenie przedmiotowej działki, prostopadle do ul. O. wykonał 3 miejsca postojowe o wymiarach 5,00 m x 2,3 m oraz jedno miejsce o wymiarach 5,00 m x 3,60 m. Miejsca parkingowe wykonane zostały z kostki betonowej o gr. 0,06 m na podsypce piaskowej stabilizowanej cementem. Natomiast zgodnie z § 70 ww. rozporządzenia, maksymalne nachylenie pochylni związanej z budynkiem, przeznaczonej do ruchu pieszego i dla osób niepełnosprawnych poruszających się przy użyciu wózka inwalidzkiego, przy wysokości pochylni do 0,15 m nie może przekraczać 15 % nachylenia. Jak wynika z oceny technicznej wykonana pochylnia o wysokości 0,1 m posiada spadek o wartości 2,33 % nachylenia. Odnosząc się do dokonanych zmian w zakresie wykonania ogrodzenia, [...]WINB wskazał, iż zgodnie z § 41 ww. rozporządzenia ogrodzenie nie może stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i zwierząt, zabronione jest umieszczanie na ogrodzeniach, na wysokości mniejszej niż 1,8 m, ostro zakończonych elementów, drutu kolczastego, tłuczonego szkła oraz innych podobnych wyrobów i materiałów. Ogrodzenie w niniejszej sprawie wykonane zostało z siatki stalowej na słupkach stalowych z systemową podmurówką z prefabrykatów betonowych. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że PINB [...] zasadnie stwierdził, że przeprowadzone roboty wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną, nie naruszają przepisów oraz nie stwarzają możliwości wystąpienia zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia, bądź zagrożenia środowiska. Na marginesie [...]WINB wskazał, iż w prowadzonym postępowaniu nie jest związany wytycznymi zawartymi w dołączonych do odwołania z dnia 25 lipca 2016 r. wyrokach WSA w Warszawie z dnia 18 lipca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 321/14 oraz z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1730/15, gdyż zapadły one w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Powyższe postępowania prowadzone były w innym przedmiocie - dotyczyły bowiem budowy budynku jednorodzinnego. W ich treści wskazano co prawda, iż samowolna zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek oświaty (przedszkole) stanowiłaby istotne odstępstwo od pozwolenia na budowę, jednak w niniejszej sprawie zmiana sposobu użytkowania nastąpiła legalnie już po zakończeniu budowy przedmiotowego budynku (co potwierdza zaświadczenie Prezydenta [...] nr 19/Z/2013 z dnia 2 września 2013 r.). Skargę na te decyzję złożył D.Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA w Warszawie") wyrokiem z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 179/17 uchylił decyzję [...]WINB z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] oraz decyzję PINB z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]. Sąd wskazał, że skarżący domagał się skontrolowania zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek oświatowy. Organ ustalił, że zmiana była legalna bowiem dokonano stosownego zgłoszenia. Jednocześnie organy nadzoru budowlanego wskazały, że inwestor odstąpił od warunków zgłoszenia. Organ architektoniczno-budowlany sporządził informację, że do dnia 2 września 2013 r. nie zgłosił sprzeciwu co do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania. Zdaniem Sądu w realiach przedmiotowej sprawy organy nadzoru budowlanego błędnie ograniczyły zakres swojej kontroli do zbadania zgodności dokonanych zmian ze zgłoszeniem. Nie może budzić wątpliwości to, że brak sprzeciwu co do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania nie wyklucza możliwości dokonania kontroli zrealizowanej inwestycji. Nie ma w obrocie prawnym rozstrzygnięcia stwierdzającego legalność takiej zmiany, które by było poprzedzone badaniem legalności zmiany. Zdaniem Sądu szczególnie w sytuacji stwierdzenia niewątpliwych różnic pomiędzy zgłoszeniem a wykonanymi robotami budowlanymi, zadaniem organu winna być całościowa kontrola dokonanych zmian. Kontrola ta w pierwszej kolejności winna ustalić relacje pomiędzy datą zgłoszenia a dokonana zmianą. Zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części po dokonaniu zmian w obiekcie jest traktowane jako zgłoszenie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części i nie wywołuje skutków prawnych (art. 71 ust. 7 p.b.) przypisanych zgłoszeniu zgodnemu z prawem. W takiej sytuacji stosuje się przepisy art. 71a, do zastosowania których właściwe są organy nadzoru budowlanego. Zdaniem Sądu niewątpliwie pomocne w tej ocenie mogą być ustalenia organów poczynione w ramach odrębnie prowadzonego postepowania, na które powołuje się skarżący. Sąd podkreślił, że zmiana sposobu użytkowania może nastąpić w trybie zgłoszenia unormowanym w art. 71 p.b. wyłącznie wtedy, gdy nie wymaga przeprowadzenia robót budowlanych, które wymagałyby uzyskania pozwolenia na budowę. W przeciwnym wypadku zmiana sposobu użytkowania odbywa się w trybie wydania decyzji pozwalającej na budowę. Zmiana sposobu użytkowania, o której mowa w art. 71 p.b., może dotyczyć jedynie takiego obiektu budowlanego bądź jego części, które zostały zrealizowane zgodnie z obowiązującym prawem, nie zaś w drodze samowoli budowlanej. Postępowanie w sprawie zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania nie może zmierzać do legalizacji samowoli budowlanej oraz zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, wzniesionych w warunkach samowoli budowlanej. W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 71 p.b. przedmiotem oceny organu jest ustalenie, czy zaproponowana przez inwestora zmiana użytkowania obiektu budowlanego lub jego części jest dopuszczalna w świetle przesłanek zawartych w tym przepisie. Zaakceptowanie przez właściwy organ zgłoszonego zamierzenia zmiany sposobu użytkowania możliwe jest ponadto jedynie wtedy, gdy dotychczasowy (obecny) stan prawny obiektu nie budzi wątpliwości - zarówno w zakresie wzniesienia tego obiektu (lub jego części), jak jego dotychczasowego sposobu użytkowania. Sąd wskazał, że w pierwszej kolejności oczywiście obowiązki te spoczywają na organie architektoniczno-budowlanym. Jednak w sytuacji braku sprzeciwu do zgłoszenia i pojawiających się istotnych wątpliwości co do legalności działania inwestora obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było dokonanie kompleksowej kontroli zmiany sposobu użytkowania. Dlatego w dalszej kolejności w przedmiotowym postepowaniu należało zbadać spełnienie warunków, o których mowa w art. 71 ust. 2 p.b.. Dopiero pozytywna weryfikacja zmiany sposobu użytkowania we wskazanych wyżej obszarach pozwoli organowi na weryfikację zgodności robót budowlanych z dokonanym zgłoszeniem. Podsumowując Sąd wskazał, że organy ograniczyły się jedynie do kontroli inwestycji w zakresie wskazanym na końcu, niezasadnie pomijając aspekty wskazane wcześniej. Postepowanie takie narusza zasady określone w art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a.. Rozpoznając ponownie sprawę rolą organu będzie dokonanie kompleksowej kontroli inwestycji w zakresie określonym w uzasadnieniu wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę PINB [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], powołując się na art. 104 i art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. A. [...] dz. nr ew. [...] obręb [...] w W. na budynek oświaty wykonanych niezgodnie ze skutecznym zgłoszeniem. PINB podniósł, że po analizie całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie stwierdził, iż nie doszło do samowolnej zamiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku. Do zamierzonej zmiany sposobu użytkowania nie doszło również przed odbiorem budynku, który nastąpił w dniu 12 sierpnia 2013 r., bowiem budynek został przyjęty do użytkowania przez organ nadzoru bez jakichkolwiek zmian. Z oświadczenia kierownika budowy załączonego do zawiadomienia o zakończeniu budowy wynika, iż budynek mieszkalny jednorodzinny na dz. nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. A. w W. wykonano zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. Zatem prace związane ze zmianą sposobu użytkowania nie mogły być wykonane przed 12 sierpnia 2013 r. Prace te nie mogły być wykonane również przed 2 września 2013 r. bowiem Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] w tym właśnie dniu wydał zaświadczenie potwierdzające zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy A. [...] na przedszkole. W przypadku gdyby roboty te były już wykonane, organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązany był wydać sprzeciw do złożonego zgłoszenia i zawiadomić organ nadzoru budowlanego o zaistnieniu samowoli budowlanej czego organ architektury nie uczynił. Inwestor co prawda dokonał odstępstw od zgłoszenia z dnia 23 sierpnia 2013 r. w wykonaniu pewnych robot budowlanych niezbędnych do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku i w tym zakresie złożył stosowną ocenę techniczną, jednak dokonane odstępstwa nie mają wpływu na fakt, iż sama zmiana sposobu użytkowania budynku na funkcję przedszkola jest legalna. PINB wskazał, że w świetle powyższego nie znajduje podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i umarza je jako bezprzedmiotowe. Skarżący pismem z dnia 9 maja 2018 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Wskazał, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko. Dalej podnosi, że pomimo dyrektyw zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2017, jak i innych wyrokach WSA w Warszawie wydanych w związku z samowolnym i bezprawnym przekształceniem sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek użytkowy (Placówka Szkolno-Wychowawcza) organy administracji nie wykonały w żadnym zakresie nałożonych przez sądy zobowiązań. Działaniem swoim organy administracji nadal udzielają nieuprawnionej ochrony inwestorom przy ul. A. [...]. Już tego typu działanie organów stanowi rażące zasad ogólnych postępowania (art. 6-12 k.p.a.), w szczególności zasad; związania z prawem (patrz - uzasadnienia wyroków WSA w Warszawie), jak również praworządności, pogłębiania zaufania, czy wreszcie - zapewnienia każdej ze stron czynnego udziału w postępowaniu i obowiązku informowaniu. Zdaniem skarżącego inwestorzy działali z góry powziętym zamiarem, że nigdy nie dokonają zasiedlenia przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, a (przy udziale i przychylności organów administracji) dokonają zmiany sposobu użytkowania, bowiem w trym zakresie mieli już zawartą umowę najmu ze Szkołą Podstawową. Harmonogram dokonywanych czynności świadczy o tym w sposób jednoznaczny, bezsporny i niebudzący wątpliwości. Takie wspólne działanie (inwestorów i pracowników administracji), jako pozorne i zmierzające do obejścia obowiązującego nie może korzystać z ochrony prawa. Rozpoznając odwołanie, [...]WINB pismem z dnia 21 grudnia 2018 r. zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...], Urząd [...], o informację, na jakim obszarze według miejscowego planu zagospodarowania terenu znajduje się ww. działka oraz czy powyższy sposób użytkowania jest zgodny z przepisami planistycznymi. Odpowiedzi na powyższe pismo [...]WINB udzielił Zarząd Dzielnicy [...] [...] pismem z dnia 7 czerwca 2019 r. [...]WINB decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję PINB z dnia [...] kwietnia 2018 r. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 12 sierpnia 2013 r. (zawiadomienie o zakończeniu budowy z dnia 06.08.2013 r.) organ powiatowy przyjął do użytkowania budynek mieszkalny jednorodzinny. Fakt ten został potwierdzony wydaniem zaświadczenia datowanego na dzień 12 sierpnia 2013 r. Tym samym zdaniem [...]WINB przyjąć trzeba, że przedmiotowy budynek jest legalny. Organ powiatowy nie znalazł podstaw do wniesienia sprzeciwu. Z oświadczenia kierownika budowy z dnia 6 sierpnia 2013 r. (jeden z załączników do zawiadomienia o zakończeniu budowy) wynika, że budynek wybudowano zgodnie z projektem budowlanym. Do ww. oświadczenia nie załączono rysunków ze zmianami. Zgłoszenie zamiaru dokonania zmiany sposobu użytkowania obiektu wpłynęło zaś w dniu 23 sierpnia 2013 r. do organu architektoniczno—budowlanego. W dniu 2 września 2013 r. [...] wydał zaświadczenie nr 19/Z/2013 o braku sprzeciwu wobec w/w zgłoszenia. Zdaniem [...]WINB w świetle tak przedstawiających się faktów trzeba uznać, że inwestor dokonał zmiany sposobu użytkowania dopiero po uzyskaniu zgody od właściwego organu, a także po skutecznym przycięciu obiektu do użytkowania, a więc wykonane prace nie stanowią samowoli budowlanej. Następnie [...]WINB przyznał, że w trakcie wykonywania prac adaptacyjnych związanych ze zmianą sposobu użytkowania przedmiotowego budynku inwestorzy odstąpili od warunków określonych w zgłoszeniu z dnia 23 sierpnia 2013 r. [...]WINB ustosunkował się do powyższych odstępstw, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2016 r. [...]WINB dokonał również analizy uchwały Rady Gminy W. [...] z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu W. w gminie W . W ocenie [...]WINB brak jest przepisu ww. uchwały, który by uniemożliwiał lokalizację przedszkola na działce nr [...] obręb [...]. Obowiązujący plan zagospodarowania terenu W. dla przedmiotowej działki stanowi o mieszkalnictwie wielorodzinnym i jednorodzinnym z możliwością lokalizacji usług nieuciążliwych. Zgodnie z wypisem przesłanym do organu w dniu 17 czerwca 2019 r. działka nr ew. [...] w obr. [...] znajduje się na terenie pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (MW/MN). Szczegółowe unormowania dla ww. jednostek terenowych wskazane są w § 8 i 9. W § 8 (teren MW) ust. 3 pkt 2 podano, że dopuszcza się usługi nieuciążliwe I i II stopnia obsługi w formie wbudowanej w partery budynków mieszkalnych oraz wolno stojące z zachowaniem ustaleń §10. Analogiczny zapis odnośnie dopuszczalnych usług znajduje się w § 9 ust. 3 pkt 2 (teren MN). Z kolei w myśl zapisu § 7 pkt 10 przez usługi II stopnia należy rozumieć usługi ponadpodstawowe o zasięgu oddziaływania dotyczącym całej jednostki administracyjnej, tj. gminy. Organ odwoławczy wskazał, że szczególną jednak uwagę trzeba zwrócić na treść § 10, do którego przepisy uszczegóławiające zabudowę terenów MW i MN znajdują bezpośrednie odesłanie. Przede wszystkim zgodnie z ust. 2 pkt 8 tego przepisu dopuszcza się lokalizację usług m.in. oświaty oznaczonych na rysunku plany symbolem UO. Tym samym, zdaniem [...]WINB, jeżeli w niniejszej sprawie przedmiotowy budynek jest wolno stojący, zaś przepisy dla tego obszaru przewidują usługi nieuciążliwe II stopnia obszarem oddziaływania dotyczącym całej gminy z bezpośrednim odesłaniem do § 10, w którym jest m.in. mowa o usługach oświaty, to uznać należy, że wykonana na podstawie skutecznego zgłoszenia zmiana sposobu użytkowania z budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek oświaty nie narusza przepisów planistycznych. Ponadto [...]MWINB podniósł, że po analizie porównawczej rzutów budynku załączonych do zgłoszenia z dnia 23 sierpnia 2013 r. oraz stanowiących załącznik do decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. [...]WINB uznał, że dokonane zmiany w poziomie piwnicy, parteru oraz piętra budynku nie wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ramach adaptacji inwestor budynku dokonał wewnątrz obiektu likwidacji lub zmiany rozmieszczenia ścianek działowych na poszczególnych kondygnacjach, jednak bez ingerencji w ściany konstrukcyjne obiektu. Ponadto w poziomie piwnicy w pomieszczeniu 0.2 (projektowane w projekcie jako ogrodnicze) inwestor zgłosił jego adaptację na pomieszczenie do przygotowywania posiłków oraz jadalnię (rzut piwnic do zgłoszenia), zaś pomieszczenie 0.6 (projektowane w projekcie jako rekreacyjne) zaadoptowano na trzy pomieszczenia administracyjne (rzut piwnic do zgłoszenia). Z kolei w poziomie parteru w łazience dodano dodatkowe toalety i umywalki. [...]WINB stwierdził, że zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami przebudowa wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych bez ingerencji w elementy konstrukcyjne i przegrody zewnętrzne nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, ani dokonania zgłoszenia (art. 29 ust. 2 pkt la w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 i 2b p.b.). Tym samym zdaniem tutejszego organu dokonane w dniu 23 sierpnia 2013 r. zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania jest skuteczne i świadczy o legalności przeprowadzonej adaptacji obiektu. [...]WINB podzielił stanowisko PINB, że brak jest podstaw do nakładania na inwestora jakichkolwiek obowiązków, ponieważ wykonane roboty budowlane nie naruszają przepisów i nie stwarzają zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. W treści odwołania powyższego nie kwestionuje też skarżący. Organ podkreślił, że w ślad za wytycznymi sądu administracyjnego dokonał analizy przepisów planistycznych, zakresu zmian dokonanych przez inwestora w ramach zgłoszonej zmiany sposobu użytkowania w stosunku do przyjętego zrealizowanego legalnie budynku oraz wyjaśnił z jakich powodów zajął stanowisko odnośnie braku potrzeby uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę wykonanej adaptacji istniejącego obiektu na budynek oświaty. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł D. Ł., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Ponadto wniósł o dołączenie do akt niniejszego postępowania akt z postępowań orzeczonych wyrokami WSA w Warszawie o sygn. akt VII SA/Wa 321/14, VII SA/Wa 1730/15 i VII SA/Wa 178/17. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że od samego początku postępowania w 2013 r. organy nadzoru budowlanego utrudniały bądź wręcz eliminowały skarżącego w udziale na prawach strony we wszystkich postępowaniach dotyczących bezpośredniego i rzeczywistego zamiaru inwestorów, jakim było od początku nie zaspokajanie własnych potrzeb mieszkaniowych, a budowa obiektu budowlanego celem jego "komercyjnego wynajęcia" na rzekome potrzeby oświatowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne przeprowadzane w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. A. [...] dz. nr ew. [...] obręb [...] w W. na budynek oświaty wykonanych niezgodnie ze skutecznym zgłoszeniem. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należy uwzględnić okoliczność, że sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej. Wyrokiem z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 179/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi D. Ł. na decyzję [...]WINB z dnia [...] listopada 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję PINB [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] odmawiającą nałożenia na inwestorów obowiązku wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia budynku przy ul. A. [...] działka nr ew. [...] obręb [...] użytkowanego jako przedszkole, do stanu zgodnego z prawem, uchylił zaskarżoną decyzję jak i poprzedzają ją decyzję organu I instancji. W myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji, organ odwoławczy oraz orzekający aktualnie Sąd są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w przywołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Reguła wyrażona w art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organy administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Przez ocenę prawną, o której mowa w przywołanym przepisie, powszechnie rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 153, WK 2016). W orzecznictwie podkreśla się, że rozwiązanie to stanowi gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej obowiązku związania orzeczeniem sądu. Działania naruszające tę zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych m.in. z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną także sądu administracyjnego (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Ol 1350/12; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 332/13, oba orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Dodać ponadto należy, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Ratio legis tej regulacji polega na tym, że gwarantuje on zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy. Moc wiążąca orzeczenia określona w tym przepisie w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. W kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana (zob. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, op. cit., Komentarz do art. 170). Ani organ, ani sąd nie mogą inaczej i na nowo sformułować oceny prawnej, która już raz została sformułowana w sprawie i są zobowiązane podporządkować się jej w pełnym zakresie. Co więcej, sąd ponownie orzekający jest zobowiązany wskazać, czy organ do tej oceny się zastosował, co jest warunkiem legalności zachowania organu w sprawie. Natomiast niezastosowanie się przez sąd pierwszej instancji do oceny prawnej wyrażonej w poprzednim wydanym w tej samej sprawie orzeczeniu sądu administracyjnego jest naruszeniem prawa, tj. art. 153 p.p.s.a. W swoim poprzednim wyroku tutejszy Sąd wskazał, że skarżący domagał się skontrolowania zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na budynek oświatowy. Zdaniem Sądu w realiach przedmiotowej sprawy organy nadzoru budowlanego błędnie ograniczyły zakres swojej kontroli do zbadania zgodności dokonanych zmian ze zgłoszeniem, gdyż brak sprzeciwu co do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania nie wyklucza możliwości dokonania kontroli zrealizowanej inwestycji. Nie ma w obrocie prawnym rozstrzygnięcia stwierdzającego legalność takiej zmiany, które by było poprzedzone badaniem legalności zmiany. zadaniem organu winna być całościowa kontrola dokonanych zmian, która w pierwszej kolejności winna ustalić relacje pomiędzy datą zgłoszenia a dokonana zmianą. Sąd w powyższym wyroku podniósł, że zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części po dokonaniu zmian w obiekcie jest traktowane jako zgłoszenie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części i nie wywołuje skutków prawnych (art. 71 ust. 7 p.b.) przypisanych zgłoszeniu zgodnemu z prawem. W takiej sytuacji stosuje się przepisy art. 71a, do zastosowania których właściwe są organy nadzoru budowlanego. Zmiana sposobu użytkowania, o której mowa w art. 71 p.b., może dotyczyć jedynie takiego obiektu budowlanego bądź jego części, które zostały zrealizowane zgodnie z obowiązującym prawem, nie zaś w drodze samowoli budowlanej. Postępowanie w sprawie zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania nie może zmierzać do legalizacji samowoli budowlanej oraz zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, wzniesionych w warunkach samowoli budowlanej. Sąd w składzie tu orzekającym w pełni podziela stanowisko wyrażone w powyższym wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 179/17. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja [...]WINB jak też poprzedzająca ją decyzji PINB nie odpowiadają prawu, albowiem zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy nie uwzględniły w pełni oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu Sądu. Organy obu instancji nie ustaliły w sposób prawidłowy relacji pomiędzy datą zgłoszenia a dokonana zmianą. Organy obydwu instancji ustaliły sekwencję zdarzeń w niniejszej sprawie: - inwestorzy w dniu 6 sierpnia 2013 r. złożyli zawiadomienie o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku jednorodzinnego; - w dniu 12 sierpnia 2013 r. organ powiatowy przyjął do użytkowania budynek mieszkalny jednorodzinny; - w dniu 23 sierpnia 2013 r. do organu architektoniczno—budowlanego wpłynęło zgłoszenie zamiaru dokonania zmiany sposobu użytkowania obiektu z budynku mieszkalnego jednorodzinnego na przedszkole; - w dniu 2 września 2013 r. Prezydent [...] wydał zaświadczenie nr [...] o braku sprzeciwu wobec ww. zgłoszenia. W ocenie organów z powyższego przebiegu postępowania, a w szczególności z wydania przez Prezydenta [...] w dniu 2 września 2013 r. zaświadczenia o braku sprzeciwu wobec zgłoszenie zamiaru dokonania zmiany sposobu użytkowania, wynika, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną, albowiem, cyt. decyzję I instancji "W przypadku gdyby roboty te były już wykonane, organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązany był wydać sprzeciw do złożonego zgłoszenia i zawiadomić organ nadzoru budowlanego o zaistnieniu samowoli budowlanej czego organ architektury nie uczynił". Zdaniem Sądu powyższe stanowisko organów jest błędne. Powyższa sekwencja zdarzeń znana już była Sądowi orzekającemu wcześniej w niniejszej sprawie, gdyż wynikała m.in. z akt niniejszej sprawy oraz treści przytoczonych przez skarżącego jak i przez [...]WINB wyroków WSA w Warszawie z dnia 18 lipca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 321/14 oraz z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn.. akt VII SA/Wa 1730/16 (obydwa orzeczenia odnoszą się do rozstrzygnięć [...]WINB dotyczących budowy przedmiotowego budynku jednorodzinnego). Przyjęcie, że samo wydanie przez Prezydenta [...] w dniu 2 września 2013 r. zaświadczenia o braku sprzeciwu wobec zgłoszenie zamiaru dokonania zmiany sposobu użytkowania wskazuje, że roboty adaptacyjne nie były wykonane w dniu wydania zaświadczenia, miałoby oparcie w stanie faktycznym, gdyby przeprowadzono kontrolę omawianej inwestycji w okresie pomiędzy złożeniem zgłoszenie zamiaru dokonania zmiany sposobu użytkowania obiektu (23 sierpnia 2013 r.) a wydaniem przez Prezydenta [...] ww. zaświadczenia (2 września 2013 r.). W aktach administracyjnych sprawy brak jest dowodów potwierdzających przeprowadzenie takiej kontroli, która potwierdziłaby brak wykonania takich prac przed wydaniem ww. zaświadczenia z dnia 2 września 2013 r. Organy winny przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, kiedy zostały wykonane omawiane prace adaptacyjne, polegające, jak wynika z zaskarżonej decyzji, na likwidacji lub zmianie rozmieszczenia ścianek działowych na poszczególnych kondygnacjach, adaptacji pomieszczenia nr 0.2 na poziomie piwnicy na pomieszczenie do przygotowywania posiłków oraz jadalnię (rzut piwnic do zgłoszenia), pomieszczenia 0.6 na trzy pomieszczenia administracyjne (rzut piwnic do zgłoszenia), dodania w łazience dodatkowych toalet i umywalek, oraz ww. prace adaptacyjne, przy wykonaniu których inwestorzy odstąpili od warunków określonych w zgłoszeniu. Organy winne były ustalić, czy prace adaptacyjne zostały wykonane przed czy też po wydania przez organ architektoniczno-budowlany ww. zaświadczenia. Postępowanie wyjaśniające powinno opierać się np. na sprawdzeniu dat faktur VAT za materiały budowlane i prace budowlane dotyczące ww. adaptacji omawianego budynku. Nie może też ujść uwagi PINB, że w niniejszej sprawie zmiana użytkowania doprowadziła do tego, że budynek jednorodzinny jest użytkowany jako filia Szkoły Podstawowej nr [...] z oddziałem integracyjnym (oddziały przedszkolne). Z ustaleń Sądu wynika, że w 2013 r. rok szkolny (przedszkolny) rozpoczął się w dniu 2 września (poniedziałek), tj. w dniu wydania powyższego zaświadczenia. Organy winne są ustalić (np. poprzez skierowanie pisma do dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...]), od kiedy omawiany budynek był realnie użytkowany jako filia szkoły podstawowej z oddziałami przedszkolnymi, tj. od jakiego dnia rozpoczęła się w nim edukacja przedszkolna. Powyższe dodatkowo pozwoli na ustalenie ww. terminu wykonania prac zmierzających do zmiany sposobu użytkowania budynku. Ponadto wątpliwości Sądu budzą ustalenia organu odwoławczego, że wykonana na podstawie zgłoszenia zmiana sposobu użytkowania z budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek oświaty nie narusza przepisów planistycznych. Otóż [...]WINB zwrócił się do organu architektoniczno-budowlanego – Prezydenta [...] - o informację, na jakim obszarze według miejscowego planu zagospodarowania terenu znajduje się ww. działka oraz czy powyższy sposób użytkowania jest zgodny z przepisami planistycznymi. Odpowiedzi na powyższe pismo [...]WINB udzielił Zarząd Dzielnicy [...] [...] pismem z dnia 7 czerwca 2019 r., przesyłając wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W piśmie wskazano, że zgodnie z uchwałą Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Winnic Północnej w gminie W. , działka nr ew. [...] z obrębu [...] usytuowana przy ul. A. leży na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej "MW/MN". Natomiast w nawiązaniu do pytania w sprawie dopuszczenia na przedmiotowej działce obiektów w postaci budynków oświaty poinformowano, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu W. nie ma bezpośrednio wskazanych usług oświaty, natomiast wyszczególnione w planie usługi I i II stopnia definiuje się, zgodnie z § 7 pkt 10 planu, jako: - I stopień – usługi podstawowe, o ograniczonym zasięgu oddziaływania dotyczącym najbliższego terenu, lokalne, - II stopień – usługi ponadpodstawowe, o zasięgu oddziaływania dotyczącym całej jednostki administracyjnym, tj gminy. W ocenie Sądu powyższe stanowisko organu architektoniczno-budowlanego w żaden wiążący sposób nie wskazuje ani nie wyjaśnia, czy zmiana sposobu użytkowania z budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek oświaty jest zgodna z zapisami ww. planu. Podkreślić należy, że, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, szczegółowe unormowania dla jednostek terenowych MW i MN wskazane są w § 8 i 9 planu. W § 8 (teren MW) ust. 3 pkt 2 podano, że dopuszcza się usługi nieuciążliwe I i II stopnia obsługi w formie wbudowanej w partery budynków mieszkalnych oraz wolno stojące z zachowaniem ustaleń §10. Analogiczny zapis odnośnie dopuszczalnych usług znajduje się w § 9 ust. 3 pkt 2 (teren MN). W myśl § 10 ust. 1 planu na terenach przeznaczonych pod usługi nieuciążliwe ustala się następujące obowiązujące przeznaczenie podstawowe: usługi handlu, rzemiosła, gastronomiczne, bytowe i zdrowia. W myśl § 10 ust. 2 pkt 1 dla powyższych terenów ustala się nakaz realizacji usług I i II stopnia w formie wolnostojącej lub wbudowanej. Natomiast w myśl § 10 ust. 2 pkt 8 planu dla powyższych terenów dopuszcza się lokalizację usług oświaty oznaczonych na rysunku planu symbolem UO. W świetle powyższych zapisów wątpliwości Sądu budzi stwierdzenie organu odwoławczego, oparte na tych zapisach, że jeżeli w niniejszej sprawie przedmiotowy budynek jest wolno stojący, zaś przepisy dla tego obszaru przewidują usługi nieuciążliwe II stopnia obszarem oddziaływania dotyczącym całej gminy z bezpośrednim odesłaniem do § 10, w którym jest m.in. mowa o usługach oświaty, to uznać należy, że wykonana na podstawie skutecznego zgłoszenia zmiana sposobu użytkowania z budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek oświaty nie narusza przepisów planistycznych. Powyższa wątpliwość wynika z wyraźnego stwierdzenia Prezydenta [...], że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu W. nie ma bezpośrednio wskazanych lokalizacji usług oświaty. Także terenu omawianej działki w rysunku planu nie oznaczono symbolem UO. Powyższe także wymaga wyjaśnienia przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ I instancji. W ocenie Sądu organy w niniejszej sprawie naruszyły art. 153 p.p.s.a., art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] przeprowadzi postępowanie wyjaśniające oraz podda ocenie zebrane dowody w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu powyższych rozważań. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 200 ww. ustawy.