II OSK 1729/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Sędziowie Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski (spr.) Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. Spółki z o.o. z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 331/08 w sprawie ze skargi P. Spółki z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia określonych obowiązków oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 331/08 oddalił skargę P. Sp. z o.o. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia określonych obowiązków. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy. Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Prezydent Miasta L. , zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. Sp. z. o.o. w Warszawie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...], przy ul. [...] w L. W dniu [...] września 2007 r. Prezydent Miasta L. wstrzymał wykonanie tej decyzji, a następnie decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., wydaną w postępowaniu wznowieniowym uchylił decyzję z dnia [...] maja 2007 r. i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania P. pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Wojewoda Lubelski decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2007 r. w zakresie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2007 r. oraz uchylił w części dotyczącej orzeczenia o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia dla przedmiotowej inwestycji i w tym zakresie orzekł o umorzeniu postępowania. W konsekwencji decyzji organu I instancji z dnia [...] listopada 2007 r., eliminującej z obrotu prawnego decyzję o pozwoleniu na budowę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie budowy przedmiotowej stacji, a następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. wstrzymał roboty budowlane związane z budową przedmiotowej stacji bazowej telefonii cyfrowej oraz nakazał wykonanie określonych robót zabezpieczających. Uczynił to na podstawie kontroli budowy przeprowadzonej w dniu 19 grudnia 2007 r. W jej wyniku stwierdził, że nastąpiło rozpoczęcie robót budowlanych polegających na budowie stacji (wykonano wykop, w którym m. in.: wykonano płytę fundamentową, szalunki, zbrojenie, częściowo izolację przeciwwilgociową). Ponadto ustalił, że inwestor zastosował się do postanowienia Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2007 r. wstrzymującego wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę i na dzień kontroli roboty budowlane nie były wykonywane. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie, po rozpoznaniu zażalenia Z. G. - pełnomocnika B. Z. na powyższe postanowienie, postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia w całości i umorzył postępowanie I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż powołany w podstawie prawnej organu pierwszej instancji art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) został błędnie zastosowany. Brak było bowiem podstaw do wstrzymania robót budowlanych na podstawie tego przepisu, w związku, z czym, brak było także podstaw do nałożenia obowiązku wykonania robót zabezpieczających, o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2. Organ odwoławczy zaznaczył, że w sytuacji, gdy roboty zostały przerwane i nie są aktualnie prowadzone, wstrzymanie robót jest bezprzedmiotowe. Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie złożyła P. Spółka z o.o. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że w sprawie postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie mogło być wydane z uwagi na niewykonywanie tych robót przez inwestora w dniu orzekania oraz art. 105 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania w sprawie wstrzymania robót budowlanych oraz w sprawie nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. W uzasadnieniu skargi zarzucono organowi administracji niewłaściwą interpretację art. 50 ustawy, wskazując, że wstrzymanie robót budowlanych nie może być ograniczone wyłącznie do przypadków, w których roboty w danej chwili są faktycznie wykonywane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalając zaskarżonym wyrokiem skargę stwierdził, że zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego właściwy organ, w sytuacjach wskazanych w ustawie, wstrzymuje prowadzenie wykonywanych robót budowlanych. W postanowieniu tym, na gruncie art. 50 ust. 2 ustawy, organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest także podać przyczynę wstrzymania robót oraz ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. Nie może budzić wątpliwości interpretacyjnych na gruncie reguł wykładni językowej powyższych przepisów, że wstrzymanie dotyczy robót wykonywanych (będących w toku wykonywania), który to stan jest przeciwstawny robotom niewykonywanym, a więc robotom np. jeszcze nie wykonywanym, robotom przerwanym (których wykonywanie zostało przerwane) lub robotom już wykonanym. Sąd uznał, że od dnia 12 września 2007 r. prace budowlane dotyczące instalacji przedmiotowej stacji bazowej telefonii cyfrowej, zostały przerwane na skutek postanowienia Prezydenta Miasta L. o wstrzymaniu wykonania pozwolenia na budowę. Postanowienie to powodowało zatem samodzielnie skutki. Także wydanie w dniu [...] stycznia 2008 r. decyzji przez Wojewodę, nie spowodowało utraty ważności tego postanowienia. Postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało poddane kontroli sądowej na skutek skargi P. Sp. z. o. o. w Warszawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 21 maja 2008 r., II SA/Lu 227/08, uchylił powyższą decyzję Wojewody oraz decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] listopada 2007 r. Najistotniejszym w ocenie Sądu elementem, przesądzającym o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia jest brak wykonywania od ponad trzech miesięcy przed wydaniem postanowienia robót budowlanych w sytuacji, gdy przerwanie robot spowodowane było wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Teza o związaniu wstrzymania robót budowlanych w ich wykonywaniem w czasie podejmowania postanowienia pojawia się wyraźnie w wyroku NSA z dnia 12 października 2007 r., II OSK 629/07. Teza ta znajduje pełne zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Uchylone postanowienie opierało się bowiem na art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty nie były wykonywane, ulegając przerwaniu na określonym etapie realizacji inwestycji, a podstawą postanowienia organu odwoławczego było stwierdzenie bezprzedmiotowości wstrzymania robót przez organ I instancji. Przerwanie robót miało swoją formalną podstawę w postaci postanowienia o wstrzymaniu wykonania pozwolenia na budowę. Tym bardziej więc uzasadnione jest stanowisko organu odwoławczego, umarzające postępowanie pierwszoinstancyjne, zgodne ze stanowiskiem zawartym w powołanej tezie wyroku NSA. Co prawda, należy zgodzić się z pełnomocnikiem strony skarżącej, że art. 50 Prawa budowlanego można interpretować szerzej, niż to wynika z jego literalnego brzmienia. Istotnie bowiem, wstrzymania robót nie można uzależniać jedynie od tego, czy roboty trwają w danym dniu, w którym przeprowadzona jest kontrola. Może się bowiem zdarzyć, że roboty nie są wykonywane z jakichś przyczyn właśnie w dniu kontroli, a miały miejsce wcześniej i będą (mogą być) kontynuowane w dniach następnych. Takie stanowisko zasadniczo akceptujące ten argument skargi, da się w ocenie sądu pogodzić z tezą powołanego wyżej orzeczenia NSA, która nie odnosi się do długości okresu, w którym roboty nie są wykonywane. Nie jest to także sprzeczne z poglądem wyrażonym w wyroku WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2005 r. (IV SA 5140/2003), powołanym w skardze, a wskazującym na pojęcie "toku robot budowlanych", w stosunku, do którego, w ocenie strony skarżącej, należy określić trwanie konkretnych robót budowlanych. Brak kolizji wiąże się bowiem z odmiennością zagadnień na tle których pogląd ten się pojawił. Po pierwsze, nie wynika z tego orzeczenia, aby określenie "tok robót" dotyczyło całego, nieograniczonego w czasie procesu inwestycyjnego (takie rozszerzenie czasowe mogłoby doprowadzić do łatwo wyobrażalnych absurdalnych wniosków). Po drugie, ów "tok robót" odnosił się do nieco innej sytuacji i nie może być bezpośrednim wzorcem dla rozumowań w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym - dotyczył bowiem relacji pomiędzy wykonywaniem określonych robót a zmianą sposobu użytkowania obiektu, co w istocie ogranicza pojęcie toku robót do robót zasadniczych a nie np. adaptacyjnych. I po trzecie, co także wskazuje na brak odpowiedniości do postępowania kontrolowanego w niniejszej sprawie, pojęcie toku robót użyte zostało jako przesłanka odróżnienia robot w toku od robót już zakończonych. Według Sądu, organ odwoławczy trafnie zauważył, że istnieje na gruncie Prawa budowlanego ogólny obowiązek zabezpieczenia terenu budowy (art. 42 ust. 2 pkt 3) i nakaz ten, odnoszący się do każdej sytuacji nieuregulowanej odrębnie, dotyczy sytuacji powstałej w wyniku faktycznego przerwania robót. Określanie zatem szczegółowego zakresu robót zabezpieczających nie jest niezbędne w każdej sytuacji przerwania robót, a gdy samo wstrzymanie robót nie może powodować faktycznego przerwania robót, bowiem te zostały już przerwane wcześniej (i nie mogą być kontynuowane), można odwołać się do ogólnego nakazu z art. 42 ust. 2 pkt 3 ustawy. W ocenie sądu, tak w istocie, a więc na gruncie powyższego przepisu, powinno było wyglądać zabezpieczenie terenu przedmiotowej inwestycji w okresie między dniem 9 września 2007 r., kiedy roboty zostały przerwane, a dniem 27 grudnia 2007 r., kiedy wydano postanowienie o wstrzymaniu robót. Tak też winien być aktualnie zabezpieczony teren budowy, wobec braku przymiotu ostateczności postanowienia z dnia 27 grudnia 2007 r., zawierającego nakaz wykonania w nim określonych prac zabezpieczających. Sąd wskazał też, iż uchylone postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych było wadliwe także w związku z tym, że wymagane na gruncie art. 50 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wskazanie na przyczynę wstrzymania robót, dokonane zostało w sposób ogólny, nie określający w istocie przyczyny. Nastąpiło bowiem poprzez omówienie dotychczasowych etapów postępowania, w tym także dotyczącego pozwolenia na budowę, wskazanie w postanowieniu celu (doprowadzenie wykonanych robot do zgodności z prawem) oraz stwierdzenie, iż postanowienie zostało podjęte w wyniku przeprowadzonej kontroli. W ocenie sądu, tak ogólne wyjaśnienie, a właściwe brak tego istotnego składnika postanowienia organu I instancji, mógł już samodzielnie stanowić przesłankę jego uchylenia. Od powyższego wyroku P. Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie: 1. przepisu art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 174 pkt 1 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu w przypadku, gdy pomimo niewykonywania robót budowlanych w dniu wydania postanowienia organu pierwszej instancji o wstrzymaniu robót budowlanych (a nawet w pewnym okresie bezpośrednio poprzedzającym i następującym po tej dacie), roboty budowlane rozumiane jako pewien zespół robót, mających doprowadzić do wykonania danego obiektu budowlanego (cały proces budowlany) trwały (były "w toku") pomimo przerw, zaś inwestor wyrażał wolę i ma możliwość ich podjęcia na nowo po ustaniu określonych przeszkód, a zatem roboty budowlane mogły być wstrzymane przy zaistnieniu przesłanki ich wstrzymania z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego; 2. art. 42 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 174 pkt 1 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu w przedmiotowej sprawie, w sytuacji, gdy przepis ten odnosi się do podstawowych obowiązków kierownika budowy polegających na ogólnie rozumianym zabezpieczeniu budowy, nie zaś do "niezbędnych zabezpieczeń" w rozumieniu art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, których szczegółowy zakres i rodzaj zależy w każdym przypadku od stanu wstrzymanych robót oraz ich rodzaju; 3. art. 50 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. art. 174 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, - uznanie, że organ I j instancji w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych nie podał przyczyny wstrzymania tych robót. W związku z powyższymi zarzutami strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.). W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że okoliczność, czy inwestor prowadzi roboty budowlane czy też nie, nie powinna być oceniana jako okoliczność faktyczna, tylko według stanu ściśle na chwilę rozstrzygania przez organ nadzoru budowlanego. Dla oceny tej kwestii decydujące znaczenie winna mieć pewna ciągłość procesu budowlanego jako określonego procesu. Można bowiem sobie wyobrazić - i zdanie to jak się wydaje podziela również Sąd I instancji - że nawet, jeśli roboty budowlane przy niedokończonym obiekcie zostaną z jakichkolwiek względów przerwane (np. z powodu warunków atmosferycznych, trwania innego postępowania administracyjnego i sądowo administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę), nie pozbawia to inwestora prawa i możliwości podjęcia tych robót na nowo w celu ukończenia obiektu, po ustaniu tych przeszkód (czyli np. po zakończeniu stosownych postępowań i uzyskaniu korzystnych dla niego orzeczeń sądowo administracyjnych dotyczących pozwolenia na budowę). Wskazano, że w sprawie ostateczna decyzja Wojewody Lubelskiego o uchyleniu decyzji o pozwoleniu na nie stała się prawomocna (nie była prawomocna w chwili wnoszenia skargi do WSA), gdyż została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, a następnie wyrokiem z dnia 21 maja 2008 r., II SA/Lu 227/08, uchylona przez ten Sąd. Pozwolenie na budowę nie zostało zatem wyeliminowane z obrotu prawnego. Możliwość wstrzymania robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego nie może być ograniczana wyłącznie do przypadków, w których roboty w danej, konkretnej chwili (dniu) lub nawet pewnym ograniczonym ramami okresie są faktycznie wykonywane. Zgodnie z orzecznictwem wydanym na gruncie tego przepisu wstrzymanie robót może odnosić się do "budynku w toku robót budowlanych"', co wskazuje na konieczność rozumienia robót budowlanych jako szerszego, kompleksowego i rozciągniętego w czasie procesu budowlanego. Budynek jest "w toku robót budowlanych" jeśli trwają lub mogą przy nim trwać roboty budowlane, a nie tylko wówczas, jeżeli są one faktycznie prowadzone w danym, konkretnym dniu (dniu kontroli na budowie lub dniu orzekania) – np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2005 r., IV SA 5140/2003, którego teza (pkt 1) brzmi: Sąd pierwszej instancji oddalając skargę doprowadza do sytuacji, w której decyzja administracyjna organu drugiej instancji pozostaje w obrocie (nie została uchylona), gdy tymczasem decyzja ta opera się na nieprawidłowej interpretacji i zastosowaniu przepisów prawa, jak również jest niezgodna z oceną prezentowaną przez sam sąd pierwszej instancji. Otóż WINB stwierdził, że wstrzymanie robót budowlanych może odnosić się tylko do robót, które aktualnie, a więc w dacie tego rozstrzygnięcia, są faktycznie wykonywane. Taka ściśle językowa i ograniczona interpretacja jest zdaniem strony skarżącej nieprawidłowa, jak już wskazano wyżej. Mając na uwadze treść uzasadnienia Zaskarżonego Wyroku można zauważyć, że sąd pierwszej instancji również uważa taką interpretację art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego za błędną (dopuszcza możliwość przemijającej przerwy w robotach, co nie wyklucza ich wstrzymania). Sąd jednak nie uwzględnił skargi, uznając podobnie jak WINB, iż wskazany przepis art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nie powinien mieć zastosowania w sprawie. W ocenie strony skarżącej zarówno organ administracji drugiej instancji jak również WSA w Lublinie niezasadnie powołują się i oceniają wyrok NSA z 12 października 2007 r., II OSK 629/07. Powołany wyrok został bowiem wydany w sytuacji, gdy z akt postępowania jasno i niezbicie wynikało, iż inwestor wykonał pewne roboty budowlane w sposób istotnie obiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego, zaprzestał ich wykonywania (nie ukończył obiektu) oraz jasno i bezspornie dał wyraz temu, iż nie zamierza kontynuować robót budowlanych (nawet w przypadku doprowadzenia wykonanych już robót do stanu zgodnego z prawem). W tamtej sprawie organy administracji oraz NSA musiały zatem brać pod uwagę wykazaną bezspornie w toku postępowania okoliczność, iż inwestor nie zamierza i nie będzie kontynuował robót budowlanych. Oczywiste jest zatem, że nie można było w stanie faktycznym leżącym u podstaw powołanego wyroku wstrzymać robót budowlanych, co do których istnieje pewność, że nie będą kontynuowane. Z taką pewnością nie miały do czynienia organy nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie, wręcz przeciwnie - istnieje wola inwestora i jego gotowość do niezwłocznego podjęcia robót po ustaniu przeszkód wynikających z innych, odrębnych postępowań. Sąd I instancji niezasadnie stwierdził, iż PINB w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2007 r. o wstrzymaniu robót budowlanych nie podał w sposób wystarczający przyczyny wstrzymania tych robót. Taka ocena jest sprzeczna z treścią wskazanego postanowienia, w którym, jako podstawę prawną powołano art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, który jednoznacznie wskazuje na przesłankę polegającą na wykonywaniu robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, - wyraźnie wskazał, że postanowienie wydawane jest w związku z uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę, ponadto, w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił w sposób wystarczający i niebudzący wątpliwości, iż wskutek wyeliminowania decyzji o pozwoleniu na budowę z obrotu prawnego inwestor utracił możliwość prowadzenia robót budowlanych, co w powiązaniu ze wskazaniem przepisu art. art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi wystarczające i jednoznaczne podanie przyczyny wstrzymania robót budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) roboty budowlane można rozpocząć, jedynie na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29 – 31, które w sprawie nie mogą mieć zastosowania. W piśmiennictwie trafnie przyjmuje się, że nie tylko rozpoczęcie, ale i prowadzenie robót wymaga posiadania przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (Prawo budowlane, Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Warszawa 2006, s. 314. Jednocześnie z wznowieniem na wniosek B. Z. postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta L. nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P. Sp. z o.o. w Warszawie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] na terenie nieruchomości przy ul. [...] w L. Prezydent Miasta L. postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. na podstawie art. 152 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wstrzymał wykonanie wskazanej wyżej decyzji. Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. ten sam organ uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] maja 2007 r. i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę Lubelskiego decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. w części dotyczącej uchylenia decyzji dotychczasowej, natomiast w części dotyczącej odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia budowlanego decyzja została uchylona, a organ II instancji umorzył w tym zakresie postępowanie. Tak więc w okresie od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...] września 2007 r. do dnia doręczenie stronie ostatecznej decyzji z dnia [...] stycznia 2008 r. uchylającej decyzję z dnia [...] maja 2007 r. roboty budowlane przy budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nie mogły być wykonywane, gdyż w obrocie prawnym pozostawało postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji z dnia [...] maja 2007 r. Z chwilą ostatecznego zakończenia wznowionego postępowania postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji wygasło, bowiem jego moc wiążąca nie może trwać dłużej niż samo wznowione postępowanie. Rolą przecież owego wstrzymania wykonania decyzji wydanej w sprawie, co do której wznowiono postępowanie administracyjne jest eliminacja sytuacji, w której wykonywanie dotychczasowej decyzji mogłoby ewentualne doprowadzić do spotęgowania szkód związanych z wydaniem decyzji dotkniętej wadą uzasadniającą wznowienie postępowania. Dodać można niejako na marginesie, iż w konsekwencji powołanego w skardze kasacyjnej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 maja 2008 r., II SA/Lu 227/08, uchylającego decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] stycznia 2008 oraz decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] listopada 2007 r., co do którego NSA wyrokiem z dnia 20 października 2009 r., II OSK 1591/08 oddalił skargę kasacyjną postanowienie to nadal znajduje się w obrocie prawnym. Jednak od dnia doręczenia stronie decyzji Wojewody Lubelskiego z dnia [...] stycznia 2008 r. postanowienie to już nie obowiązywało. Nie zmienia to faktu, iż po tej dacie decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia budowlanego na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii cyfrowej już nie obowiązywała, a więc nie było żadnych podstaw do jej wykonywania. W kontekście wyżej przedstawionych rozważań podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie są trafne. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi: "W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych; bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia...". Przepis ten może mieć zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy roboty budowlane są faktycznie wykonywane. Zauważyć wypada, że w dacie wydawania przez organ I instancji postanowienia z dnia [...] grudnia 2007 r. wstrzymującego roboty budowlane związane z budową stacji telefonii cyfrowej sieci [...] zawisłe było postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzja z dnia [...] maja 2007 r., a więc w obrocie prawnym pozostawało postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia [...] września 2007 r. wstrzymujące wykonanie decyzji z dnia [...] maja 2007 r. W dacie wydawania przez organ II instancji ostatecznego postanowienia z dnia [...] lutego 2008 r. o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i umarzającego postępowanie i instancji, wznowione postępowanie zostało już zakończone ostateczną decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r., której skutkiem było uchylenie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii cyfrowej. Jednak, jak wynika z akt sprawy roboty budowlane w tym czasie nie były wykonywane. Skoro w obrocie prawnym nie pozostawało pozwolenia na budowę a roboty nie były wykonywane, nie było żadnych powodów, aby wydawać postanowienie wstrzymujące prowadzenie tych robót. Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego kierownik budowy obowiązany jest odpowiednio zabezpieczyć teren budowy. Obowiązek ten trwa od chwili rozpoczęcia robót budowlanych – protokólarnego przejęcia od inwestora terenu budowy – art. 22 pkt 1 Prawa budowlanego, aż do zakończenia budowy. Zakończenie budowy będzie miało miejsce przez w sytuacjach opisanych w art. 57 Prawa budowlanego, bądź też w przypadku wykonanie ewentualnego nakazu rozbiórki. Tak więc nakazywanie dodatkowo zabezpieczenia terenu budowy w drodze postanowienia nie jest konieczne. Skoro całkowicie wadliwe było wydanie w rozpoznawanej sprawie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. postanowienia z dnia [...] grudnia 2007 r. wstrzymującego roboty budowlane, to rozważanie czy w postanowieniu tym wskazano wystarczające przyczyny wstrzymania robot budowlanych nie wydaje się zasadne. Dla porządku wypada powtórzyć, że w dacie wydawania tego postanowienia obowiązywało postanowienie z dnia [...] września 2007 r. Prezydenta Miasta L. wstrzymujące wykonanie decyzji udzielającej pozwolenia budowlanego. Tak więc niezależnie od tego czy i jakie przyczyny w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2007 r. wskazano, było ono całkowicie wadliwe. Mając na uwadze podniesione wyżej względy, a w tym fakt, iż zaskarżony wyrok mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 184 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.