VII SA/Wa 1338/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na docieplenie ścian budynku postanawia : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE W dniu 18 sierpnia 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Prezydenta Miasta K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] wraz z wnioskiem o jego wstrzymanie. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...] wymierzające Prezydentowi Miasta K. karę w wysokości 3.000,00 złotych za 6 dni zwłoki w postępowaniu [...] w sprawie pozwolenia na docieplenie ścian budynku przy ul. [...] - budynek wielorodzinny na działkach nr [...] i [...] obręb [...] K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zaznaczyć należy, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa lub niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04 (niepubl.). Będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie podniesiona przez stronę skarżącą okoliczność poniesienia dotkliwych skutków finansowych do takich konsekwencji jakich dotyczy art. 61 § 3 ww. ustawy nie prowadzi. Świadczenie pieniężne z natury rzeczy nie jest skutkiem nieodwracalnym, bowiem istnieje możliwość jego zwrotu. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że nie jest zasadnym zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.