III SA/Wr 509/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu dotyczącego odpowiedzialności majątkiem wspólnym w zakresie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 maja 2022 r. D. C. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika (skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu dotyczącego odpowiedzialności majątkiem wspólnym w zakresie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. W treści skargi zawarty został wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd jest formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania i stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Okres ochrony tymczasowej, którą objęta jest strona postępowania, kończy się z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wskazuje, jakie nieodwracalne skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody miałyby miejsce, gdyby wykonanie postanowienia nie zostało wstrzymane. Nie określił, jaka to miałaby być szkoda - jakiej przybliżonej wysokości i jakie dobro jest zagrożone. Stwierdził jedynie, że wykonanie zaskarżonego postanowienia umożliwi przeprowadzenie egzekucji z nieruchomości należącej do niego i jego małżonki, co z kolei spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i nieodwracalne skutki oraz "negatywne konsekwencje, które mogłyby się rozciągnąć na nowego właściciela nieruchomości". Pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w okolicznościach sprawy, przez zgromadzony materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.04.2021 r. sygn. akt I GSK 335/21). W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, a w zasadzie jego brak, nie spełnia takich wymogów. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w sprawie brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W związku z tym - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.