I FSK 1392/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Chustecka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 276/11 oddalającego skargę w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 13 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2005r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 13 maja 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2005r. W dniu 18 października 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu wniosku wskazano na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: P.p.s.a. Stwierdzono, że skarżący zatrudnia obecnie 9 pracowników, musi wypłacać im wynagrodzenie i ponosić wysokie koszty pracy. Obecnie trwa kryzys, wzrosły ceny surowców, a ceny sprzedaży wytwarzanych towarów spadły. Sytuację pogarsza konieczność dokonywania przedpłat na zakup drewna i zawieranie umów z przedłużonym terminem płatności z nabywcami. Ponadto w związku z postępowaniem podatkowym brak było możliwości zaciągnięcia kredytu obrotowego czy inwestycyjnego na rozwój działalności. Potencjalne postępowanie egzekucyjne zważywszy na trudną sytuację finansową podatnika może doprowadzić do jego niewypłacalności i likwidacji działalności. Wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli na ustabilizowanie sytuacji finansowej i wygospodarowanie środków na pokrycie zobowiązania w razie oddalenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić. Wniesienie skargi do Sądu ze względu na treść art. 61 § 1 P.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu, przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04). We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący upatruje wypełnienia wymienionych przesłanek w ogólnym stwierdzeniu, że wykonanie decyzji spowoduje szkodę i skutki, których nie będzie można odwrócić w postaci konieczności likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Strona powołała się na konieczność opłacania składek ZUS, wysokie koszty związane z zatrudnianiem pracowników, kryzys na rynku, wzrost cen surowców. Zdaniem NSA nie można przyjąć, że wymienione okoliczności obrazują kondycję finansową firmy skarżącego (patrz również postanowienie NSA z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt II FSK 2333/12, oddalające wniosek strony o wstrzymanie wykonania decyzji). Nie można również pominąć okoliczności wskazanych w postanowieniu WSA z dnia 9 listopada 2011 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy oraz utrzymującym go w mocy postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2012 r. (sygn. akt I FZ 512/11), w których podkreślono, że skarżący za 2010 r. osiągnął dochód w wysokości 287.734,32 zł przy przychodzie 3.352.426,53 zł. Ponadto z przedstawionych przez stronę wyciągów z firmowego rachunku bankowego wynika, że salda końcowe za poszczególne miesiące oscylowały od 32.996,07 zł (czerwiec 2011 r.) do 141.021,20 zł (sierpień 2011 r.). Zdaniem NSA skarżący nie wykazał, aby egzekucja kwoty z zaskarżonej w sprawie decyzji wpłynęła na kondycję jego firmy, nie mówiąc już o ryzyku wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Konkludując, w ocenie NSA strona nie wykazała, że zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest bowiem wystarczający sam wywód skarżącego co do jego obaw w tym zakresie. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego NSA stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji