III SA/Po 917/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędziowie: WSA Barbara Koś WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K o wyłączenie od orzekania sędziego WSA Marzenny Kosewskiej, sędziego WSA Walentyny Długaszewskiej, sędziego WSA Szymona Widłaka w sprawie ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... 2012 r., nr .... w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Po 917/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił podjęcia zawieszonego w dniu 4 czerwca 2013 r. postępowania w sprawie ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... 2012 r.,. Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. skarżący wniósł m.in. o prowadzenie niniejszej sprawy w innym składzie orzekającym, albowiem stracił zaufanie do WSA w Poznaniu orzekającego w składzie: sędzia WSA M K, sędzia WSA WD, sędzia WSA S W. Uzasadniając swoje żądnie strona wskazała, że stanowisko Sądu odnośnie istnienia podstaw do zawieszenia postępowania jest niesłuszne i chybione. Skarżący traktuje zawieszenie postępowania jako pozbawienie go prawa ujętego w art. 45 Konstytucji RP oraz sprzeniewierzenie się przysiędze sędziowskiej. Sędzia WSA M K, sędzia WSA W D, sędzia WSA S W – oświadczyli, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, określone w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (karta 113,114,115 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów jest bezzasadny. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto, jak wynika z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 § 1 p.p.s.a., strona zgłaszając wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia sędziego oraz uprawdopodobnienia tej przyczyny. Z treści oświadczeń złożonych do akt sprawy przez: sędziego WSA M K, sędziego WSA W D, sędziego WSA S W – wynika, że pomiędzy sędziami, a stroną skarżącą nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów w przedmiotowej sprawie. W opinii Sądu okoliczności przedstawione przez skarżącego we wniosku o wyłączenie sędziów, wyżej wskazane, nie stanowią przesłanek wyłączenia, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a.. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziów nie bada bowiem zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez Sąd orzekający. Niezadowolenie strony dotyczące toku postępowania sądowego, w tym istnienia przesłanek zawieszenia postępowania – a tego w istocie dotyczą zarzuty podniesione przez skarżącego w piśmie z dnia 7 listopada 2013 r. – nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziów, bowiem zarzuty te strona może podnosić w przewidzianych przez p.p.s.a. środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu pierwszej instancji. Należy podkreślić, że stronie skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia zarówno na postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2013 r. dotyczące zawieszenia postępowania sądowego, jak i na postanowienie z dnia 25 lipca 2013 r. o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), jednak z prawa tego nie skorzystała. Nie jest dopuszczalne, przy rozpoznawaniu wniosku o wyłączenie sędziów, jego uwzględnienie tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziów objętych wnioskiem (zob. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1068/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższej oceny nie może zmienić subiektywne przekonanie strony skarżącej o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, świadczący o osobistym zaangażowaniu i uprzedzeniu do strony (por. postanowienie SN z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 173). Ponadto, trzeba również wskazać, że skoro sędziowie, których przedmiotowy wniosek dotyczy, złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia ich od orzekania w niniejszej sprawie, a prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o ich wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por.: postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 441/08; postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10; postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, uznając, że nie zaszły podstawy do wyłączenia sędziów w niniejszej sprawie Sąd, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.