II SAB/Lu 47/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia w terminie odwołania z dnia 5 maja 2011 r. od decyzji dotyczącej przyznania usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE T. W. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia w terminie odwołania z dnia 5 maja 2011 r. (data wpływu do organu 6 maja 2011 r.) od decyzji dotyczącej przyznania usług opiekuńczych W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18 ze zm.), w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro nie ma organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skargę na bezczynność tego organu należy poprzedzić jego wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, czego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła. W związku z powyższym, skargę T. W. jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.