II K 1120/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 1120/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> 18 listopada 2019r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: sędzia Joanna Dworzycka - Skrobowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Monika Rataj </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu: 16 października 2019r. oraz 18 listopada 2019r.</p> <p>s p r a w y : <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. C.</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">PESEL: (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 15 marca 2019 roku w <span class="anon-block">J.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w sposób nieumyślny naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując autobusem marki <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zachował należytej ostrożności, a następnie wykonał manewr hamowania, w wyniku czego pasażerka pojazdu w osobie <span class="anon-block">B. P.</span> doznała obrażeń w postaci wielopoziomowych nieprzemieszczonych złamań żeber lewych 4,5,6,7,8 w odcinkach tylno-bocznych i potłuczeń ogólnych, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu ruchu na okres powyżej dni siedmiu,</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 k.k.</a>;</span> </strong> </p> <p>I.  ustala, że oskarżony <span class="anon-block">T. C.</span> dopuścił się, czynu opisanego w części wstępnej wyroku, czym wyczerpał znamiona czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>., ustalając jednocześnie, iż wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie są znaczne i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.</a>, postępowanie karne warunkowo umarza na okres 2 lat próby;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> nawiązkę w kwocie 3 000 złotych na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. P.</span>;</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 1120/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 15 marca 2019 roku, około godz. 10.50 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">T. C.</span>, kierował autobusem marki <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. W tym czasie nie działała tam sygnalizacja świetlna, panował wzmożony ruch. W pewnym momencie, kiedy <span class="anon-block">T. C.</span> wjechał na skrzyżowanie z ul. <span class="anon-block">(...)</span>, zauważył jadący z prawej strony pojazd. Wówczas wykonał manewr gwałtownego hamowania, w wyniku czego pasażerka autobusu <span class="anon-block">B. P.</span> upadła na podłogę. Na skutek upadku doznała obrażeń w postaci wielopoziomowych nieprzemieszczonych złamań żeber lewych 4,5,6,7,8 w odcinkach tylno-bocznych i potłuczeń ogólnych, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu ruchu na okres powyżej dni siedmiu.</p> <p>Dowód: zeznania <span class="anon-block">M. M.</span> k. 15-16, zeznania <span class="anon-block">B. P.</span> k. 3-4, wyjaśnienia <span class="anon-block">T. C.</span> k. 12-13, k.43, opinia sądowo – lekarska, dotycząca obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną k. 20, karta zdarzenia drogowego k. 3-4.</p> <p> <span class="anon-block">T. C.</span> nie był w przeszłości karany.</p> <p>Dowód: dane o karalności podejrzanego k. 31<strong> <!-- -->.</strong> </p> <p>Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wskazał na to, że w dniu zdarzenia była uszkodzona sygnalizacja świetlna, a skrzyżowanie, na którym doszło do zdarzenia jest bardzo dużym i ruchliwym skrzyżowaniem. Wyraził żal i skruchę, przeprosił pokrzywdzoną za zaistniałe zdarzenie. (k.28-30, k. 43).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarygodność. Oskarżony w sposób jasny opisał okoliczności, w jakich doszło do wypadku. Jego wyjaśnienia są zbieżne z zeznaniami funkcjonariusza policji <span class="anon-block">M. M.</span>, który przybył na miejsce bezpośrednio po zdarzeniu, jak również z zeznaniami pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. P.</span>, która w swojej relacji potwierdziła w szczególności fakt gwałtownego hamowania oskarżonego, wskazywała również na doznane przez siebie na skutek upadku obrażenia. Zeznania tych świadków były rzeczowe i jasne.</p> <p>Sąd w całości obdarzył wiarą opinię lekarską sporządzoną przez biegłego <span class="anon-block">Z. K.</span>. Jest ona pełna, jasna i rzeczowa, wydana została przez uprawnioną osobę, dysponującą niezbędną wiedzą specjalistyczną. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. Na wiarę zasługuje także dokumentacja zgromadzona w niniejszej sprawie. Autentyczność oraz wartość dowodowa tych dokumentów nie budzi wątpliwości Sądu, gdyż zostały sporządzone przez właściwe organy, w granicach ich kompetencji oraz w przypisanej prawem formie.</p> <p>Mając na uwadze wyniki przewodu sądowego i analizę dowodów, Sąd uznał, że oskarżony <span class="anon-block">T. C.</span> w dniu 15 marca 2019 roku w <span class="anon-block">J.</span>, nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> w ten sposób, że kierując autobusem marki <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> po drodze publicznej, tj. na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>, nie zachował należytej ostrożności i wjechał na skrzyżowanie, w czasie, gdy nie działała tam sygnalizacja świetlna i panował nasilony ruch, a następnie podjął gwałtowny manewr hamowania, powodując upadek na podłogę pojazdu jednej z pasażerek autobusu <span class="anon-block">B. P.</span> , w następstwie czego doznała ona obrażeń w postaci wielopoziomowych nieprzemieszczonych złamań żeber lewych 4,5,6,7,8 w odcinkach tylno-bocznych i potłuczeń ogólnych, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu ruchu na okres powyżej dni siedmiu. Tym samym Sąd przyjął, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>.</p> <p>Rozważając wszystkie istniejące w sprawie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe Sąd uznał, że oskarżony zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania. Wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie i oceniając stopień winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze w szczególności okoliczności, w jakich oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w postaci nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jak również okoliczności dotyczące jego osoby. W ocenie Sądu zarówno stopień społecznej szkodliwości, jak i zawinienia nie jawią się jako znaczne. Prawdą jest, że oskarżony nie zachował ostrożności podczas prowadzenia pojazdu, jednakże to naruszenie miało charakter nieumyślny. Oskarżony jest długoletnim kierowcą autobusu, w przeszłości nigdy nie miały miejsca kolizje drogowe z jego udziałem, nie był karany za wykroczenia drogowe (k.14). Przyznał się do winy, wyraził skruchę i złożył wyjaśnienia, nie był dotychczas karany za przestępstwa. W toku postępowania sądowego przeprosił pokrzywdzoną za zaistniałe zdarzenie, uzgodnił z nią kwotę nawiązki.</p> <p>Okoliczności te uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Jego postawa wskazuje, że uzmysłowił sobie wagę popełnionego przestępstwa. Jest to istotna okoliczność, z której można wnosić o osiągnięciu określonych celów z zakresu prewencji indywidualnej, jak również zaspokojeniu w określonym stopniu społecznego poczucia sprawiedliwości. Z uwagi na łączne wystąpienie wyżej opisanych okoliczności Sąd przychylił się do wniosku Prokuratora i uznał za stosowne zastosować wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania karnego, wyznaczając mu okres 2 lat próby. W ocenie Sądu taki okres będzie wystarczającym z punktu widzenia wychowawczego oddziaływania, a także pozwoli na weryfikację postawionej wobec niego prognozy kryminologicznej.</p> <p>Sąd orzekł od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 3000 złotych, uznając rozstrzygnięcie w tym zakresie za słuszne i adekwatne do całokształtu zachowania, którego dopuścił się oskarżony. Na powyższy środek karny w takiej kwocie wyrazili zgodę na posiedzeniu zarówno oskarżony jak i pokrzywdzona. Orzekając ją Sąd uwzględnił możliwości zarobkowe oskarżonego.</p> <p>Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego i orzeczoną wobec niego nawiązkę Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwolnił go w całości od ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.</p> </div>