II K 821/18

<p>Sygn. akt II K 821/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 19 listopada 2019 roku</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->bez udziału Prokuratora -</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu na rozprawie dnia 22.05.2019 r., 22.08.2019 r., 05.11.2019 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">T. M.</span> syna <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">J. z domu K.</span>, <span class="anon-block">urodzonego dnia (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że: w dniu 10 marca 2018 roku w <span class="anon-block">P.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, naruszył nietykalność cielesną małoletniej <span class="anon-block">J. M.</span> w ten sposób, że pociągając ją za włosy przewrócił na podłoże a następnie kopnął w okolicę żeber i prawe udo</strong> </p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217§1 kk</a> </p> <p>1. oskarżonego <span class="anon-block">T. M.</span> uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217§1 kk</a> uznając, iż naruszenie nietykalności cielesnej wywołało wyzywające się zachowanie pokrzywdzonej, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217§2 kk</a> odstępuje od wymierzenia kary;</p> <p>2. zasądza na rzecz adw. <span class="anon-block">(...)</span>wynagrodzenie w kwocie 944,64 (czterdzieści cztery 64/100) złotych tytułem reprezentowania małoletniej pokrzywdzonej z urzędu;</p> <p>3. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>II K 821/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła <span class="anon-block">T. M.</span> o to, że w dniu 10 marca 2018 roku w <span class="anon-block">P.</span> województwa <span class="anon-block"> (...)</span> naruszył nietykalność cielesną małoletniej <span class="anon-block">J. M.</span> w ten sposób, że pociągając ją za włosy przewrócił na podłoże, a następnie kopnął w okolice żeber i prawe udo, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a> </p> <p>Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje:</p> <p> <span class="anon-block">T. M.</span> i <span class="anon-block">E. G.</span> żyli w konkubinacie i są rodzicami <span class="anon-block">urodzonej w dniu (...)</span> <span class="anon-block">J. M.</span>, która mieszka z matką w <span class="anon-block">O.</span> niedaleko <span class="anon-block">P.</span>. W dniu 9 marca 2018 roku <span class="anon-block">J. M.</span> nie wróciła na noc do domu. Kiedy <span class="anon-block">E. G.</span> dowiedziała się, że jej córka może przebywać w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, pojechała tam, ale nie mogła jej odnaleźć, więc zwróciła się o pomoc do swojego byłego konkubenta oraz ojca <span class="anon-block">J.</span> o pomoc. <span class="anon-block">T. M.</span> przyjechał wraz z siostrą <span class="anon-block">K. T.</span> i odnalazł córkę w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> u jej koleżanki <span class="anon-block">N. B.</span>. Następnie <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">E. G.</span> i <span class="anon-block">K. T.</span> pojechali wraz <span class="anon-block">J. M.</span> do Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">P.</span>, żeby na wyraźne żądanie <span class="anon-block">T. M.</span> sprawdzić stan trzeźwości <span class="anon-block">J. M.</span>. Przed budynkiem komendy doszło do awantury, podczas której <span class="anon-block">J. M.</span> wyzywała swojego ojca słowami wulgarnymi, a ten w odpowiedzi szarpnął ją za włosy i przewrócił oraz kopnął w okolice żeber i w prawe udo nie pozostawiając śladów. Takie zachowanie ze strony <span class="anon-block">T. M.</span> zdarzyło się po raz pierwszy. <span class="anon-block">J. M.</span> przebywa od 21 lutego 2019 roku w pogotowiu opiekuńczym z powodu sprawy o pobicie policjantów. <span class="anon-block">T. M.</span> był dotychczas karany za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a>, ma wyższe wykształcenie i pracuje jako mechanik samochodowy za wynagrodzeniem 2000 złotych.</p> <p>Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków: <span class="anon-block">S. L.</span> – k. 117, 11-12, <span class="anon-block">W. Ś.</span> – k. 117-117v, 14-15, <span class="anon-block">K. T.</span> – k. 117v-118, 28, 34 za wyjątkiem stwierdzenia, że doszło jedynie do potrząśnięcia córką przez ojca, <span class="anon-block">E. G.</span> – k. 128-128v, 2-4, 18-19, <span class="anon-block">J. W.</span> – k. 63-78, <span class="anon-block">J. M.</span> – k. 79-97, ponieważ zeznania tych świadków w w/w zakresie są logiczne, konsekwentne i wzajemnie się potwierdzają tworząc jeden spójny stan faktyczny. Sąd obdarzył wiarą również zgromadzone w aktach sprawy dowody: protokół zatrzymania rzeczy – k. 7-9, zapis monitoringu – k. 10, protokół oględzin – k. 31-32, nagranie z przesłuchania – k. 38, 39, dane osobo poznawcze – k. 47, dane z Krajowego Rejestru Karnego – k. 60, 110, płyty DVD – k. 98, pisma z pogotowia opiekuńczego – k. 114, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez osoby posiadające stosowne kompetencje, we właściwej formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała prawdziwości zawartych w nich informacji. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka <span class="anon-block">K. T.</span> w części, gdzie twierdzi, że przed komendą doszło jedynie do potrząśnięcia córką przez ojca, gdyż jest to sprzeczne z zeznaniami pozostałych wiarygodnych świadków, a sytuacja ta trwała tak krótko, że mogła tego po prostu nie zauważyć.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">T. M.</span> – k. 117v, 118 nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że z córką są problemy, gdyż została porzucona przez matkę, a od niego uciekła i po pobiciu policjantów przebywa w pogotowiu opiekuńczym, gdzie tylko on ją odwiedza, gdyż matka nie interesuje się córką. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, a poza tym matka pokrzywdzonej nie odbierała wezwań i nie stawiała się na rozprawy nie interesując się w ogóle sprawą, którą sama rozpoczęła. Natomiast sąd nie podzielił jego stanowiska co do winy.</p> <p>Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, ponieważ jest osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.</p> <p>Zarzucany oskarżonemu czyn stanowi przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a>, ponieważ oskarżony szarpiąc, przewracając i kopiąc pokrzywdzoną nie powodując jednocześnie obrażeń ciała naruszył jej nietykalność cielesną.</p> <p>Sąd skorzystał z możliwości odstąpienia od wymierzenia kary określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217 § 2 k.k.</a>, ponieważ była to jednorazowa sytuacja, a została sprowokowana przez samą pokrzywdzoną, która zwróciła się do ojca publicznie w sposób wulgarny wiedząc, że po nieprzespanej nocy spędzonej na jej poszukiwaniach był pełen emocji, nad którymi przez chwilę nie zapanował. Jednak w ocenie sądu fakt, że musiał stawiać się na policji i przed sądem, dał mu wystarczająco dużo do myślenia i nie jest konieczne wymierzanie mu jakiejkolwiek kary, gdyż cele postępowania zostały spełnione i w przyszłości w podobnej sytuacji oskarżony już będzie wiedział, jak się zachować. Tak naprawdę problemem w rodzinie oskarżonego nie jest jego chwilowy brak kontroli nad nerwami, który nie spowodował żadnych widocznych skutków, ale demoralizacja pokrzywdzonej, której oskarżony próbował przeciwdziałać w tak niewłaściwy i nieskuteczny sposób. Sytuacja po prostu przerosła oskarżonego i nie zachował się w sposób właściwy, ale trzeba przyznać, że sytuacja w tej rodzinie z uwagi na demoralizację dziecka nie jest standardowa i można zrozumieć, że oskarżony nie był przygotowany na to, co go spotkało. Zazwyczaj dzieci w tym wieku nie spędzają nocy poza domem wbrew woli rodziców i nie zwracają się tak do nich publicznie jak miało to miejsce.</p> <p>Orzeczenie o kosztach uzasadnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> , ponieważ oskarżony ma zobowiązania alimentacyjne i nie należy go dodatkowo obciążać zmniejszając jego możliwości płatnicze i działając tym na szkodę uprawnionej do alimentów córki.</p> </div>