VII SAB/Wa 99/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Agnieszka Wilczewska – Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.W. na bezczynność Ministra Zdrowia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną L. W. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 września 2009r., sygn. akt VII SAB/Wa 99/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. W. na bezczynność Ministra Zdrowia. W dniu 23 września 2009r. (data prezentaty Sądu) skarżący wniósł pismo zatytułowane "skarga na bezczynność". Sąd potraktował powyższe pismo jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2009r., sygn. akt VII SAB/Wa 99/09. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od profesjonalnego pełnomocnika można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2004r., GSJ 750/04, niepubl.) przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej. Ich niezachowanie grozi jej odrzuceniem. Odpis postanowienia z dnia 16 września 2009r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 21 września 2009r. Wniesienie skargi kasacyjnej osobiście przez strony jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 178 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.