IV SA/Wa 1560/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu UZASADNIENIE W piśmie z dnia 25 maja 2016 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. W piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi w niniejszej sprawie poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działaniu w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego wezwania doręczono pełnomocnikowi (w sposób zastępczy) w dniu 1 sierpnia 2016 r. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że przesyłka z Sądu z przyczyn losowych nie mogła zostać odebrana. W dniu 5 sierpnia 2016 r. aplikantka radcowska dokonała przeglądu i fotokopii akt przedmiotowej sprawy. Skarżący podał, że brak winy w uchybieniu terminu wynika z faktu, że pomiędzy dniem uznania korespondencji za doręczoną (1 sierpnia 2016 r.) a ostatnim dniem terminu uzupełnienia braku skargi (8 sierpnia 2016 r.) Skarżąca pomimo zachowania należytej staranności nie miała możliwości zapoznania się z przedmiotowym wezwaniem z uwagi na brak zarządzenie w tym przedmiocie w aktach sprawy. Pełnomocnik Skarżącej zapoznał się z treścią wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi dopiero w dniu 10 sierpnia 2016 r. Skarżący na poparcie swoich argumentów dołączył do akt sprawy fotokopie akt sprawy oraz wydruk z telefonu aplikantki, który świadczy, że wybierała numery telefonów Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Stwierdzić należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu na podstawie analizy akt sprawy nie sposób jednak uznać, że Skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) nie miał możliwości powzięcia informacji o wezwaniu kierowanym do niego z Sądu. W ocenie Sądu przedstawione przez Skarżącego okoliczności nie stanowią wystarczającej przesłanki do uznania, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15). Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego doręczono pełnomocnikowi w sposób zastępczy w dniu 1 sierpnia 2016 r. Skarżący nie wyjaśnił, dlaczego nie upoważnił nikogo do odbioru korespondencji, skoro jak wskazał zatrudnia aplikantkę, jednak kwestia ta pozostaje poza oceną w niniejszym postępowaniu, skoro przesyłkę można było uznać do doręczoną skutecznie. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało wydane przez Przewodniczącą Wydziału IV w dniu 8 lipca 2016 r. i wykonane w dniu 12 lipca 2016 r. W dniach 25 lipca, 5 sierpnia, 10 sierpnia, 16 sierpnia 2016 r. aplikanta działająca na zlecenie pełnomocnika Skarżącej przeglądała akta. Przy pierwszej czynności (25 lipca 2016 r.) złożono do akt sprawy stosowne pełnomocnictwo. Pełnomocnik skarżącej Spółki dołączył do wniosku o przywrócenie terminu fotokopie mające świadczyć o tym, że w aktach sprawy brak było w dniu przeglądania powyższego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 8 lipca 2016 r. W ocenie Sądu z przedłożonych zdjęć takiego wniosku nie można wyciągnąć, przede wszystkim z tego względu, że nie wynika z nich, iż faktycznie fotografowana strona jest ostatnią w aktach sądowych sprawy. Ponadto należy zauważyć, że upoważnienie dla aplikantki do przeglądania akt sprawy złożono w dniu 25 lipca 2016 r. Następnie aplikantka przeglądała akta sprawy w dniu 5 sierpnia 2016 r. Skoro w tym dniu przeglądała akta sprawy musiało znajdować się w nich pełnomocnictwo do dokonywania tych czynności. W innym bowiem przypadku nie udostępniono by jej akt sprawy. Wskazane upoważnienie znajduje się na karcie 26 akt sprawy, zaś zarządzenie Przewodniczącej o wezwaniu do uzupełnienia braku na karcie 22. Numery kart nie są skreślone, ani nie zmieniano ich numeracji, zatem należy przyjąć, że najpóźniej w dniu 5 sierpnia 2016 r. (data ponownego przeglądania akt) Skarżąca mogła dowiedzieć się o treści zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV i uzupełnić brak formalny w terminie. Ponadto wydruk z telefonu aplikantki nie może wpłynąć na odmienną ocenę niniejszej sprawy, skoro wynika jedynie z niego że we wtorek (bez wskazania daty dziennej) próbowano (albo dokonano) połączenia z numerami WSA w Warszawie. W tych okolicznościach sprawy nie można uznać, że Skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd miał bowiem na względzie, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko i wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącej podejmował próby ustalenia treści przesyłki z Sądu, jednak nie uprawdopodobnił, że nie był tego w stanie dokonać przed dniem 8 sierpnia 2016 r. – kiedy to upłynął ustawowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci przedłożenia pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu skarżącej Spółki. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.