III SA/Wa 256/12

SENTENCJA III SA/Wa 256/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2011 r. Nr[... ] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej postanawia: - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2012 roku, sygn. akt III SA/Wa 256/12 w ten sposób, że w punkcie 1 w miejsce błędnie podanej nazwy organu "Naczelnika Urzędu Skarbowego w W." "wpisać: "Ministra Finansów" UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 256/12 uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji, stwierdził, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości oraz zasądził od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego. W sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wskazaniu nazwy organu tj. Sąd wpisał "Naczelnika Urzędu Skarbowego w W." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jaki i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaistniała. W sentencji przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wskazaniu nazwy organu tj. Sąd wpisał "Naczelnika Urzędu Skarbowego w W." zamiast "Ministra Finansów" W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.