IV P 3/19

<p>Sygn. akt IV P 3/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p>W IMIENIU</p> <p>RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</p> <p>Dnia 26 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Puławach IV Wydział Pracy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Magdalena Gałkowska</p> <p>Ławnicy: Bożena Mizak, Elżbieta Juśko</p> <p>Protokolant st.sekr.sąd. Agnieszka Wójciak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. w Puławach</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. P.</span> </p> <p>o odszkodowanie za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę i wynagrodzenie</p> <p>1.  Oddala powództwo o odszkodowanie za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę;</p> <p>2.  Zasądza od pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">M. B.</span> kwotę 276 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych);</p> <p>3.  Wyrokowi w pkt 2 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności;</p> <p>4.  Zasądza od powódki <span class="anon-block">M. B.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->W pozwie z dnia 14 stycznia 2019r. powódka <span class="anon-block">M. B.</span> wnosiła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> kwoty 6750 zł tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie jej umowy o pracę oraz kwoty 276 zł tytułem niezapłaconych jej godzin przepracowanych w soboty w miesiącach styczeń i luty 2018r. W piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2019r. powódka sprecyzowała swoje żądanie odnośnie kwoty 276 zł, wskazując, że domaga się tej kwoty tytułem niezapłaconych jej godzin przepracowanych w soboty w miesiącach styczeń i luty roku 2017. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Pozwana <span class="anon-block">M. P.</span> powództwa w zakresie odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie powódce umowy o pracę nie uznawała i wnosiła o jego oddalenie; uznała natomiast żądanie powódki zasądzenia na jej rzecz kwoty 276 zł tytułem wynagrodzenia za pracę w soboty w miesiącach styczeń i luty 2017r. </strong> </p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> prowadzi min. serwis samochodowy, stację diagnostyczną, serwis blacharsko – lakierniczy, sklep motoryzacyjny, rowerowy i firma pozwanej <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> mieści się w tym samym miejscu.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. P.</span> w ramach prowadzonej przez siebie działalności prowadzi min. sprawy ubezpieczeń komunikacyjnych oraz innych i zawarła z dniem 12 stycznia 2015r. z powódką, która wcześniej działała już na rynku ubezpieczeniowym, umowę zlecenia w zakresie obsługi przez powódkę ubezpieczeń komunikacyjnych, majątkowych i te umowy zlecenia trwały do 15 września 2015r. ( akta osobowe). Następnie powódka <span class="anon-block">M. B.</span> zawarła w dniu 16 września 2015r. umowę o pracę z pozwaną <span class="anon-block">M. P.</span> na stanowisko specjalisty ds. ubezpieczeń, na czas nieokreślony, a jako miejsce wykonywania pracy ustalono <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">M. P.</span> w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">ul.(...)</span> ( k.5, akta osobowe). W dniu 16 września 2015r. strony też zawarły umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy ( akta osobowe).</p> <p>Powódka od początku wykonywania pracy na rzecz pozwanej miała umiejscowione swoje stanowisko pracy w pobliżu kasy <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, do której przychodzili klienci z serwisu samochodowego, stacji diagnostycznej, sklepu motoryzacyjnego i innych działów <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P.</span>, z tym że na początku było miejsce tuż obok kasy, a potem trochę dalej ( bezsporne). Powódka mogła korzystać z bazy klientów uiszczających kasie opłaty za dokonane przeglądy rejestracyjne, naprawy samochodów, drukowane były dla powódki listy dot. klientów którym zbliżał się termin wykonania przeglądów ( zeznania świadków: <span class="anon-block">D. L.</span> k.54v-55, <span class="anon-block">A. K.</span> k.55, <span class="anon-block">M. S. (1)</span> k.55-55v).</p> <p>Po maju 2018 tj. po wejściu w życie ustawy o <span class="anon-block"> (...)</span>, powódka nadal dysponowała danymi dot. pozyskanych klientów ( zeznania pozwanej słuchanej w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 kpc</a> k.202-202v). Powódka, na początku swojej pracy była aktywna tj. podchodziła o klientów serwisujących swoje samochody w serwisie samochodowym, czy na stacji diagnostycznej, oferowała im możliwość zawierania umów ubezpieczeniowych, ale z czasem przestała wychodzić do klientów serwisu czy sklepu ( zeznania świadków: <span class="anon-block">D. L.</span>, <span class="anon-block">M. S. (1)</span>).</p> <p>W roku 2017 pozwana <span class="anon-block">M. P.</span> zawarła umowę z firmą ubezpieczeniową <span class="anon-block"> (...)</span>, która jest jednym z największych pośredników ubezpieczeniowych w Polsce i jest partnerem niemal wszystkich <span class="anon-block"> Towarzystw (...)</span>. Firma ta współpracuje z pośrednikami działającymi w systemie partnerskim i takim podmiotem jest firma pozwanej. <span class="anon-block"> (...)</span> posiad koordynatorów regionalnych zajmujących się wspieraniem na danym terenie agentów, czyli osób które bezpośrednio sprzedają w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span> ubezpieczenia i od listopada 2017r. takim koordynatorem dla pozwanej oraz powódki, jako bezpośrednio sprzedającej ubezpieczenia była <span class="anon-block">M. W.</span> ( zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span> k.55v-56v). <span class="anon-block"> (...)</span> opracowywało dla biur sprzedających ubezpieczenia pod szyldem <span class="anon-block"> (...)</span>plan twojego bezpiecznego rozwoju”, który ustalał plan średniego rozwoju w kolejnych latach działania biura, ustalony na podstawie średnich wyników, po to aby biura osiągały odpowiedni przypis miesięczny, czyli sumę składek od klientów, zaś z biurami, które nie osiągały wymaganych przypisów, umowy mogły być przez <span class="anon-block"> (...)</span> rozwiązane (zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span>). W roku 2016 biuro w którym pracowała powódka osiągnęło przypis roczny – 178 947,21 zł i wystawiło 658 polis, w 2017 osiągnęło przypis roczny – 90 454 zł i wystawiło 932 polisy, w 2018 osiągnęło przypis roczny –286 836 zł i wystawiło 975 polis ( zestawienie k.64). Według <span class="anon-block"> (...)</span>, w tym i koordynator <span class="anon-block">M. W.</span>, wyniki tj. przypisy miesięczne wypracowane przez powódkę w roku 2018 nie były zadowalające, odbiegały od wymagań zawartych w planie twojego bezpiecznego rozwoju i <span class="anon-block">M. W.</span> razem z właścicielem biura - pozwaną zastanawiały się jakie należy podjąć działania zaradcze ( zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span>, zeznania pozwanej słuchanej w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 kpc</a>).</p> <p>W dniu 16 maja 2018r. odbyło się spotkanie pozwanej i koordynatora ze strony <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">M. W.</span> z powódką w związku z niską sprzedażą ubezpieczeń w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> tj. około 30 000 zł przypisu miesięcznego, podczas gdy plan rozwoju <span class="anon-block"> (...)</span> zakłada 60.000 zł przypisu miesięcznego i biorący udział w tym spotkaniu sporządzili plan naprawczy, który podpisała też powódka, polegający na tym iż z dniem 16 maja 2018r. powódka: 1. codziennie przez 1 godzinę będzie roznosić ulotki na okolicznych osiedlach, 2. Codziennie będzie przeprowadzała ankiety z klientami na terenie firmy w ilości minimum 5 sztuk dziennie, 3. Ustalono, że do końca sierpnia 2018r. będzie przez powódkę osiągnięty poziom przypisu miesięcznego 40 000-50 000 zł (k.20, akta osobowe, zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span>, zeznania stron słuchanych w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 kpc</a>).</p> <p>W trakcie pracy u pozwanej ukazało sią w internecie ogłoszenie <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span> zachęcające do kontaktu z powódką w celu uzyskania informacji na temat polis (k.46). <span class="anon-block"> Stowarzyszenie (...)</span> jest także, podobnie jak <span class="anon-block"> (...)</span>, pośrednikiem ubezpieczeniowym ( zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span>).</p> <p>W czerwcu 2018 <span class="anon-block">M. W.</span>, gdy otrzymała informację z centrali <span class="anon-block"> (...)</span>, iż powódka ma aktywną rejestrację także jako agent <span class="anon-block"> (...)</span>, zwróciła się do powódki o wyjaśnienia i ich nie otrzymała; <span class="anon-block">M. W.</span> poprosiła też męża pozwanej <span class="anon-block">M. P. (2)</span> o wyjaśnienie tej sprawy ( korespondencja mailowa k.48-49). Powódka w dniu 25 lipca 2018r. złożyła oświadczenie, że zakończyła współpracę z <span class="anon-block"> firmą (...)</span> i innymi firmami konkurencyjnymi w zakresie oferowania i sprzedaży ubezpieczeń ( k.21, akta osobowe).</p> <p>W grudniu 2018r odbyło się kolejne spotkanie <span class="anon-block">M. P.</span> oraz jej męża <span class="anon-block">M. P. (2)</span> z powódką na temat zwiększenia sprzedaży polis ubezpieczeniowych, pracodawca nadal wymagał od powódki większej aktywności w pozyskiwaniu klientów na zakup polis, a powódka nadal tłumaczyła, że ustawa o <span class="anon-block"> (...)</span> przeszkadza jej w pozyskiwaniu nowych klientów. Na koniec spotkania powódka powiedziała, żeby ją zwolnić ( notatka służbowa podpisana przez strony k.45, akta osobowe).</p> <p>W dniu 27 grudnia 2018r. powódka otrzymała oświadczenie woli pozwanej o wypowiedzeniu jej umowy o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, a jako przyczynę tej decyzji wskazano: wykonywanie powierzonych obowiązków w sposób nienależyty z oczekiwanymi wynikami zakładanymi planami ścieżki rozwoju <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Wielokrotne rozmowy, w tym również z przedstawicielami <span class="anon-block"> (...)</span>, przeprowadzane na temat aktywności pozyskiwania nowych klientów, rozbudowania bazy klientów nie przyniosły efektu w postaci aktywniejszego udziału w wykonywaniu obowiązków i nie wpłynęły na znaczny wzrost ilości zawieranych umów, co wiąże się z ekonomicznym wynikiem pracy powódki. Dalej pracodawca napisał, że założeniach rozwoju ubezpieczeń miał być widoczny ich progres, natomiast aktywność powódki doprowadziła do regresu ubezpieczeń, jeśli porównać ostatnie lata. W piśmie tym znajduje się też zdanie „Przechylając się do Pani prośby o zwolnienie z wykonywanych obowiązków rozwiązuję umowę o pracę” (k.4, akta osobowe).</p> <p>W dniu 9 kwietnia 2019r. powódka przyszła do firmy pozwanej celem odebrania wynagrodzenia, kasjerka <span class="anon-block">M. S. (1)</span> omyłkowo nie wypłaciła jej także kwoty 276 zł tytułem niezapłaconych jej godzin przepracowanych w soboty w miesiącach styczeń i luty 2017r, zadzwoniła więc do powódki z prośbą o powrót i gdy powódka ponownie przyszła i zobaczyła dowód KW na kwotę 276 zł, to odmówiła przyjęcia tej kwoty jako, że na dowodzie tym wpisany był błędny rok 2018 zamiast 2017 ( notatka służbowa k.43,zeznania świadka <span class="anon-block">M. S. (1)</span>).</p> <p>Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o akta osobowe powódki i dokumenty oraz zestawienia złożone do akt sprawy przez pozwaną spółkę, w szczególności „plan twojego bezpiecznego rozwoju” i zestawienie wysokości osiągniętych przez powódkę przypisów i zawartych polis, których prawdziwość nie była kwestionowana przez powódkę, a więc sąd uznał złożone do akt sprawy dokumenty i zestawienia za wiarygodne. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka <span class="anon-block">M. W.</span>, bo jej zeznania są zgodne z dokumentami złożonymi do akt sprawy, w szczególności z „planem twojego bezpiecznego rozwoju”, zestawieniem wysokości osiągniętych przez powódkę przypisów i zawartych polis.</p> <p>Zeznania świadków: <span class="anon-block">D. L.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">M. S. (1)</span> są zgodne ze sobą, jednakowo opisują stan faktyczny, a nadto sąd, mając możliwość bezpośredniego kontaktu z tym świadkami uznał, że są one szczere. Zatem te zeznania należy obdarzyć wiarą w całości. Zeznania w/w świadków są całkowicie zgodne z zeznaniami pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> słuchanej w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 kpc</a>, której zeznania sąd obdarzył wiarą w całości. Zeznania powódki słuchane w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 kpc</a> - co do opisu stanu faktycznego zasadniczo nie różnią się z opisem dokonanym przez pozwaną, czy przesłuchanych w sprawie świadków; natomiast inna jest jej ocena przyczyn zawierania przez nią mniejszych ilości polis niż oczekiwano.</p> <p>Sąd Rejonowy zważył co następuje:</p> <p>Żądanie powódki zasądzenia na jej rzecz od pozwanej odszkodowania w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia za nieuzasadnione wypowiedzenie jej umowy o pracę, nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie podnieść należy, iż rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem jest zwykłym sposobem rozwiązania umowy i wobec tego ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę, w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45)">art. 45 kp</a> powinna być dokonana z uwzględnieniem słusznych interesów zakładu pracy oraz przymiotów pracownika związanych ze stosunkiem pracy. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4kp</a>, w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony powinna być wskazana uzasadniona przyczyna wypowiedzenia i ma to być przyczyna prawdziwa, zrozumiała dla pracownika, jasna i konkretna. Przyczyna takiego sposobu rozwiązania umowy o pracę nie musi mieć szczególnej wagi czy nadzwyczajnej doniosłości, skoro wypowiedzenie jest zwykłym sposobem rozwiązania bezterminowego stosunku pracy.</p> <p>Pozwany pracodawca w piśmie wypowiadającym powódce stosunek pracy jako przyczynę swojej decyzji o wypowiedzeniu jej stosunku pracy wskazał wykonywanie przez nią powierzonych obowiązków w sposób nienależyty z oczekiwanymi wynikami zakładanymi planami ścieżki rozwoju <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Wielokrotne rozmowy, w tym również z przedstawicielami <span class="anon-block"> (...)</span>, przeprowadzane na temat aktywności pozyskiwania nowych klientów, rozbudowania bazy klientów nie przyniosły efektu w postaci aktywniejszego udziału w wykonywaniu obowiązków i nie wpłynęły na znaczny wzrost ilości zawieranych umów, co wiąże się z ekonomicznym wynikiem pracy powódki.</p> <p>Zatem przyczyną podjęcia przez pracodawcę przedmiotowej decyzji wobec powódki było niezadowolenie pracodawcy z pracy powódki, z efektów sprzedażowych w zakresie zawieranych polis ubezpieczeniowych jakie osiągała, a które to wyniki rozmijały się zasadniczo z oczekiwaniami pozwanego pracodawcy, ale też i <span class="anon-block"> (...)</span>. Pozwana <span class="anon-block">M. P.</span> w treści oświadczenia woli o wypowiedzeniu powódce umowy o pracę wskazała konkretnie o jakie oczekiwania jej chodziło i w czym się przejawiały - chodziło o to, że w założeniach rozwoju ubezpieczeń prowadzonych pod szyldem <span class="anon-block"> (...)</span> miał być widoczny progres liczby zawieranych polis, a tym samym wysokości osiąganych przypisów, natomiast brak aktywności powódki doprowadził do regresu ubezpieczeń.</p> <p>W ocenie sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał pracodawcy na podjęcie wobec powódki decyzji o wypowiedzeniu jej umowy o pracę z przyczyn wskazanych w treści wypowiedzenia. Oczywiście umowa o pracę jest umową starannego działania, a nie umową rezultatu. Jednakże- w świetle utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego, pracodawca ma prawo zasadnie wypowiedzieć umowę o pracę pracownikowi zajmującemu samodzielne stanowisko w sytuacji, w której, chociażby z przyczyn niezawinionych, nie osiąga on oczekiwanych wyników pracy. Pracodawca, któremu przysługuje prawo doboru pracowników w sposób zapewniający najlepsze wykonywanie zadań, może zasadnie zakładać, że zatrudnienie innego pracownika pozwoli na osiągnięcie lepszych efektów pracy. Pracownicy na stanowiskach samodzielnych odpowiadają za rezultaty swojej pracy, a brak odpowiednich wyników może uzasadniać wypowiedzenie im umowy o pracę (np. wyroki SN wydane w sprawach: II PK 116/13, I PRN 125/76, III PZP 10/85). Zwłaszcza w przypadku samodzielnych pracowników, którzy mają dużą swobodę w zakresie metod realizacji planów sprzedażowych, to właśnie wykonanie przez nich planów stanowi, uzasadniony sposób oceny wykonywania przez nich obowiązków pracowniczych. Odnotowując nierealizowanie planów w dłuższym okresie, a także zauważając, że przeprowadzone wcześniej zalecenia nie przyniosły odpowiedniego (pozytywnego) efektu, pracodawca ma podstawy do przyjęcia, iż dalsza współpraca z pracownikiem nie pozwoli na osiągnięcie zakładanych celów i wypowiedzenia mu umowy. Pracodawca jest bowiem uprawniony do zmiany stanu osobowego pracowników przez zwalnianie tych nieefektywnych dla osiągnięcia poprawy niesatysfakcjonujących wyników.</p> <p>O tym jakie były oczekiwania <span class="anon-block"> (...)</span> co do wyników punktu zawierania ubezpieczeń prowadzonego przez pozwaną, a bezpośrednio przez pracownika pozwanej – powódkę, świadczy „plan twojego bezpiecznego rozwoju”, który to plan, ustalający na podstawie średnich wyników plan średniego rozwoju w kolejnych latach działania biura, <span class="anon-block"> (...)</span> jak wynika z zeznań świadka <span class="anon-block">M. W.</span>, opracowało dla biur sprzedających ubezpieczenia pod jej szyldem , po to aby biura osiągały odpowiedni przypis miesięczny, czyli sumę składek od klientów, po to aby dany punkt był rentowny ekonomicznie. Wyniki zaś osiągane w punkcie prowadzonym przez powódkę – co wynika z porównania liczb, odbiegały na niekorzyść od zakładanych planów, bo plan rozwoju <span class="anon-block"> (...)</span> zakładał osiąganie w 2018r. w tym punkcie 60.000 zł przypisu miesięcznego, potem w dniu 16 maja 2018r. decyzją <span class="anon-block">M. W.</span>, pozwanej i powódki ten przypis został obniżony do 40 000-50 000 zł. Z wykazu wysokości przypisu rocznego osiągniętego przez powódkę za rok 2018 wynika, iż wypracowała ona o wiele mniejszy przypis roczny niż zakładał plan, bo wypracowała 286 836 zł, a plan zakładał 555 000 zł, a nawet ten przypis był mniejszy niż wypracowany przez nią w poprzednim roku. Zatem liczby same wskazują na to, że powódka, mimo opracowania planu naprawczego, nie wypracowała średnich celów ustalonych przez <span class="anon-block"> (...)</span>. Jak już wyżej podniesiono, w ocenie sądu, który podziela w tym zakresie orzecznictwo SN, ze względu na charakter pracy powódki zatrudnionej na samodzielnym stanowisku, pracodawca mógł ją „rozliczać” właśnie ze względu na realizację przyjętych planów sprzedaży, a więc w tym zakresie pracodawca mógł oceniać wykonywanie przez nią powierzonych jej obowiązków, ponieważ brak realizacji planów sprzedażowych był dostrzegalny. Pozwany pracodawca właśnie negatywnie oceniał zaangażowanie powódki w pozyskaniu nowych klientów, uznając że było ono za małe, w szczególności powódka nie podejmowała żadnych widocznych działań, aby polepszyć niezadawalające wyniki. Tymczasem zarówno pracodawca, jak i <span class="anon-block">M. W.</span> proponowały, aby powódka sama wychodziła do klienta, który zgłaszał się do serwisu, stacji diagnostycznej czy sklepu i aby próbowała tam pozyskać klienta. Jak zgodnie zeznali świadkowie: <span class="anon-block">D. L.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span>, powódka w początkowym okresie swojej pracy przychodziła do kasy <span class="anon-block"> firmy (...)</span> i próbowała tam pozyskać klienta, a z czasem tego nie robiła. Nie jest też tak, że powódka nie miała wsparcia pracodawcy w pozyskiwaniu klienta, bo na początku swojej pracy otrzymała dane klientów <span class="anon-block"> serwisu (...)</span> i mogła więc następnie w ramach posiadanych danych je uaktualniać, pozostając w kontakcie z tymi osobami. Faktem jest, co przyznała pozwana, że w 2018r. powódka utraciła możliwość pozyskania danych klientów z nowej bazy prowadzonej w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>; jednakże stało się to wtedy, gdy pozwana powzięła informację, iż powódka figuruje także jako agent ubezpieczeniowy w innych towarzystwach ubezpieczeniowych. Okoliczność ta tj. fakt figurowania przez powódkę w tym samym czasie, gdy była pracownikiem pozwanej zajmującym się ubezpieczeniami, jako agent w innych towarzystwach ubezpieczeniowych, mógł stanowić podstawę utraty zaufania do powódki przez pracodawcę, ale też oczywiście może świadczyć o coraz gorszej współpracy pomiędzy powódką a pozwaną.</p> <p>Zatem, w ocenie sądu, utrzymujący się brak realizacji przez powódkę planów sprzedaży w roku 2018, przy braku wystarczających ze strony powódki działań, uzasadniał podjęcie przez pozwaną decyzji o zakończeniu stosunku pracy za wypowiedzeniem, tym bardziej, że jak wynika choćby z treści notatki służbowej z grudnia 2018r., podpisanej przez powódkę, ona sama zwracała się do pozwanej o zwolnienie jej z pracy. Pracodawca ma prawo doboru pracowników, a zatem skoro uznał – a miał ku temu podstawy, iż dalsza praca powódki nie pozwoli na osiągnięcie zakładanych celów sprzedażowych w przyszłości, to miał prawo rozwiązać umowę o pracę za wypowiedzeniem.</p> <p>Wobec tego i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kp</a> sąd orzekł jak w sentencji.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwana uznała powództwo co do żądania zasądzenia na jej rzecz kwoty 276 zł tytułem wynagrodzenia za pracę w soboty w miesiącach styczeń i luty 2017r. W świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 §2 kpc</a> sąd jest związany uznaniem powództwa a zatem wnikanie sądu w merytoryczną zasadność tego roszczenia nie jest konieczne. Nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności w tym zakresie uzasadnia przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 2)">art. 333§1 pkt 2 kpc</a>. </strong> </p> <p>O kosztach Sąd orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> przy uwzględnieniu §9 ust 1 pkt 1 i § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U. z 2016r, poz. 1800 ze zm.).</p> </div>