I C 1128/18
Sądy powszechne2019-11-27
Sygnatura
I C 1128/18
Data orzeczenia
2019-11-27
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Marek Makowczenko (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt: I C 1128/18</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 27 listopada 2019 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny</strong>
</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="199"/>
<col width="512"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący:</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>SSR Marek Makowczenko</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- --> Protokolant:</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>Sylwia Laskowska</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. w Giżycku na rozprawie</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy z powództwa </strong>
<span class="anon-block">M. Z.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przeciwko </strong>
<span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o zapłatę</strong>
</p>
<p>1.
Zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. Z.</span> kwotę 28.500,00 (dwadzieścia osiem tysięcy pięćset złotych 00/100) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 22.08.2018 r. do dnia zapłaty.</p>
<p>2.
Oddala powództwo w pozostałym zakresie.</p>
<p>3.
Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.617,00 (trzy tysiące sześćset siedemnaście 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>4.
Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa ( kasa Sądu Rejonowego w Giżycku) kwotę 1.955,24 (jeden tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt pięć 24/100) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez Skarb Państwa kosztów oraz opłaty sądowej.</p>
<p>SSR Marek Makowczenko</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I C 1128/18</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- --> Powód <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong>wnosił o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 28.500 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 26 kwietnia 2017r do dnia zapłaty. Nadto zażądał zwrotu kosztów procesu i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p>
<p>Uzasadniając pozew pełnomocnik powoda podał, iż w wyniku wypadku drogowego w dniu 2 maja 2005 r., którego sprawcą był <span class="anon-block">P. U.</span>, zmarł ojciec powoda <span class="anon-block">Z. Z.</span>. Pełnomocnik twierdził, iż zostało naruszone dobro osobiste powoda – tj. więzi rodzinne. Podał, iż zmarły ojciec powoda był w pełni sił życiowych. Mieszkał razem z żoną i małoletnimi dziećmi. Rodzinę łączyła silna więź emocjonalna. Tworzyli szczęśliwą rodzinę. W chwili śmierci ojca powód miał 10 lat. Wskutek śmierci ojca powód został pozbawiony prawdziwie ojcowskiej troski, miłości, szansy na normalne, szczęśliwe i beztroskie dzieciństwo w pełniej rodzinie. Powód uznał przyczynienie się poszkodowanego do powstania szkody na poziomie 70%.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(pozew – k. 3-8)</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong>wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p>
<p>W odpowiedzi na pozew pozwany uznał swoją odpowiedzialność za zdarzenie z dnia 2 maja 2005 r. co do zasady. Wskazał jednak, iż w toku postępowania likwidacyjnego przyznał powodowi kwotę zadośćuczynienia w wysokości 1.500 zł. W postępowaniu likwidacyjnym przyjęto z uwagi na jazdę w niezapiętych pasach oraz z kierowcą znajdującym się w stanie nietrzeźwości stopień przyczynienia się zmarłego wynoszący 90 % i o tyle pomniejszono wypłacone odszkodowanie. Zdaniem pełnomocnika pozwanego kwota dochodzona przez powoda w niniejszym postępowaniu jest rażąco zawyżona.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(odpowiedź na pozew – k. 43-44v)</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powód <span class="anon-block">M. Z.</span> urodził się w <span class="anon-block">(...)</span>. Jego rodzicami byli <span class="anon-block">Z. Z.</span> oraz <span class="anon-block">E. Z. (1)</span>.</p>
<p>Powód miał czworo rodzeństwa. Rodzina mieszkała w miejscowości <span class="anon-block">K.</span>. Ojciec pracował zawodowo na utrzymanie rodziny. W wolnym czasie zajmował się dziećmi, grał z nimi w piłkę, majsterkowali wspólnie w garażu, spacerowali. Pomagał także w odrabianiu lekcji czy w obsłudze komputera.</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. Z.</span> nadużywał alkoholu. W dniu 2 maja 2008 ojciec powoda spożywał alkohol wraz z innymi osobami. Następnie wszyscy wsiedli do samochodu <span class="anon-block">V. (...)</span>. Pojazd był własnością ojca powoda. Za kierownice usiadł <span class="anon-block">P. U.</span> będący jak pozostali uczestnicy w stanie nietrzeźwości. <span class="anon-block">Z. Z.</span> siedząc z przodu jako pasażer nie zapiął pasów bezpieczeństwa. Na trasie <span class="anon-block">D.</span> – <span class="anon-block">D.</span> kierujący uderzył w przydrożne drzewo w wyniku czego śmierć poniósł <span class="anon-block">Z. Z.</span>. Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2008r. tutejszy Sąd w sprawie II K 177/08 skazał kierującego na łączną karę 4 lat pozbawienia wolności.</p>
<p>O śmierci ojca powód dowiedział się od swojego wujka. W reakcji z wesołego chłopca zmienił się w wyciszoną osobę. Nie brał udziału w pogrzebie ojca. Stał się bardziej wycofany, zamknięty, nie chciał bawić się czy rozmawiać z innymi dziećmi. Utrzymywał relację tylko z jednym kolegą. Do szkoły uczęszczał regularnie, nie pogorszył swoich dobrych wyników w nauce.</p>
<p>Pismem z dnia 3 marca 2017r. powód wezwał pozwanego do zapłaty zadośćuczynienia w wysokości 100.000 zł.</p>
<p>W odpowiedzi pozwany przyznał kwotę 15.000 zł zadośćuczynienia i oceniając przyczynienie się w wysokości 90 % wypłacił powodowi kwotę 1.500 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(</em>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: akt USC – k. 18, kserokopia dowodu – k. 19, pismo powoda – k. 22 – 26, pismo pozwanego – k. 20 – 20v, akta sprawy II K 177/08, zeznania świadka <span class="anon-block">S. J.</span> – k. 64 – 64v, <span class="anon-block">E. Z. (2)</span> – k. 71 - 71v, <span class="anon-block">E. Z. (1)</span> – k. 71v, przesłuchanie powoda - k. 96 – 96v , opinia biegłego sądowego – k. 76 – 77v)</em>
</p>
<p>S<strong>
<!-- -->ąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Podstawę prawną odpowiedzialności pozwanego za zdarzenie, w którym śmierć poniósł <span class="anon-block">Z. Z.</span> stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a> oraz art. 34 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 392 ze zm.), zgodnie z którym z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.</p>
<p>W sprawie nie budziło wątpliwości, iż sprawca zdarzenia ponosi odpowiedzialność za szkodę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a> - tj. za szkody na osobie lub na mieniu wyrządzone przez ruch środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody, a pozwany jako ubezpieczyciel sprawcy w dacie zdarzenia ponosi odpowiedzialność w granicach odpowiedzialności sprawcy. Powyższe pozwany przyznał już w toku postępowania likwidacyjnego. Nie kwestionował również swojej odpowiedzialności w niniejszym postępowaniu. Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się na zgłoszonym przez strony materiale dowodowym – tj. aktach postępowania karnego toczącego się przed tut. Sądem pod sygnaturą II K 177/08, zeznaniach wskazanych wyżej świadków oraz przesłuchaniu powoda. Okoliczności zdarzenia z dnia 2 maja 2005 r. ustalone w oparciu o przedmiotowe dowody pozostawały poza sporem. Kwestią sporną pomiędzy stronami był natomiast stopień przyczynienia się <span class="anon-block">Z. Z.</span> do powstania szkody.</p>
<p>Powód oparł swe żądanie na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 k.c.</a> Za ugruntowany w orzecznictwie i judykaturze należy uznać pogląd o możliwości dochodzenia przez członków rodziny zmarłego od ubezpieczyciela zadośćuczynienia za krzywdę z tytułu naruszenia dóbr osobistych w postaci szczególnej emocjonalnej więzi rodzinnej pomiędzy osobami najbliższymi w oparciu o przepis §10 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków ubezpieczenia(..) (<em>
<!-- -->vide</em> uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2012 r., III CZP 67/12, OSNC 2013/4/45).</p>
<p>Ustalenie wysokości zadośćuczynienia należy do uznania Sądu, który jednak nie dokonuje dowolnej oceny, a bierze pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych sprawy. W piśmiennictwie, jak i w judykaturze zgodnie przyjmuje się, iż suma przyznana tytułem zadośćuczynienia powinna stanowić ekwiwalent poniesionej szkody niemajątkowej, tj. doznanych cierpień psychicznych i fizycznych (<em>
<!-- -->uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1973 r., III CZP 37/73, OSNC 1974/9/145</em>, <em>
<!-- -->wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/03, OSNC 2005/2/40</em>). Wysokość zadośćuczynienia winna być zatem uzależniona od stopnia cierpień psychicznych i fizycznych, ich intensywności, czasu trwania oraz indywidualnej sytuacji poszkodowanego, przy czym okoliczności te powinny być brane pod rozwagę sądu przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy. Kwota winna być dla poszkodowanego odczuwalna i przynosić mu równowagę emocjonalną, zachwianą przez doznane cierpienia. Jednocześnie zadośćuczynienie powinno być utrzymane w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, że zgłoszone przez powoda żądanie przed uwzględnieniem stosownego zmniejszenia z uwagi na przyczynienie się poszkodowanego – tj. w kwocie 100.000 zł jest zasadne w całości. Sąd miał w tym zakresie na uwadze rodzaj i intensywność relacji i więzi rodzinnych pomiędzy <span class="anon-block">Z. Z.</span>, a powodem, stopień zażyłości oraz zależności pomiędzy tymi osobami, bliskość relacji emocjonalnych, rolę, jaką pełnił <span class="anon-block">Z. Z.</span> w rodzinie, skutki w zakresie życia osobistego, jakie wywołała u powoda jego śmierć oraz stopień nasilenia i czas trwania cierpień psychicznych.</p>
<p>Nie może budzić wątpliwości, iż relacja łącząca powoda ze zmarłym ojcem była bardzo bliska. Ojciec spędzał z rodziną wolny od pracy czas. Opiekował się dziećmi, zabierał na spacery, pomagał przy lekcjach. Jak twierdziła matka powoda <span class="anon-block">E. Z. (1)</span> „<em>
<!-- --> Mąż bardzo dbał o dzieci. Mąż pracował w <span class="anon-block">G.</span>. Kiedy robił zakupy, to przywoził dzieciom owoce, słodycze, robił zakupy dla dzieci. Był dobrym ojcem. Był dobrym ojcem. Bardzo kochał dzieci</em>.” (k. 71v) .</p>
<p>Nagła śmierć ojca niewątpliwie był wstrząsem dla 10 – letniego powoda. Powód nie brał udziału w pogrzebie. Stał się bardziej wycofany, zamknięty, nie chciał bawić się czy rozmawiać z innymi dziećmi. Utrzymywał relację tylko z jednym kolegą. Zgodnie z opinią biegłej z zakresu psychologii powód przeżywał cierpienie o umiarkowanym natężeniu, zaś żałoba po śmierci ojca trwała około roku (k. 77v). Na progu swojego życia powód został pozbawiony udziału ojca w swoim wychowaniu, wykształceniu, dalszym życiu. Nie mógł już liczyć na wsparcie z jego strony</p>
<p>Uwzględnieniu przez Sąd podlegało jednak niekwestionowane przez strony przyczynienie się poszkodowanego <span class="anon-block">Z. Z.</span> do zaistnienia wypadku.</p>
<p>Pozwany co prawda nie kwestionował swojej odpowiedzialności za zdarzenie z dnia 2 maja 2008 r. oraz zasadności przysługującego powodowi roszczenia, co potwierdza również wypłacona w toku postępowania likwidacyjnego kwota 1500 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę. Twierdził jednak, iż suma ta w całości wyczerpuje roszczenie powoda z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, a żądanie ponad tę kwotę jest bezzasadne. Pozwany podnosił również, że pokrzywdzony z uwagi na jazdę w niezapiętych pasach oraz z kierowcą znajdującym się w stanie nietrzeźwości przyczynił się do zdarzenia w 90 %.</p>
<p>Powód już w pozwie uznał przyczynienie się pokrzywdzonego do zdarzenia w 70%.</p>
<p>W sprawie Sąd miał na uwadze, że powód spożywał alkohol przed jazdą samochodem. Wraz ze znajomymi wsiadł w takim stanie do swojego auta i umożliwił kierowanie pojazdem także nietrzeźwemu <span class="anon-block">P. U.</span>. Jadąc jako pasażer nadto nie miał zapiętych pasów. Wówczas doszło do wypadku. <span class="anon-block">Z. Z.</span> w chwili zdarzenia miał 2,3 promila alkoholu etylowego, natomiast <span class="anon-block">P. U.</span> 2,5 promila alkoholu we krwi ( akta sprawy II K 177/08 – k. 113,155). Należy zauważyć, że przyczynieniem się poszkodowanego do szkody w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 k.c.</a> jest takie jego zachowanie polegające na działaniu lub zaniechaniu, które pozostaje w normalnym związku przyczynowym ze szkodą wyrządzoną przez inną osobę. Za takowe w niniejszej sprawie Sąd uznał umożliwienie kierowania swoim pojazdem osobie z którą wcześniej spożywało się alkohol oraz jazda bez zapiętych pasów bezpieczeństwa. Przyjęty jednak przez stronę pozwaną stopień przyczynienia się na 90 % jest, zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy zbyt wysoki. Przy takim stopniu w zasadzie zwolniony z odpowiedzialności byłby kierowca auta. W tej sytuacji skoro już w pozwie powód uznał 70% przyczynienie się pokrzywdzonego to zdaniem Sądu jest one w niniejszej sprawie pomiędzy stronami bezsporne. Taki też stopień przyczynienia się przyjął Sąd.</p>
<p>Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej okoliczności, Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 28.500 zł mając na uwadze należne zadośćuczynienie w wysokości 100.000 zł, nadto 70 % przyczynienie się poszkodowanego do szkody oraz już wypłaconą kwotę 1500 zł.</p>
<p>Sąd uznał, iż zadośćuczynienie w takiej wysokości jest adekwatne do rozmiaru krzywdy i doznanych przez powoda cierpień, spełnia swoje funkcje kompensacyjne i złagodzi uczucie krzywdy.</p>
<p>Sąd zasądził ustawowe odsetki od zasądzonej kwoty od dnia wniesienia powództw – tj. dnia 22 sierpnia 2018 r. Zauważyć bowiem należy, że powód w pozwie wskazywał na konsekwencje wynikające z utraty ojca rozciągające się na okres do dnia złożenia powództwa. Żądanie odsetek za okres wcześniejszy nie było zatem zasadne i należało je oddalić.</p>
<p>Z uwagi na uwzględnienie powództw o kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 oraz 3 kpc</a> obciążając nimi pozwanego.</p>
<p>Z tego powodu należało również pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa zwrot poniesionych kosztów opinii biegłego oraz opłaty sądowej.</p>
</div>