II SAB/Gd 56/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie należności dłużnika alimentacyjnego z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie wywołane wniesieniem przez J. N. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 27 kwietnia 2010r., nr [...] w przedmiocie należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności. UZASADNIENIE J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpoznania odwołania od wydanej przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Inspektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. Wydział Świadczeń Rodzinnych decyzji z dnia 27 kwietnia 2010 r. nr [...] o ustaleniu wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłacanych osobie uprawnionej B. N. w okresie od 1.07. 2009r. do 30.09.2009r. na kwotę 945,23 zł i odsetek na kwotę 72,58 zł i orzekającej o zwrocie tych należności wraz z ustawowymi odsetkami na dzień spłaty, ustalając, że łączna kwota zwrotu wyliczona na dzień wydania decyzji wynosi 1017,81zł. Skarżący wskazał, iż w jego ocenie nie znajduje uzasadnienia odroczenie rozpoznania jego odwołania przez okres 9 miesięcy. Nadto skarżący powołał się na zarzuty złożone w swoim odwołaniu od decyzji organu I instancji podnosząc, że wymagają one wszechstronnego wyjaśnienia, w sytuacji, gdy w jego ocenie świadczenia z funduszu alimentacyjnego były pobierane bezprawnie. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało jej zasadność. Organ odwoławczy wskazał, iż ww. decyzją z dnia 27 kwietnia 2010 r. organ I instancji ustalił wysokość należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na rzecz B. N. w okresie od 1 października 2008r. do 30 września 2009r. wraz z odsetkami w łącznej kwocie 0,02zł oraz nałożył na skarżącego, jako dłużnika alimentacyjnego obowiązek ich zwrotu. J. N. pismem z dnia 27 maja 2010 r. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Nie znajdując podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a., organ I instancji przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem rozpoznania. Sprawy wpłynęła do organu odwoławczego w dniu 15 czerwca 2010 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt [...]. W dniu 6 sierpnia 2010 r., skarżący, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniósł skargę na bezczynność organu. Kolegium wskazało, że uznaje tę skargę za zasadną, przewidywany termin rozpoznania sprawy został wyznaczony na grudzień 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Podkreślić też należy, że zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W związku z treścią powołanych przepisów wskazać należy, że przedmiotem nin. sprawy jest rozpoznanie przez Sąd skargi na bezczynność w rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia 27 kwietnia 2010r. Skoro Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, to w nin. sprawie w przedmiocie bezczynności, nie mogą stanowić przedmiotu rozpoznania przez Sąd merytoryczne zarzuty skarżącego do decyzji organu I instancji. Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z mocy art. 140 k.p.a. przepisy te znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że organ nie rozpoznał wniesionego w dniu 15 czerwca 2010 r. odwołania w ustawowym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a., nie wskazując przy tym przyczyn naruszenia terminu zakończenia sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie wywołane wniesieniem odwołania, w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności.