II FZ 701/18

SENTENCJA Dnia 30 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 812/18 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 812/18 Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie odrzucił skargę M.W. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 grudnia 2017 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 20 lipca 2018 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1 490 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", przesyłkę pocztową zawierającą powyższe wezwanie - przesłaną na adres pełnomocnika Skarżącego - uznano za doręczoną w dniu 10 sierpnia 2018 r. Z uwagi na okoliczność, że Skarżący nie uiścił wpisu we wskazanym w wezwaniu terminie, Sąd postanowił odrzucić skargę. W zażaleniu Skarżący, działając przez swojego pełnomocnika, zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w związku z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 73 P.p.s.a., tj. w związku z uznaniem, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego, w sytuacji gdy pełnomocnik nigdy nie otrzymał pisma, jak i awiza. Na tej podstawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W oparciu o treść art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że nieuiszczenie przez Skarżącego we wskazanym w wezwaniu terminie wpisu od skargi skutkować musiało jej odrzuceniem. Należy zaznaczyć, że w myśl art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub w sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie z dnia 20 lipca 2018 r. wzywające Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało w prawidłowy sposób zaadresowane i wysłane na adres reprezentującego go pełnomocnika. Jak wynika z treści znajdującej się w aktach sprawy koperty zawierającej rzeczone wezwanie, przesyłka została dwukrotnie awizowana w dniu: 27 lipca i 6 sierpnia 2018 r. Pomimo jej podwójnego awizowania, przesyłka nie została odebrana w terminie wynikającym z ww. przepisów prawa. Podkreślenia wymaga, że domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 P.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Treść zażalenia w niniejszej sprawie nie podważa domniemania zgodności doręczenia dokonanego w trybie art. 73 P.p.s.a. Odpowiednie adnotacje o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej zostały umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki. W świetle powyższego nie może wywołać oczekiwanego skutku twierdzenie pełnomocnika Skarżącego, że "nigdy nie otrzymał pisma jak i nie było awiza, a tym samym nie można uznać, że pismo zostało skutecznie doręczone". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie sposób bowiem przyjąć, że domniemanie zgodności danych zamieszczonych przez doręczyciela w sposób prawidłowy na kopercie zawierającej niedoręczoną przesyłkę można podważyć poprzez gołosłowne stwierdzenie pełnomocnika Skarżącego, że nie otrzymał ani wezwania, ani awiza. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt II FZ 15/18). Jak już wskazano, domniemanie to może być obalone, jednak podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi, a zatem dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. Jedną z możliwości służących obaleniu domniemania doręczenia jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej usługi pocztowej, co w analizowanej sprawie nie miało miejsca. W konsekwencji więc należało uznać, że pełnomocnik Skarżącego nie podważył skuteczności doręczenia. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.