V SA/Wa 565/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi D. K. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako: "ARiMR", "Agencja" lub "organ"), z (...) stycznia 2020 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. (...) maja 2019 r. do Biura Wsparcia Inwestycyjnego (...) Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ "Modernizacja gospodarstw rolnych" na operację zapewniającą poprawę ogólnych warunków gospodarowania w obszarze: A - "związanym z rozwojem produkcji (...) objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Strona planowała zakup maszyn rolniczych i modernizację budynku chlewni wnioskując o przyznanie jej na ten cel kwoty pomocy w wysokości 400.000 zł. Podczas weryfikacji wniosku stwierdzano, że strona jest już beneficjentem ARiMR, której została przyznana pomoc finansowa w wysokości 500.000 zł zgodnie z umową o przyznaniu pomocy nr (...) z (...) kwietnia 2019 r. Pomoc została przyznana w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ "Modernizacja gospodarstw rolnych" na operację zapewniającą poprawę ogólnych warunków gospodarowania w obszarze: D - "związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu". Zaskarżonym rozstrzygnięciem z (...) stycznia 2020 r. organ odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy. Wskazał, że w sprawie zaistniały okoliczności określone w § 8 ust. 1 w zw. z § 15 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1371 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie wykonawcze"). Wyjaśnił, że w przypadku ubiegania się o przyznanie pomocy najpierw w obszarze D w ramach operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW 2014-2020 na kwotę 500.000 zł, w kolejnych naborach (latach) wnioskodawcy nie przysługuje już pomoc, również w przypadku, gdy planuje złożyć wniosek o przyznanie pomocy, tym razem, w ramach obszaru A. Mając na uwadze powyższe, uwzględniając przyznaną wcześniej stronie pomoc w wysokości 500.000 zł, organ uznał, iż skarżący wykorzystał przysługujący mu limit pomocy, o którym mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego i w konsekwencji odmówił przyznania wnioskowanej pomocy. Pismem z (...) lutego 2020 r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. rozstrzygnięcie Agencji, wnosząc o jego uchylenie w całości. Organowi skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności § 8 ust. 1 i 1a rozporządzenia wykonawczego; które to naruszenie miało, zdaniem strony, wpływ na wynik sprawy. Zdaniem strony w niniejszej sprawie Agencja winna była uznać, iż skarżącemu przysługuje limit pomocy finansowej w obszarze rozwoju produkcji prosiąt (tzw. obszar A) w wysokości 400.000 zł (900.000 minus wykorzystane 500.000 zł). Stwierdził, iż tak ustalony limit nie przekracza żadnej z maksymalnych wartości (§ 8 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 8 ust. 1a rozporządzenia wykonawczego) i nie powoduje łączenia się (sumowania) z limitów. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżone postanowienie i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie spór pomiędzy skarżącym a organem sprowadza się do ustalenia prawidłowej wykładni § 8 ust. 1 i ust. 1 1a rozporządzenia wykonawczego, które to przepisy stanowiły podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia ARiMR z (...) stycznia 2020 r. o odmowie przyznania stronie wnioskowanej pomocy finansowej. Na wstępie wskazać, że na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego: "Pomoc przyznaje się na operację w obszarze nawadniania w gospodarstwie lub zapewniającą poprawę ogólnych wyników gospodarstwa w obszarze: a) rozwój produkcji prosiąt lub b) rozwój produkcji mleka krowiego, lub c) rozwój produkcji bydła mięsnego, lub d) związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu; Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: "W przypadku operacji w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a-d, pomoc przyznaje się i wypłaca do wysokości limitu, który w okresie realizacji programu, na jednego beneficjenta i na jedno gospodarstwo, wynosi maksymalnie: 1) 500 tys. zł, z zastrzeżeniem pkt 2 i ust. 1a; 2) 200 tys. zł - na inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich, w tym ich wyposażaniem, lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, w tym ich wyposażaniem, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których jest prowadzona produkcja zwierzęca, w tym ich wyposażaniem.". Zgodnie z § 8 ust. 1a: "Na operacje realizowane w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, wysokość limitu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynosi maksymalnie 900 tys. zł.". Dodatkowo, z § 8 ust. 2 wynika, że: "Limity, o których mowa w ust. 1 i 1a, nie łączą się". Istotna w sprawie jest również treść § 8 ust. 4 rozporządzenia, zgodnie z którym: "Przy ustalaniu limitu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sumę kwot pomocy wypłaconej w ramach operacji zrealizowanych, w tym zrealizowanych przez osobę fizyczną występującą jako jedna z osób wspólnie wnioskujących, i kwot pomocy przyznanej w ramach operacji niezakończonych, w tym operacji realizowanych przez osobę fizyczną występującą jako jedna z osób wspólnie wnioskujących.". Ponadto na podstawie § 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: "Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w § 14 ust. 1 i 3 wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.". Przypomnieć zatem należy, że skarżący jako jedna z osób wspólnie wnioskujących, złożył w 2018 roku wniosek o przyznanie pomocy na operację w obszarze związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu (tzw. "obszarem D"), tj. obszarem, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia wykonawczego. Skarżącemu została wówczas przyznana pomoc w wysokości 500.000 zł. Ponadto, co również wymaga zaznaczenia, drugiej z osób wspólnie wnioskujących także została przyznana pomoc w wysokości 500.000 zł. Strona otrzymała zatem pomoc w maksymalnej wysokości określonej limitem przyznania pomocy dla obszarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a-d rozporządzenia wykonawczego, o którym to limicie mowa jest w § 8 ust. 1 pkt 1 tegoż rozporządzenia. Podkreślenia wymaga, że rozporządzenie wykonawcze przewiduje wyjątek dotyczący podwyższonego limitu przyznawanej pomocy (z 500.000 na 900.000 zł). Dotyczy on jednak wyłącznie sytuacji, gdy pomoc przeznaczona jest na operacje realizowane w obszarze rozwoju produkcji prosiąt (tzw. "obszar A"), tj. obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lt. a rozporządzenia wykonawczego. Powyższe wynika z treści cytowanego wyżej § 8 ust. 1a tegoż rozporządzenia. Tym samym ww. podwyższony limit nie może być wykorzystany na pomoc w obszarach innych niż obszar A. Otrzymanie przez stronę pomocy w łącznej kwocie 900.000 zł możliwe byłoby zatem wyłącznie w sytuacji złożenia przez nią jednego bądź kilku wniosków, ale tylko w zakresie obszaru rozwoju produkcji prosiąt (§ 4 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia wykonawczego). Złożenie natomiast przez skarżącego wniosku, a w konsekwencji otrzymanie pomocy finansowej na operację w obszarze innym niż obszar A (w niniejszej sprawie strona otrzymała pomoc w obszarze D), powoduje, iż obowiązującym ją limitem przyznanych środków jest limit określony w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego, tj. 500.000 zł. Dodatkowo pamiętać należy, że limity, o których mowa w ust. 1 i 1a, nie łączą się, co wynika wprost z § 8 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. W odpowiedzi na zarzuty podniesione w skardze wskazać zatem należy, że limit przyznanej stronie pomocy został osiągnięty. Złożenie zaś kolejnego wniosku, tym razem w obszarze A, nie mogło skutkować zwiększeniem limitu przyznanych środków z 500.000 na 900.000 zł. Rozporządzenie wykonawcze w zakresie przewidywanych limitów przyznawanej pomocy jest jasne i nie wymaga doprecyzowania ze strony ustawodawcy, o co wnioskował skarżący w treści skargi. Zdaniem Sądu ARiMR nie naruszyła cytowanych wyżej przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię, czy też nieprawidłowe zastosowanie. Stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu, iż w przypadku ubiegania się o przyznanie pomocy w obszarze D na kwotę 500.000 zł, w kolejnych naborach nie przysługuje już stronie pomoc, co wyjaśniono wyżej, jest prawidłowe. W konsekwencji organ zasadnie odmówił stronie przyznania wnioskowanej pomocy na podstawie § 8 ust. 1 w zw. z § 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego. Stwierdzenie przekroczenia limitu wnioskowanej pomocy obligowało bowiem organ do wydania rozstrzygnięcia odmownego z uwagi na niebudzącą wątpliwości przesłankę nieprzyznania pomocy. Podsumowując, w ocenie Sądu, zarzuty skarżącego uznać należało za nieuzasadnione, a jednocześnie Sąd nie stwierdził żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.