Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Wr 1020/09

Sądy administracyjne2009-09-21
Sygnatura
I SA/Wr 1020/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2009-09-21
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Barbara Koźlik

Rozstrzygnięcie

*Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. i M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku rod nieruchomości za 2007 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że od 2001 r., po upadku jego przedsiębiorstwa, jest niewypłacalnym dłużnikiem. Aktualnie wszystkie długi i wierzytelności objęte są zajęciem komorniczym. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Posiada pawilon handlowy (zajęty przez komornika), z którego czynsz najmu stanowi jego jedyny dochód. Powyższy dochód, w wysokości 8.000 zł, w całości został objęty zajęciem komorniczym. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów, mianowicie zeznania podatkowego za 2008 r., dokumentu potwierdzającego zajęcie wynagrodzenia z tytułu najmu pawilonu, dokumentów potwierdzających zajęcia komornicze, zestawienia miesięcznie ponoszonych wydatków, wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, informacji o posiadanych środkach transportu oraz oświadczenia, czy strona korzysta ze wsparcia państwowego, skarżący nie udzielił odpowiedzi. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny. Podkreślić należy, że z przytoczonej regulacji wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się jedynie do żądania przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.). Tymczasem skarżący, pomimo wezwania, nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów i nie złożył żadnych oświadczeń w tym zakresie. Wprawdzie znane jest z urzędu, że w dwóch sprawach toczących się przed tutejszym Sądem został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, to jest postanowieniami z dnia 3 listopada 2008 r. (sygn. akt. I SA/Wr 426/08) i z dnia 27 kwietnia 2009 r. (sygn. I SA/Wr 204/09), to jednak okoliczność ta nie może stanowić uzasadnienia pozytywnego rozpoznania niniejszego wniosku. Zwrócić należy bowiem uwagę, że w pierwszej z wymienionych wyżej spraw wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie przedłożył stosowne dokumenty i oświadczenia, które potwierdzały informacje udzielone na urzędowym formularzu wniosku. W drugiej sprawie natomiast nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, jednak do wniosku załączył kopię postanowienia w sprawie I SA/Wr 426/08, w związku z czym uznano, ze w okresie ponad 4 miesięcy jego sytuacja nie mogła ulec poprawie. Rozpoznając niniejszy wniosek, nie jest możliwe oparcie się na dokumentach, które zostały przedłożone w innej sprawie około 11 miesięcy wstecz. Tym samym niezbędna była aktualizacja danych dotyczących możliwości płatniczych skarżącego. Brak jakichkolwiek informacji w tym zakresie uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W związku z tym, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.