II FSK 1636/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. D.-C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1710/12 w sprawie ze skargi I. D.-C. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2012 r., nr IBPB II/2/415-595/12/NG w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) podjąć zawieszone postępowanie; 2) umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE II FSK 1636/13 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1710/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę I. D.-C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2012 r. przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Od powyższego wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną. Minister Finansów wniósł odpowiedź na ww. skargę kasacyjną. W dniu 26 marca 2015 r. skarżąca zmarła (poświadczony za zgodność z oryginałem odpis skrócony aktu zgonu - k. 90 akt sądowych). W dniu 24 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie przed tym Sądem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Śmierć strony postępowania na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." powoduje, w zależności od kategorii przedmiotu sprawy, konieczność zawieszenia lub umorzenia toczącego się postępowania sądowego. Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela (art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 124 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa ze skargi I. D.-C. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2012 r. dotyczyła praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącej. Instytucję indywidualnej interpretacji podatkowej regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, dalej: O.p.). Jej istota polega na tym, że w sytuacji, w której podatnik na tle konkretnego stanu faktycznego – który już miał miejsce lub dopiero nastąpi – ma wątpliwości co do wykładni danego przepisu, może złożyć do Ministra Finansów wniosek o wydanie w jego sprawie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. W związku z tym już z literalnego brzmienia jednoznacznie wynika, że walor ochronny indywidualnej interpretacji przysługuje wyłącznie wnioskodawcy, a nie każdemu podatnikowi, który powoła się w danej sprawie na konkretną interpretację. Również orzecznictwo nie rozszerza waloru ochronnego interpretacji na inne - poza wnioskodawcą - podmioty. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w postanowieniu tegoż Sądu z dnia 20 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 769/15 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zwana dalej: CBOSA), zgodnie z którym w przypadku śmierci strony w trakcie postępowania sądowego w sprawie ze skargi na indywidualną interpretację podatkową, o której mowa w art. 14b O.p. postępowanie to umarza się na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., bowiem przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (por. także postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 698/11, CBOSA). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 128 § 1 in principio w zw. z art. 124 § 3 p.p.s.a., a także na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.