II OSK 44/16

SENTENCJA Dnia 29 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 333/15 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 31 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 333/15, oddalił skargę W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] marca 2015 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki jednokondygnacyjnego budynku usługowego stacji kontroli pojazdów. Po wniesieniu skargi kasacyjnej od tego wyroku W. S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że "zniszczony byłby jeden z najważniejszych dowodów w sprawie – dotyczący szczególnie jego wartości – jako inwestycji ponad 1,7 miliona złotych". Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest to, że w razie ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym sąd administracyjny wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. W realiach przedmiotowej sprawy, pomimo mało precyzyjnego i lakonicznie uzasadnionego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, NSA doszedł do przekonania, że należało zastosować ochronę tymczasową przewidzianą w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). W tej sprawie przedmiotem skargi jest bowiem decyzja o nakazaniu rozbiórki jednokondygnacyjnego, niewykończonego budynku stacji kontroli pojazdów o pow. 230,49 m², z zewnątrz obudowanego panelami z blachy wypełnionymi pianką, składającego się z dwóch części oddzielonych murowaną ścianą: wyższej – o konstrukcji stalowej, obudowanej blachą (panelami ocieplanymi), zaopatrzonej w dwie bramy, kanał rewizyjny oraz podejścia kanalizacyjne, z dwuspadowym dachem, oraz niższej – również o konstrukcji stalowej, z bramą wjazdową, drzwiami i witryną, z jednospadowym dachem. Jako że po pierwsze, co do zasady wykonanie robót budowlanych związanych z demontażem lub rozbiórką, a taki nakaz wynika z zaskarżonej decyzji, pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, które zdaje się wywodzić sam skarżący używając sformułowania "zniszczony byłby", po drugie, wykonanie tego typu prac wiąże się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych, to NSA uznał, że okoliczności te wystarczają by stwierdzić, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji skarżącemu grożą skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.