I OZ 401/22
Sądy administracyjne2022-10-28
Sygnatura
I OZ 401/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2022-10-28
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Monika Nowicka
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Dnia 28 października 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 441/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2022 r., odrzucił skargę A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2021 r. nr [...]
w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie ww. decyzją z 1 grudnia 2021 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 29 czerwca 2021 r. nr [...], którą na skutek wznowienia postępowania, uchylono ostateczną decyzję z 8 maja 2017 r. nr [...] przyznającą A.B. pomoc w formie zasiłku celowego w wysokości 50 zł na zakup żywności i odmówiono przyznania skarżącej pomocy w formie zasiłku celowego w wysokości 50 zł na zakup żywności.
Skarżąca w dniu 19 stycznia 2022 r. wniosła, za pośrednictwem e-PUAP, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję.
Sąd pismem z 30 marca 2022 r., w wykonaniu zarządzenia z 23 lutego 2022 r., zobowiązał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (nadesłanie skargi podpisanej własnoręcznie za pośrednictwem poczty lub podpisanie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym i nadesłanie za pośrednictwem e-PUAP), w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 14 kwietnia 2022 r. w trybie doręczenia zastępczego wskazanego w art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) dalej jako: "p.p.s.a."
Skarżąca w dniu 24 kwietnia 2022 r. nadesłała do Sądu za pośrednictwem e-PUAP podpisaną skargę (w szesnastu częściach).
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarżąca po terminie wykonała zarządzenie Sądu z 23 lutego 2022 r. wzywające ją do podpisania skargi. Wezwanie, zgodnie z treścią art. 74a § 8 p.p.s.a., uznać bowiem należało za doręczone w dniu 14 kwietnia 2021 r., a zatem 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w upłynął w dniu 21 kwietnia 2022 r. Skarżąca natomiast dopiero w dniu 24 kwietnia 2022 r. nadesłała do Sądu za pośrednictwem e-PUAP podpisaną skargę. Z tych przyczyn Sąd uznał, że skarga, jako wniesiona z uchybieniem terminu, podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła A.B., wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu zażalenia wskazywała, że wykonała wezwanie Sądu z opóźnieniem, ponieważ w marcu oraz kwietniu 2022 r. zostało do niej wysłanych kilkadziesiąt wezwań tego rodzaju, gdyż równocześnie toczy się kilkadziesiąt postępowań w podobnych sprawach z zakresu pomocy społecznej, w których została przez nią wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Zatem - jak podnosiła - opóźnienie wynikało z tego, iż nie jest organem kolegialnym, tylko osobą fizyczną i nie była w stanie nadzorować tak dużej ilości postępowań i na bieżąco uzupełniać w nich braki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W świetle art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W myśl art. 74a § 8 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma, doręczonego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie takie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.
Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że skarżąca nie odebrała przesłanego za pośrednictwem e-PUAP wezwania Sądu o uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Z uwagi zatem na treść art. 74a § 8 p.p.s.a, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że za datę doręczenia ww. wezwania należało przyjąć dzień 14 kwietnia 2022 r. Powyższe oznacza, że siedmiodniowy termin do uzupełnia braku formalnego skargi upływał 21 kwietnia 2022 r. Zatem wykonanie wezwania Sądu w dniu 24 kwietnia 2022 r. miało miejsce z uchybieniem terminu, co skutkować musiało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu.
Wskazać dodatkowo należy, że uchybienia terminu nie kwestionuje sama skarżąca. Natomiast podnoszone w zażaleniu okoliczności dotyczące przyczyn niewykonania wezwania o uzupełnieniu braków formalnych skargi w terminie nie podlegają ocenie
w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym badania prawidłowości zastosowania przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.