VI P 442/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI P 442/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Maria Sałacińska</p> <p>Ławnicy: Elżbieta Godlewska, Mariola Kozaczka</p> <p>Protokolant sądowy starszy protokolant sądowy Patrycja Wielgus</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2019 roku w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. D.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <em> <!-- -->o odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę</em> </p> <p>1. oddala powództwo;</p> <p>2. nie obciąża powoda <span class="anon-block">J. D.</span> kosztami zastępstwa procesowego.</p> <p>Elżbieta Godlewska Maria Sałacińska Mariola Kozaczka </p> <p>Sygn. akt VI P 442/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 13 listopada 2018 roku (data wniesienia) powód <span class="anon-block">J. D.</span> wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 12.900 zł tytułem odszkodowania z tytułu bezpodstawnego rozwiązania umowy o pracę wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu oraz zasądzenie kosztów procesu. Powód w uzasadnieniu wskazał, że najpierw był zatrudniony w pozwanej na okres próbny. Po zakończeniu okresu próbnego otrzymał umowę o pracę na czas określony na 12 miesięcy. Po 7 dniach od podpisania drugiej umowy otrzymał od pracodawcy wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia. Powód wskazywał, że w trakcie zatrudnienia wywiązywał się w sposób dobry ze swoich obowiązków, był lubiany przez innych pracowników oraz angażował się w pracę.</p> <p> <strong> <!-- --> (pozew – k.1-1verte)</strong> </p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że powód miał zawartą umowę o pracę na czas określony, a wypowiedzenie takiej umowy o pracę jest możliwe przez każdą ze stron bez podania przyczyny. W ocenie pozwanej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">Kodeks pracy</a> nie wymaga, aby w piśmie, w którym jest składane oświadczenie o wypowiedzeniu, była zawarta przyczyna wypowiedzenia. Niezależnie od powyższego pozwana wskazała, że wbrew twierdzeniom powoda był on oceniany negatywnie przez przełożonych, nie wykonywał dobrze swoich obowiązków, inni pracownicy nie chcieli z nim współpracować. W okresie zatrudnienia powód był przenoszony z tzw. „gorącej kuchni bankietowej” na „kafeterię” jednak i tam się nie sprawdził, a do sposobu wydawania potraw i niewłaściwego zachowania przełożeni mieli nadal zastrzeżenia. Ponadto pozwana podniosła, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 50;art. 50 § 3)">art. 50 § 3 k.p.</a> powodowi przysługiwałoby tylko odszkodowanie w przypadku naruszenia przepisów o wypowiadaniu umów o pracę zawartych na czas określony. Powód natomiast nie wskazywał na żadne naruszenia jakichkolwiek przepisów.</p> <p> <strong> <!-- --> (odpowiedź na pozew – k. 12-15)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</span> </em> </strong> </p> <p>Powód <span class="anon-block">J. D.</span> zawarł z pozwaną w dniu 20 sierpnia 2018 roku umowę o pracę na okres próbny od 20 sierpnia 2018 roku do 31 października 2018 roku na stanowisku kucharza z wynagrodzeniem 4.300 zł brutto w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>Od 1 listopada 2018 roku powód był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas określony zawartej do 31 października 2018 roku na tych samych zasadach jak w umowie o pracę na okres próbny</p> <p>Wynagrodzenie powoda obliczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosiło 4.300 zł brutto miesięcznie.</p> <p> <strong> <!-- --> (zaświadczenie – k. 25; umowa o pracę na okres próbny – k. B2 cz.B a.o. powoda; umowa o pracę na czas określony – B18 cz.B a.o. powoda)</strong> </p> <p>Pismem z dnia 7 listopada 2018 roku (wręczonym powodowi w tym dniu) pozwana rozwiązała z powodem umowę o pracę zawartą na czas określony od dnia 30 października 2018 roku z zachowaniem okresu wypowiedzenia wynoszącego 2 tygodnie, który upłynie w dniu 24 listopada 2018 roku.</p> <p>W piśmie przedstawionym powodowie pozwana nie zawarła przyczyn rozwiązania z powodem umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia.</p> <p> <strong> <!-- --> (rozwiązanie umowy o pracę na czas określony – k. C1 cz.C. a.o. powoda)</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz aktach osobnych. Nie były kwestionowane okoliczności odnośnie wręczenia powodowi wypowiedzenia umowy o prace, braku wskazania przyczyn uzasadniających wypowiedzenia oraz dnia kiedy zostało powodowi wręczone wypowiedzenie. Sąd ustalając stan faktyczny nie oparł się na zeznaniach świadka <span class="anon-block">D. P.</span> oraz powoda <span class="anon-block">J. D.</span>, ponieważ nie wniosły nic do sprawy w zakresie rozpoznania roszczenia o odszkodowanie biorąc pod uwagę niezgodność z prawem wypowiedzenia dokonanego powodowi. Kwestie na jakie to osoby zeznawały – okoliczności pracy powoda oraz oceny jego pracy biorąc pod uwagę, że przesłanką odszkodowania nie jest brak uzasadnienia wypowiedzenia – okazały się nieprzydatne dla ustaleń Sądu.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </em> </strong> </p> <p>Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było roszczenie odszkodowawcze, które powód opierał na kwestionowaniu przyczyn wręczonego jej wypowiedzenia. Przede wszystkim Sąd miał na uwadze, że w niniejszej sprawie strony łączyła umowa o pracę zawarta na czas określony. Wobec tego podstawą materialnoprawną dla roszczenia odszkodowawczego powódki jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 50;art. 50 § 3)">art. 50 § 3 k.p.</a>, zgodnie z którym jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu takiej umowy, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.</p> <p>Przesłanką dla zasądzenia ww. odszkodowawczego jest jedynie niezgodność z prawem wypowiedzenia umowy terminowej. Brak tutaj wskazania, że przesłanką takiego roszczenia może być również nieuzasadnienie wypowiedzenia, jak ma to miejsce w przypadku wypowiedzenia umowy zawartej na czas nieokreślony, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.p.</a> Wobec tego Sąd w niniejszej sprawie nie badał przyczyn, jakie legły u podstaw wręczenia powodowi wypowiedzenia. Pracodawca nie miał również obowiązku podawania takich przyczyn w treści wypowiedzenia, za czym przemawia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a>, zgodnie z którym w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Ustawodawca nie nakłada już takiego obowiązku na oświadczenie o rozwiązaniu za wypowiedzeniem umowy zawartej na zastępstwo.</p> <p>Wobec powyższego Sąd zbadał jedynie, czy wypowiedzenie wręczone powodowi było zgodne z prawem. Sąd miał na uwadze, że w treści wypowiedzenia pracodawca wskazał na dwutygodniowy okres wypowiedzenia i oznaczył jako datę końcową stosunku pracy dzień 24 listopada 2018 r. Zgodnie jednak z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 36;art. 36 § 1)">art. 36 § 1 k.p.</a> okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi:</p> <p>1) 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy,</p> <p>2) 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy;</p> <p>3) 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.</p> <p>Powód była zatrudniony w pozwanej spółce łącznie przez niecałe 3 miesiące, wobec czego jego okres wypowiedzenia wynosił dwa tygodnie, Oznacza to więc, że pracodawca wskazał prawidłowy okres wypowiedzenia powodowi. Zachowany został również wymóg pisemnego sformułowania wypowiedzenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a>). W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki uzasadniające ochronę pracownika przed wypowiedzeniem (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 39;art. 40;art. 41)">art. 39-41 k.p.</a>). Sąd miał również na uwadze, że powód w toku postępowania, poza argumentacją dotyczącą przyczyn wypowiedzenia, nie podnosił innych twierdzeń mających wskazać na niezgodność z prawem rozwiązania umowy o pracę.</p> <p>Reasumując wypowiedzenie wręczone powodowi jest zgodne z prawem, a co za tym idzie roszczenie powoda podlega oddaleniu.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.</p> <p>Odstępując od obciążania powoda kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego Sąd miał na względzie treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> który stanowi, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W ocenie Sądu w tej sprawie miał miejsce wypadek szczególnie uzasadniony, ponieważ powód nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wiedział o oczywistej bezzasadności powództwa już przed wniesieniem sprawy do Sądu. Ponadto za odstąpieniem od obciążania powoda kosztami procesu przemawiała jego trudna sytuacja finansowa, gdyż w chwili wyrokowania pozostawał osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Powód nie jest w stanie w chwili obecnej zarobkować i uzyskiwać środków pieniężnych wobec swojej choroby związanej z cukrzycą oraz jej powikłaniami – ma stopę cukrzycową, doznał złamania stopy, która się nie zrasta i grozi mu amputacja. Obciążenie powoda kosztami procesu byłoby nadmiernym i nieuzasadnionym w sytuacji jego trudnej sytuacji życiowej i materialnej. Orzeczenie o powyższym zapadło jak w punkcie 2 sentencji wyroku.</p> </div>