Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I ACa 49/19

Sądy powszechne2019-12-10
Sygnatura
I ACa 49/19
Data orzeczenia
2019-12-10
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Jerzy Geisler (PRESIDING_JUDGE)Ryszard Marchwicki

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->I ACa 49/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 grudnia 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Poznaniu I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> Przewodniczący – sędzia Jerzy Geisler</p> <p>Sędziowie: Ryszard Marchwicki</p> <p> Piotr Górecki</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Gadomska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. w Poznaniu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. H.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu</p> <p>z dnia 26 września 2018 r. sygn. akt XVIII C 365/15</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że datę początkową płatności odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty zasądzonej w tym punkcie oznacza:</p> <p>- od kwoty 10.000 zł od dnia 27 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty;</p> <p>- od kwoty 27.448,01 zł od dnia 12 września 2018 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie apelację oddala;</p> <p>III.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancje odwoławczą.</p> <p>Ryszard Marchwicki Jerzy Geisler Piotr Górecki </p> <p>I ACa 49/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">P. H.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 161.173 zł wraz z odsetkami od dnia wniesienia pozwu. Na dochodzoną kwotę złożyły się: 51.670 zł tytułem odszkodowania za spadek wartości nieruchomości powoda położonej w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, 68.275 zł tytułem odszkodowania za spadek wartości nieruchomości powoda położonej w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz 41.228 zł tytułem odszkodowania za poniesienie nakładów koniecznych dla uzyskania prawidłowego klimatu akustycznego w budynku mieszkalnego powoda położonego w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Pozwany, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>, wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Wyrokiem częściowym z dnia 12.04.2016 r. Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda 88.307 zł z tytułu utraty wartości obu nieruchomości wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 25.11.2015 r., a w pozostałym zakresie powództwo z tego tytułu oddalił. Apelację pozwanego od wyroku częściowego z dnia 12.04.2016 r. oddalił Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 17.01.2017 r. – I ACa 809/16. Wyrok częściowy jest prawomocny. – k. 506, 597</p> <p>Pierwotnie z tytułu odszkodowania za poniesienie nakładów koniecznych dla uzyskania prawidłowego klimatu akustycznego w budynku powoda położonego w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> powód domagał się kwoty 41.228 zł, na co złożyły się: kwota 31.228 zł nakładów już poniesionych oraz dodatkowo kwota 10.000 zł.</p> <p>Na rozprawie w dniu 8.08.2018 r. pełnomocnik powoda cofnął roszczenie o zasądzenie od pozwanego kwoty 31.288 zł z tytułu już poniesionych na nieruchomość nakładów, na co pozwany wyraził zgodę, domagając się zasądzenia od tego żądania kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>Jednocześnie pełnomocnik powoda rozszerzył żądanie z tytułu konieczności poniesienia dalszych nakładów akustycznych do kwoty 37.448,01 zł. odpis pisma rozszerzającego powództwo doręczono pełnomocnikowi pozwanego w dniu 11.09.2018 r. – k. 786, 790</p> <p>Wyrokiem końcowym z dnia 26.09.2018 r. Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w zakresie kwoty 31.228 zł, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 37.448,01 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28.02.2014 r. z tytułu odszkodowania za nakłady akustyczne i orzekł o kosztach procesu. – k. 808 Ustalenia faktyczne i motywy prawne wyroku końcowego Sąd przedstawił w pisemnym uzasadnieniu na kartach 822-834.</p> <p>Wyrok z dnia 26.09.2018 r. zaskarżył w części apelacją pozwany. Zaskarżeniem objął punkt 2 ( uwzględniający powództwo o odszkodowanie za nakłady akustyczne ) orz punkt 3 ( dotyczący kosztów procesu ). Skarżący rozstrzygnięciu zarzucił:</p> <p>I.  naruszenie przepisów postępowania:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i w konsekwencji wyprowadzenie ze zgromadzonego materiału dowodowego wniosków z niego nie wynikających, schematyczną i pobieżną ocenę materiału dowodowego, nierozważenie go w sposób wszechstronny, a w efekcie nieustalenie lub błędne ustalenie faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie, a ujawniające się poprzez pominięcie faktu, i powód nie wykazał, by doznał ograniczeń w zakresie korzystania z nieruchomości, co jest bezwzględną przesłanka przewidzianą przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 129;art. 129 ust. 2)">art. 129 ust. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010620627" title="Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 (art. 136;art. 136 ust. 3)">art. 136 ust. 3 ustawy prawo ochrony środowiska</a>,</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 kpc</a> poprzez jego niezastosowanie, tj. poprzez niewystarczające wskazanie w uzasadnieniu wyroku przyczyn, dla których Sąd I instancji odmówił wiarygodności mocy dowodowej dokumentów wskazanych przez pozwaną w odpowiedzi na pozew, co uniemożliwia poddanie wyroku kontroli instancyjnej,</p> <p>II.  naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.</p> <p>1.  art. 136 ust 3w zw. z art. 129 ust. 2 poś poprzez wadliwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że odszkodowanie z tytułu nakładów na zapewnienie nieruchomości powoda należnego komfortu akustycznego należne jest także w sytuacji, gdy te nakłady nie zostały jeszcze poniesione, w sytuacji , gdy nie budzące wątpliwości brzmienie przepisu art. 136 ust. 3 poś ogranicza roszczenia odszkodowawcze wyłącznie do kosztów poniesionych, nawet przy braku takowego obowiązku, a na gruncie niniejszej sprawy nakłady te nie zostały jeszcze poczynione i nie jest wiadomym, czy w ogóle zostaną poczynione w przyszłości,</p> <p>2.  art. 129 ust 2 poś poprzez zasądzenie na rzecz powoda kosztów rewitalizacji akustycznej w sytuacji, gdy powód nie wykazał, iż sposób korzystania przez niego z nieruchomości w związku z wejściem w życie oou doznał jakiegokolwiek uszczerbku,</p> <p>3.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 140)">art. 140 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 144)">art. 144 kc</a> poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że wskutek wprowadzenia oou dla lotniska <span class="anon-block">(...)</span> doszło do zawężenia granic własności powoda i tym samym ścieśnienia wyłącznego władztwa właściciela względem nieruchomości położonej w oou,</p> <p>4.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a> poprzez błędną wykładnię i w skutek czego błędne przyjęcie, ze odsetki winny zostać liczone od dnia 28.02.2014 r., a nie od daty wyrokowania, względnie doręczenia odpisu opinii biegłego stronie pozwanej.</p> <p>Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez oddalenie powództwa ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. – k. 841-845</p> <p>Powód wniósł o oddalenie apelacji pozwanego i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą według norm przepisanych. – k. 854-859</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja pozwanego zasługiwała na uwzględnienie w części.</p> <p> <strong> <!-- -->Wyraźnie trzeba wskazać, że na obecnym etapie przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie roszczenie obejmujące żądanie odszkodowania z tytułu rewitalizacji akustycznej budynku mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i wywody prawne Sądu I instancji dotyczące istoty sprawy i przyjmuje je za własne, uznając zarzuty apelacji za pozbawione uzasadnionych podstaw. </strong> </p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego ustalenia poczynione przez Sąd Okręgowy, wbrew twierdzeniom pozwanego, dokonane zostały bez obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a>, w oparciu o wszechstronnie przeanalizowany, oceniony zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego materiał dowodowy, w szczególności z opinii biegłego <span class="anon-block">J. W.</span>, a w każdym razie skarżący nie wykazał, by tak ujęte kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów zostały przez Sąd ten naruszone, prowadząc do ustaleń niezgodnych ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.</p> <p>Oczywiście chybiony jest zarzut, że w sprawie nie wykazano, aby na nieruchomości dochodziło do przekroczenia norm hałasu. Okoliczność ta wynika wprost z faktu utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. W ocenie Sądu Apelacyjnego, oczywistym i nie budzącym wątpliwości powinno być, że właśnie wprowadzenie obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> było następstwem tego, że na skutek nie tylko lotów, ale i funkcjonowania lotniska działającego jako przedsiębiorstwo w ogólności, nie były dotrzymane standardy dotyczące hałasu, w związku z czym zaistniała konieczność, także ze względu na dalsze plany rozwoju tego lotniska, utworzenia takiego obszaru. Podjęcie uchwały Sejmiku Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 30.01.2012 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska <span class="anon-block">(...)</span>poprzedzone zostało licznymi badaniami. Na ich podstawie została wydana Decyzja <span class="anon-block"> (...)</span> Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia z 28 lutego 2011 roku, w której stwierdzono konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania w związku z przedsięwzięciem: „Rozbudowa i modernizacja <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> im. <span class="anon-block">H. W.</span>”. Jasno z tego wynika, że utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania wiązało się nie tylko z koniecznością prawnego uregulowania stanu już istniejącego, ale przede wszystkim stanu przyszłego, związanego z planami inwestycyjnymi pozwanego. Istotą wprowadzenia obszaru jest zaś brak możliwości dotrzymania standardów jakości środowiska (art. 135 ust. 1 u.p.o.ś.), z czego powód wywodzi swoje roszczenie.</p> <p>To zatem sam akt prawny w postaci uchwały Sejmiku Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 30 stycznia 2012 r. nr <span class="anon-block">(...)</span> spowodował tak dalece idący skutek, jakim było uznanie, że nastąpił spadek wartości nieruchomości, które w tymże obszarze się znalazły oraz że w przypadku wielu nieruchomości zachodzi potrzeba dostosowania obiektów mieszkalnych do podwyższonych norm hałasu.</p> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 (art. 129;art. 130;art. 131;art. 132;art. 133;art. 134;art. 135;art. 136)">art. 129 - 136</a> poś ustawodawca uregulował samodzielne podstawy odpowiedzialności odszkodowawczej związanej z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości oraz z utworzeniem obszaru ograniczonego użytkowania, opierając się na założeniu, że ryzyko szkód związanych z działalnością uciążliwą dla otoczenia powinien ponosić podmiot, który tę działalność podejmuje dla własnej korzyści (cuius damnum eius periculum). Przesłankami tej odpowiedzialności są: wejście w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, szkoda poniesiona przez właściciela nieruchomości, jej użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawo rzeczowe</a> do nieruchomości i związek przyczynowy między wprowadzonym ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości a szkodą.</p> <p>Z art. 129 ust. 2 poś wynika, iż szkodą jest zarówno zmniejszenie wartości nieruchomości jak i konieczność poniesienia nakładów rewitalizacyjnych, aby obiekty mieszkalne mogły być dostosowane do podwyższonych norm hałasu dopuszczonych w oou.</p> <p>W związku z ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania pozostaje nie tylko obniżenie wartości nieruchomości, będące następstwem ograniczeń przewidzianych bezpośrednio w treści rozporządzenia o utworzeniu obszaru (zwłaszcza dotyczących ograniczeń zabudowy), lecz także obniżenie wartości nieruchomości wynikające z tego, że wskutek wejścia w życie rozporządzenia dochodzi do zawężenia granic własności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 140)">art. 140 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 144)">art. 144 k.c.</a>) i tym samym ścieśnienia wyłącznego władztwa właściciela względem nieruchomości położonej na obszarze ograniczonego użytkowania. O ile bowiem właściciel przed wejściem w życie rozporządzenia mógł żądać zaniechania immisji (hałasu) przekraczającej standard ochrony środowiska, o tyle w wyniku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania możliwości takiej został pozbawiony. Inaczej mówiąc, szkodą podlegającą naprawieniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 129;art. 129 ust. 2)">art. 129 ust. 2</a> poś, jest także obniżenie wartości nieruchomości wynikające z faktu, iż właściciel nieruchomości będzie musiał znosić dopuszczalne na tym obszarze immisje (np. hałas). Nie jest uprawniona dostrzegalna w piśmiennictwie i orzecznictwie tendencja do wąskiego ujmowania odpowiedzialności odszkodowawczej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 129;art. 129 ust. 2)">art. 129 ust. 2</a> poś (uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2010 r. III CZP 128/09. LEX nr 578138).</p> <p>Odmienne stanowisko skarżącego w świetle dotychczasowego orzecznictwa, w tym Sądu Najwyższego, nie zasługiwało na akceptację.</p> <p>W ocenie sądu odwoławczego roszczenie z tytułu konieczności dostosowania budynku do właściwego klimatu akustycznego zasługiwało na uwzględnienie w całości. W świetle opinii biegłego budynek należący do powoda nie spełnia przepisanych norm akustycznych ( dopuszczalnych w oou ) i biegły wskazał niezbędne prace, które należy wykonać, aby doprowadzić obiekty do właściwej ochrony akustycznej. W oparciu o te ustalenia biegły <span class="anon-block">J. W.</span> dokonał wyliczenia wartości tych nakładów i nie było podstaw, aby te wyliczenia zakwestionować.</p> <p>Chybione jest stanowisko skarżącego co do tego, że odszkodowanie z tytułu tzw. rewitalizacji akustycznej należy się uprawnionemu dopiero po dokonaniu nakładów przez uprawnionego. Sąd Apelacyjny w pełnym zakresie podziela w tym zakresie odmienne stanowisko Sądu Okręgowego.</p> <p>Brak podstaw do przyjęcia, że właściciel nieruchomości, w stosunku do której w przepisach o ustanowieniu oou wprowadzono obowiązek dostosowania budynków mieszkalnych do określonych wymogów technicznych, mógłby żądać zwrotu kosztów niezbędnych do takiej adaptacji dopiero po ich poniesieniu.</p> <p>Taka interpretacja pozostawałaby w sprzeczności z istotą i celem omawianych uregulowań, do których należy zapewnienie pełnej rekompensaty właścicielom nieruchomości za skutki ograniczeń w korzystaniu z nich z uwagi na objęcie oou. Niedopuszczalne byłoby w tej sytuacji nakładanie na właścicieli obowiązku zapewnienia budynkom parametrów odbiegających od ogólnych warunków przewidzianych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">prawem budowlanym</a>, i to z uwagi na zabezpieczenie prawnie uzasadnionego interesu podmiotu negatywnie wpływającego na środowisko, z jednoczesnym pozbawieniem ich możliwości dochodzenia od zobowiązanego wyłożenia z góry niezbędnych w tym celu kosztów. W ten sposób, wbrew zasadzie wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 32;art. 32 ust. 1)">art. 32 ust. 1 Konstytucji RP</a>, sytuacja prawna obywateli, w zakresie możliwości wykonywania nakładanych przez ustawodawcę obowiązków, uzależniona byłaby li tylko od ich możliwości finansowych.</p> <p>Przyjąć zatem należy, że właściciel nieruchomości może żądać wyrównania szkody, o jakiej mowa w art. 136 § 3 u.p.o.ś., polegającej na obowiązku pokrycia kosztów dostosowania budynku do ponadstandardowych wymogów technicznych, bez konieczności wykazywania, że takie koszty ( wydatki ) już poniósł.</p> <p>Błędny jest też pogląd skarżącego, że w istniejących okolicznościach w sprawie odszkodowanie z tytułu spadku wartości nieruchomości i z tytułu tzw. rewitalizacji akustycznej wykluczają się wzajemnie. W ocenie Sądu Apelacyjnego szkody z tytułu spadku wartości nieruchomości i z tytułu zwrotu nakładów zapewniających prawidłowy klimat akustyczny pozostają bez wzajemnego na siebie wpływu.</p> <p>I tak, przy ocenie czy i w jakim stopniu właściciel poniósł szkodę na skutek spadku wartości nieruchomości przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wprowadzenia oou, a nie jej stan po dokonaniu ewentualnych nakładów związanych z dodatkową ochroną akustyczną.</p> <p>Z kolei zwrot nakładów na dodatkową ochronę akustyczną przysługiwać może tylko w granicach, w jakich konieczność taka wynika z zakwalifikowania budynku do poszczególnej strefy oou. Odszkodowanie z tego tytułu nie może zatem obejmować kosztów doprowadzenia nieruchomości do standardów ochrony akustycznej wymaganej na podstawie powszechnie obowiązujących norm i przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">prawa budowlanego</a>.</p> <p>Częściowo zasadne okazały się zarzuty pozwanego co do określenia daty początkowej płatności odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty.</p> <p>Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie podziela stanowisko, że co do zasady roszczenie powodów jako bezterminowe stało się wymagalne zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> po wezwaniu pozwanego do zaspokojenia roszczenia. Stwierdzić jednak należy, że wskazanie daty początkowej płatności odsetek ustawowych za opóźnienie w każdej sprawie zależy od konkretnych ustaleń w sprawie co do tego jakie zdarzenie wywołało skutki powstania stanu wymagalności roszczenia.</p> <p>Przyjąć trzeba, że ani pismo wzywające pozwanego do zapłaty odszkodowania ani złożenie pozwu nie mogło być traktowane jako zdarzenie w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a> skutkujące powstaniem stanu wymagalności roszczenia odszkodowawczego. <strong> <!-- -->Skuteczne wezwanie do zapłaty odszkodowania pieniężnego musi zawierać treści pozwalające dłużnikowi na rzeczowe ustosunkowanie się do żądania, tak co do zasady jak i do wysokości i niewątpliwie pierwszym takim zdarzeniem spełniającym te wymogi było doręczenie pozwanemu opinii biegłego.</strong> </p> <p>Podkreślić trzeba, że w piśmie – zgłoszeniu roszczenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010620627" title="Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 (art. 129;art. 129 ust. 4)">art. 129 ust. 4 ustawy prawo ochrony środowiska</a>, z dnia 29.01.2014 r., powód wezwał pozwanego do zapłaty 70.000 zł z tytułu kosztów wykonania izolacji akustycznej budynku położonego w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, bez bliższego sprecyzowania w jaki sposób ta kwota została wyliczona. – k. 41</p> <p>W pozwie złożonym w dniu 28.02.2014 r. powód zgłosił z tytułu rewitalizacji akustycznej budynku położonego w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span> żądanie zapłaty 41.228 zł, a więc 58% pierwotnie zgłoszonego miesiąc wcześniej żądania. – k. 3</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że na zgłoszoną kwotę 41.228 zł składają się kwoty: 31.228 zł, które powód poniósł wykonując remont elewacji i dachu budynku oraz kwota 10.000 zł, zasadność której winna wykazać opinii biegłego z dziedziny szacowania nieruchomości. – k. 3</p> <p>Wynika z tego, że powód zdawał sobie sprawę, że zgłoszone zarówno w piśmie z dnia 29.01.2014 r., jak i w pozwie żądanie w zakresie rewitalizacji nie jest na tyle sprecyzowane, zwłaszcza co do wysokości, aby można było traktować to jako wezwanie rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a>, skutkujące popadnięciem pozwanego w opóźnienie przed dniem sporządzenia opinii.</p> <p>Za takim rozwiązaniem przemawia jeszcze jeden ważny argument. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 2)">art. 363 § 2 kc</a>, jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili. W niniejszym przypadku wysokość odszkodowania została wyliczona według cen z daty wyliczenia odszkodowania. Podnieść bowiem należy, że biegły w swej opinii wyraźnie wskazał, że wartość nakładów rewitalizacyjnych nieruchomości wyliczał według stanu nieruchomości z dnia 28.02.2012 r. oraz cen na dzień sporządzenia opinii, tj. 27.03.2018 r.</p> <p>Co więcej, na skutek przeprowadzonego dowodu z opinii biegłego okazało się, że poniesione przez powoda nakłady na remont elewacji i dachu nie miały żadnego związku z koniecznymi nakładami na rewitalizację budynku.</p> <p>Powód cofnął powództwo o zapłatę kwoty 31.288 zł z tytułu kosztów rewitalizacji, a postępowanie w tym zakresie zostało umorzone. <strong> <!-- -->Z żądania rewitalizacyjnego ostała się jedynie kwota 10.000 zł. </strong> </p> <p>Skoro tak, to zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonego odszkodowania w kwocie 10.000 zł powinno nastąpić od dnia następnego po doręczeniu pozwanemu opinii biegłego, tj. od dnia 27.04.2018 r. <strong> <!-- -->Od tego momentu powstał po stronie pozwanej stan opóźnienia, za który powodowi należały się odsetki ustawowe za opóźnienie.</strong> </p> <p>Przyznanie tych odsetek od chwili wniesienia pozwu nie było zasadne. Sąd Apelacyjny z motywów wskazanych wyżej nie podzielił stanowiska Sądu Okręgowego w tym względzie.</p> <p>Oczywiście niezasadne było przyznanie odsetek ustawowych za opóźnienie od dalszej kwoty 27.448,01 zł od dnia wniesienia pozwu, albowiem kwota ta została przez powoda zgłoszona znacznie później.</p> <p>Ponieważ powód rozszerzył powództwo o kwotę 27.448,01 zł w piśmie doręczonym pozwanemu w dniu 11.09.2018 r., to odsetki ustawowe za opóźnienie od tej kwoty należało zasądził od dnia następnego po doręczeniu tego pisma, tj. od dnia 12.09.2018 r.</p> <p>Poprzez zasądzenie dochodzonych należności w odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 27.04.2018 r. i 12.09.2018 r. nastąpiło pełne naprawienie szkody, albowiem dopiero od chwili sporządzenia opinii przez biegłego i od chwili doręczenia odpisu pisma zawierającego rozszerzenie powództwa strony uzyskały wiedzę ( w tym głównie pozwany ) ile wynosi należne i dochodzone przez powoda odszkodowanie co do wysokości.</p> <p>Błędne w tych okolicznościach jest z kolei twierdzenie zawarte w apelacji pozwanego, że odsetki ustawowe za opóźnienie powinny być przyznane od daty wyrokowania. Zauważyć trzeba, że niniejszy wyrok ma charakter deklaratywny, a nie konstytutywny.</p> <p>Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja pozwanego w części dotyczącej oznaczenia daty początkowej płatności odsetek ustawowych za opóźnienie w części zasługiwała na uwzględnienie i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> rozstrzygnięcie zmieniono.</p> <p>Dalej idąca apelacja, jako niezasadna podlegała oddaleniu. – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> <p>Konsekwencją oddalenia apelacji w znacznej części było rozstrzygnięcie o kosztach postępowania za instancję odwoławczą. Z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 2)">art. 100 zdanie drugie</a> i 108 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 kpc</a> kosztami tymi obciążono pozwanego w całości.</p> <p>Ryszard Marchwicki Jerzy Geisler Piotr Górecki </p> <table> <colgroup> <col width="251"/> <col width="251"/> <col width="251"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> </div>