IX U 762/19

<p>Sygn. akt IX U 762/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 11 grudnia 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy___________________ </span> </strong> w Gliwicach Wydział IX</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong>Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="153"/> <col width="408"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Sądu Okręgowego Joanna Smycz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Iwona Porwoł</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale ./.</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. w Rybniku</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">U. B.</span> ( <span class="anon-block">B.</span> )</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o wysokość emerytury</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">U. B.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>z dnia 8 maja 2019r. Znak <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>1.  oddala odwołanie,</p> <p>2.  odstępuje od obciążania odwołującej kosztami zastępstwa procesowego.</p> <p>Sędzia</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IX U 762/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 8.5.2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> odmówił <span class="anon-block">U. B.</span> (<span class="anon-block">B.</span>) wznowienia postępowania w sprawie, gdyż skarga została wniesiona <span class="anon-block">(...)</span> tj. po ustawowym terminie i ubezpieczona nie zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi.</p> <p>Ponadto ubezpieczona nie znajduje się w grupie osób, których dotyczy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 6.3.2019r. sygn. akt P 20/16.</p> <p>Ubezpieczona odwołała się od tej decyzji i wniosła o jej zmianę i przyjęcie skargi do rozpatrzenia.</p> <p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko jak dotychczas.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">urodziła się (...)</span> </p> <p>Od<span class="anon-block">(...)</span>, na mocy decyzji z 21.3.2014r., ubezpieczona nabyła uprawnienia do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego przyznanej na podstawie art. 24 ustawy z dnia 17.12.1998r o emeryturach i rentach z FUS.</p> <p>Wysokość tej emerytury została ustalona na podstawie art. 183 ustawy emerytalnej.</p> <p>Ubezpieczona 25.4.2014r. wycofała wniosek o prawo do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego.</p> <p>Decyzją z 30.4.2014r. organ rentowy z urzędu przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury, której wysokość ustalił w myśl art. 25 ust1 ustawy emerytalnej- bez potrącania jakichkolwiek świadczeń.</p> <p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span> ubezpieczona złożyła skargę o wznowienie postępowania powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 6.3.2019r. sygn. akt P 20/16.</p> <p>W związku ze złożoną skargą organ rentowy postanowił jak w zaskarżonej decyzji.</p> <p>Ubezpieczona 22.5.2019r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu, który decyzją z 4.6.2019r. został załatwiony odmownie.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: akta emerytalne ubezpieczonej)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie</p> <p>Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 6.3.2019 r. sygn.. akt P 20/16 (Dz. U. 2019.539.):</p> <p>„<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 25;art. 25 ust. 1 b)"> <span class="underline"> <!-- -->Art. 25 ust. 1b</span> ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 oraz z 2019 r. poz. 39), w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2017 r., w zakresie, w jakim dotyczy urodzonych w 1953 r. kobiet, które przed 1 stycznia 2013 r. nabyły prawo do emerytury na podstawie <span class="underline"> <!-- -->art. 46</span> tej ustawy, jest niezgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 2</span> Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a>”.</p> <p>Przepis ten brzmiał: „przy ustalaniu podstawy obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, dla osoby, która miała ustalone prawo do emerytury częściowej na podstawie art. 26b, nie uwzględnia się kwot zwiększeń składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego określonego w art. 173-175, uzyskanych w wyniku waloryzacji kwartalnej, o której mowa w art. 25a, przeprowadzonej w celu obliczenia emerytury częściowej”.</p> <p>Ocena konstytucyjności <span class="underline"> <!-- -->art. 25 ust. 1b</span> ustawy o emeryturach i rentach z FUS mogła być dokonana przez Trybunał jedynie w takim zakresie, jaki został określony w pytaniu prawnym oraz w odniesieniu do sformułowanych tam zarzutów niekonstytucyjności.</p> <p>To znaczy, że przedmiotem oceny Trybunału był wyłącznie sam fakt posłużenia się przez ustawodawcę mechanizmem potrącenia w odniesieniu do konkretnej grupy osób ubezpieczonych, tj. w odniesieniu do kobiet urodzonych w 1953 r., które nabyły prawo do wcześniejszej emerytury przed 1 stycznia 2013 r.</p> <p>Tylko w tym konkretnym zakresie Trybunał dokonał kontroli konstytucyjności <span class="underline"> <!-- -->art. 25 ust. 1b</span> ustawy o FUS. W tym bowiem ujęciu została zakwestionowana konstytucyjność <span class="underline"> <!-- -->art. 25 ust. 1b</span> ustawy o FUS, po postawieniu zarzutów niezgodności tego przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2;art. 67;art. 67 ust. 1;art. 32;art. 32 ust. 1)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 2</span>, <span class="underline"> <!-- -->art. 67 ust. 1</span> i <span class="underline"> <!-- -->art. 32 ust. 1</span> Konstytucji</a>. Poza zakresem zaskarżenia, a przez to także poza zakresem kontroli Trybunału, znalazła się natomiast ocena tego, w jaki sposób ustawodawca ukształtował sam mechanizm potrącenia przewidziany w <span class="underline"> <!-- -->art. 25 ust. 1b</span> ustawy o FUS.</p> <p>Zatem Trybunał stwierdzając niekonstytucyjność zaskarżonego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 25;art. 25 ust. 1 b)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 25 ust. 1b</span> ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> orzekł jedynie w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy kobiet urodzonych w 1953 r., które przed dniem 1 stycznia 2013 r. nabyły prawo do emerytury na podstawie <span class="underline"> <!-- -->art. 46</span> ustawy o FUS.</p> <p>Skutkiem więc wyroku TK z 6.3.2019 r. sygn.. akt P 20/16 jest prawo wznowienia postępowania z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 190;art. 190 ust. 4)"> <span class="underline"> <!-- -->art. 190 ust. 4</span> Konstytucji</a> dla wszystkich kobiet objętych zakresem orzeczenia Trybunału.</p> <p> <strong> <!-- -->Trybunał nie zakwestionował możliwości stosowania określonego w art. 25 ust. 1b ustawy mechanizmu potrącania w stosunku do pozostałych osób, a wskazać należy, że istnieje domniemanie konstytucyjności przepisu art. 25 ust. 1b ustawy w zakresie, w jakim Trybunał nie orzekł o jego niekonstytucyjności. </strong> </p> <p>Zatem, ma rację organ rentowy, że wyrok TK z 6.3.2019 r. nie dotyczy ubezpieczonej jako kobiety co prawda urodzonej w 1953 roku, jednak nie uprawnionej do emerytury wcześniejszej przed 1.1.2013r. na mocy przepisów art. 46 ustawy emerytalnej, a uprawnionej do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego, której wysokość została ustalona bez dokonywania jakichkolwiek potrąceń, a tym samym w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do wznowienia postepowania w jej przypadku.</p> <p>Dlatego też Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 kpc</a> w pkt. 1 wyroku oddalił odwołanie jako bezzasadne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.</p> <p>Ubezpieczona odwołała się do tut. Sądu, gdyż była w pełni przekonana o zasadności swojego roszczenia i jako kobieta z rocznika 1953, miała podstawy, by uważać, że jej dotyczy przedmiotowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego oraz, że jej emerytura jest wypłacana w zaniżonej wysokości.</p> <p>Dlatego Sąd w pkt. 2 wyroku na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a> odstąpił od obciążania odwołującej kosztami zastępstwa procesowego.</p> <p>Sędzia</p> </div>