I AGa 372/18
Sądy powszechne2019-12-13
Sygnatura
I AGa 372/18
Data orzeczenia
2019-12-13
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Mariola Głowacka (PRESIDING_JUDGE)Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt <strong>
<!-- -->I AGa 372/18</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 13 grudnia 2019 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">(...)</span>I Wydział Cywilny</strong>
</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: Sędzia <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>Sędziowie: <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>
<span class="anon-block">M. R.</span>
</p>
<p>Protokolant: st. sekr. sąd. <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. w <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">T. K.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółce komandytowej </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>oraz sprawy z powództwa wzajemnego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">T. K.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span>
</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>z dnia 10 sierpnia 2018 r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>I.
zmienia zaskarżony wyrok:</p>
<p>a.
w punkcie 3 w ten sposób, że oddala powództwo wzajemne o zapłatę kwoty 73.905,09 zł,</p>
<p>b.
w punkcie 5 w ten sposób, że zasądza od powódki wzajemnej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu,</p>
<p>II.
zasądza od powódki wzajemnej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span>
</p>
<p>Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz pozwanego</p>
<p>wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 7.746 zł tytułem zwrotu kosztów</p>
<p>postępowania apelacyjnego.</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">R.</span>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block">T. K.</span> prowadzący działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> pozwem z dnia 14 września 2016r. skierowanym do Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> kwoty 57.586,90 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31 sierpnia 2016r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. Kwotę dochodzoną pozwem stanowiło wynagrodzenie za prace wykonane przez powoda na rzecz pozwanej wynikające z ustnej umowy.</p>
<p>Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 23 września 2016r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym nakazał pozwanej, aby zapłaciła powodowi kwotę 57.586,90 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31 sierpnia 2016r. do dnia zapłaty oraz kwotę 6.137 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Pozwana <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wniosła sprzeciw od tego nakazu zapłaty zaskarżając nakaz w całości i domagając się oddalenia powództwa w całości i oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.</p>
<p>Pozwana <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> na rozprawie w dniu 13 marca 2017r. wniosła powództwo wzajemne domagając się zasądzenia od pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> na swoją rzecz kwoty 76.533,61 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia wniesienia pozwu wzajemnego do dnia zapłaty, a także kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Kwotę dochodzoną pozwem wzajemnym stanowiło odszkodowanie obejmujące wynagrodzenie wypłacone <span class="anon-block">S. M.</span> za dokończenie prac niewykonanych przez powoda. Pozwany wzajemny <span class="anon-block">T. K.</span> w piśmie procesowym z dnia 12 kwietnia 2017r. wniósł o oddalenie pozwu wzajemnego w całości oraz zasądzenie od powódki wzajemnej na jego rzecz kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.</p>
<p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span> postanowieniem z dnia 25 maja 2017r. przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w<span class="anon-block">(...)</span> jako właściwemu rzeczowo i miejscowo.</p>
<p>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span> wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2018r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1) oddalił powództwo główne, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2) zasądził od powoda <span class="anon-block">T. K.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 10.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z powództwa głównego w tym kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, </strong>
</p>
<p>3) zasądził od pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> na rzecz powódki wzajemnej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 73.905,09 zł,</p>
<p>4) w pozostałym zakresie oddalił powództwo wzajemne,</p>
<p>5) kosztami procesu z powództwa wzajemnego obciążył w całości pozwanego wzajemnego i w związku z tym zasądził od pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> na rzecz powódki wzajemnej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 14.044 zł w tym kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że pozwana <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> była odpowiedzialna - jako podwykonawca <span class="anon-block"> spółki (...) Spółki Akcyjnej</span> - za wykonanie prac budowalnych przy budowie siedziby Sądu Rejonowego oraz Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>. Zadaniem <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> była kompleksowa dostawa i wykonanie ślusarki aluminiowej oraz elewacji z płyt ceramicznych <span class="anon-block">F.</span>. Wynagrodzenie pozwanej wynikające z umowy z generalnym wykonawcą było wynagrodzeniem ryczałtowym. Pozwana powierzyła roboty montażowe elewacji z płyt ceramicznych podwykonawcy <span class="anon-block"> firmie (...)</span>. Z uwagi na przedłużenie się przekazania frontu robót pozwana podzieliła prace dotyczące fasady na mniejsze zakresy w celu powierzenia ich wykonania kilku różnym firmom. Podwykonawcami pozwanej zostali oprócz <span class="anon-block"> firmy (...)</span> również <span class="anon-block"> firma (...)</span>-<span class="anon-block">T.</span>.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że w marcu 2016r. pozwana prowadziła negocjacje z powodem w celu powierzenia jego firmie dwóch etapów w/w robót, tj. etapu I – krążyny nr 3 oraz etapu II - krążyny nr 4 i zakresu windy. Strony doszły do zgodnego ustnego ustalenia, że powód wykona prace dotyczące w/w etapów przy przyjęciu odnośnie etapu I stawki 125 zł/m<sup>
<!-- -->2</sup> elewacji oraz 30 zł za mb obróbek i parapetów poziomych. Ustalenia te znalazły odzwierciedlenie w sporządzonym później tj. w dniu 1 kwietnia 2016r. protokole finansowym. Powód rozpoczął prace na budowie w zakresie krążyny nr 3 już w ostatniej dekadzie marca 2016r. Generalny wykonawca czyli <span class="anon-block"> firma (...) Spółka Akcyjna</span> w formie ustnej zaakceptowała powoda jako dalszego podwykonawcę. W dniu 5 kwietnia 2016r. powód <span class="anon-block">T. K.</span> wystawił pozwanej <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> na kwotę 10.063,62 zł netto tj. 12.378,25 zł brutto tytułem wynagrodzenia za prace wykonane w marcu 2016r., co odpowiadało zakresowi prac wykonanych w tym miesiącu wykazanemu w protokole finansowym wykonanych prac z 1 kwietnia 2016r.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że po uzyskaniu formalnej akceptacji inwestora co do powoda jako podwykonawcy pozwanej Spółki, w tym samym dniu tj. w dniu 27 kwietnia 2016r. doszło do spisania umowy <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> zatytułowanej zlecenie odnoszącej się do ustaleń stron poczynionych jeszcze w marcu 2016r. Wskazano, że zlecenie dotyczy budowy sądu w <span class="anon-block">(...)</span>, szczegółowy zakres robót wynika z załącznika nr 1 do zlecenia. Jako termin realizacji umowy wskazano okres od 27 kwietnia 2016r. do końca sierpnia 2016r., zaś termin płatności za wykonane prace miał wynosić 30 dni od daty dostarczenia faktury VAT wraz z podpisanym przez przedstawiciela <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> protokołem finansowym. W punkcie 17 umowy wskazano, że w przypadku odstąpienia przez powoda od umowy z przyczyn nieleżących po stronie pozwanej Spółki czy odstąpienia przez Spółkę od umowy z przyczyn leżących po stronie powoda oraz w przypadku niewywiązywania się powoda z realizacji prac w uzgodnionych terminach pozwana będzie miała prawo do wprowadzenia zastępczych ekip montażowych na koszt powoda. Zgodnie z treścią załącznika nr 1 do w/w zlecenia szczegółowy zakres robót obejmował:</p>
<p>a) montaż elewacji wentylowanej z płytek ceramicznych wraz z montażem izolacji termicznej wykonanej z wełny mineralnej w ilości około 236,83 m<sup>
<!-- -->2</sup> w cenie 125 zł/m<sup>
<!-- -->2</sup> netto. Cena obejmowała docinanie płytek ceramicznych, szacunkowa wartość 29.603,75 zł, przy czym zakres miał obejmować montaż elewacji według załącznika graficznego numer 5;</p>
<p>b) montaż obróbek i parapetów poziomych w ilości około 106,28 mb w cenie 30zł/mb netto obróbki i parapetu (szacunkowa wartość 3.188,40 zł) przy czym zakres miał obejmować montaż obróbek według załącznika graficznego numer 6.</p>
<p>W treści załącznika nr 1 wskazano również, że całkowita wartość szacunkowa prac objętych zleceniem wynosi 32.792,15 zł netto. Zaznaczono także, że stawkę godzinową za wykonanie prac dodatkowych nie objętych protokołem uzgodnień ustalono na poziomie 35 zł netto za roboczogodzinę. Strony wskazały nadto, że określone przez nie ceny mogą ulec renegocjacji w kolejnych etapach robót (przez co strony rozumiały roboty na krążynie nr 4 i pasie elewacji przy windzie), a rozliczenie prac nastąpi na podstawie obmiaru podwykonawczego. Od razu po podpisaniu w/w umowy z 27 kwietnia 2016r. powód zaczął zgłaszać wobec pozwanej oczekiwania co do renegocjacji stawek. Pozwana Spółka uwzględniła stanowisko powoda i w wyniku negocjacji strony ustaliły, że już za prace wykonane w marcu i kwietniu 2016r. powodowi należne będzie wynagrodzenie w stawce 135 zł za m<sup>
<!-- -->2</sup> elewacji i 38 zł za metr bieżący obróbek i parapetów. W związku z powyższym w protokole finansowym wykonanych prac z dnia 1 maja 2016r. określono łączną wartość prac powierzonych do wykonania powodowi na kwotę 132.714,29 zł, natomiast ilość prac wykonanych w okresie rozliczeniowym tj. w kwietniu 2016r. na kwotę 46.719,34 zł netto. W związku z w/w protokołem z 1 maja 2016r. w dniu 5 maja 2016r. powód <span class="anon-block">T. K.</span> wystawił pozwanej <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> na kwotę 46.719,34 zł netto tj. 57.464,79 zł brutto. W dniu 13 maja 2016r. pozwana przelała powodowi <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 11.878,25 zł z tytułu zapłaty za <span class="anon-block">fakturę (...)</span>. W protokole finansowym wykonanych prac z dnia 1 czerwca 2016r. ponownie określono wartość prac powierzonych do wykonania powodowi na kwotę 132.714,29 zł, natomiast ilość prac wykonanych w okresie rozliczeniowym tj. w maju 2016r. na kwotę 32.530,70 zł. Protokół został podpisany przez powoda <span class="anon-block">T. K.</span> oraz <span class="anon-block">A. B. (1)</span>. W dniu 6 czerwca 2016r. <span class="anon-block">T. K.</span> wystawił pozwanej <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> na kwotę 37.640,70 zł netto tj. 46.298,06 zł brutto. W opisie faktury wskazano, że dotyczy ona prac przy montażu elewacji na budowie sądu w <span class="anon-block">(...)</span> (wartość prac 32.530,70 zł netto odpowiadała wartości prac wykonanych w maju wskazanej w protokole finansowym z 1 czerwca 2016r.) oraz „prac dodatkowych” wykonanych na tej budowie o wartości 5.110 zł netto. W dniu 9 czerwca 2016r. pozwana <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> przelała na rzecz powoda <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 57.464,79 zł z tytułu zapłaty za <span class="anon-block">fakturę (...)</span>
<span class="underline">
<!-- -->.</span> W dniu 30 czerwca 2016r. powód <span class="anon-block">T. K.</span> wystawił pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółce komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> na kwotę 49.500 zł netto tj. 60.885 zł brutto. Faktura ta została doręczona pozwanej w dniu 4 lipca 2016r. Do faktury tej nie został dołączony protokół finansowy wykonanych prac za okres rozliczeniowy – czerwiec 2016r. W wiadomości mailowej z dnia 1 lipca 2016r. skierowanej do <span class="anon-block">A. B. (1)</span> powód wskazał, że nie udało mu się porozmawiać z <span class="anon-block">A.</span> (<span class="anon-block">B.</span>), że na razie „żadnego protokołu nie podpisuje” oraz że w mailu do niego wskazał na potrzebę pokrycia kosztów pracowniczych kwoty 49.500 zł netto, aby „nie dokładać do interesu”. Powód zwrócił się do <span class="anon-block">A. B. (1)</span> o „przeliczenie” wykonanych prac z kwotą przerobu z uwzględnieniem tych 49.500 zł. Stwierdził, że z uwagi na łukowość małego fragmentu elewacji z podcieniem stawka musi być wyższa niż na dużych prostych ścianach. W odpowiedzi na powyższego maila <span class="anon-block">A. B. (1)</span> wskazała powodowi, że z prac o całkowitej wartości 132.714,29 zł zostało „wybrane” odnośnie krążyny nr 3 - 32.029,37 zł, z krążyny nr 4 - 57.284,29 zł i do „wybrania” pozostaje 42.400,63 zł. Odpowiadając na powyższą wiadomość <span class="anon-block">T. K.</span> wskazał, że wie, ile zostało „wybrane” i ile pozostaje do „wybrania” oraz że „w tych pieniądzach nie jest w stanie zrobić tych 49.500 zł”. Wskazał, że kwota ta odpowiada rzeczywistym kosztom, jakie poniósł na budowie w czerwcu. <span class="anon-block">A. B. (1)</span> wskazała powodowi w odpowiedzi, ile metrów robót pozostało jeszcze do wykonania na każdej z krążyn i na pasie windy (11,79 m<sup>
<!-- -->2</sup> z krążyny nr 3, 277,46 m<sup>
<!-- -->2</sup> z krążyny nr 4 i 119,46 m<sup>
<!-- -->2</sup> z pasa windy). Powód stwierdził w reakcji na mail <span class="anon-block">A. B. (1)</span>, że „już teraz wychodzi 166,5 zł za m<sup>
<!-- -->2</sup>, a jeszcze nie wszystko jest skończone”. W dniu 7 lipca 2016r. pozwana przelała na rzecz <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę należności m.in. z faktury nr z <span class="anon-block"> (...)</span>. W dniu 20 lipca 2016r. <span class="anon-block">T. K.</span> wystosował wiadomość mailową do zarządu pozwanej wskazując na ustalenia, które miał poczynić z <span class="anon-block">A. B. (2)</span> w przedmiocie obietnicy renegocjacji stawki za prace powierzone powodowi w przypadku w którym powód miałby nie uzyskać określonego poziomu przychodu z tych robót. Powód przedstawił obliczenia dotyczące kosztów swojej firmy na przedmiotowej budowie w czerwcu i lipcu 2016r. W powiązaniu z rozliczeniem na koniec maja 2016r. - zdaniem powoda - obliczenia te prowadziły do wniosku, że właściwą stawką powinna być kwota 219,27 zł za m<sup>
<!-- -->2</sup>. Wskazał, że jeżeli nie wynegocjuje z pozwaną tych pieniędzy to nie będzie miał z czego zapłacić pracownikom i za co skończyć robót. Z uwagi na stanowisko <span class="anon-block">T. K.</span> i zbliżający się termin odbioru robót przez inwestora w toku negocjacji strony doszły do ustalenia, że pozwana zapłaci powodowi za prace wykonane przez niego w czerwcu oraz zaliczkowo za roboty jeszcze przez niego niewykonane, a które powód zobowiązał się dokończyć. Z uwagi na te ustalenia jednocześnie uzgodniono, że w protokole finansowym za czerwiec powód wykaże 100% zaawansowania na powierzonych mu zakresach mimo, że nie wykonał jeszcze wówczas wszystkich robót. Ze względu na wskazane ustalenia w protokole finansowym za okres czerwca określono zarówno całkowitą wartość wykonanych przez powoda <span class="anon-block">T. K.</span> prac, jak i ilość prac wykonanych od początku budowy na kwotę 132.714,29 zł, natomiast ilość prac wykonanych w okresie rozliczeniowym na kwotę 43.400,63 zł. Protokół został podpisany przez powoda <span class="anon-block">T. K.</span> oraz <span class="anon-block">A. B. (1)</span>. Następnie w dniu 3 sierpnia 2016r. powód dokonał korekty <span class="anon-block">faktury VAT (...)</span> o kwotę 2.09,37 zł netto tj. 3455,53 zł brutto. Faktura VAT po korekcie była wystawiona na kwotę 46.690,63 zł netto tj. 57.429,47 zł brutto. W związku z powyższym w dniu 8 sierpnia 2016r. Opal przelała na rzecz powoda kwotę 30.885 zł z tytułu częściowej zapłaty za <span class="anon-block">fakturę (...)</span>. Następnie w dniu 19 sierpnia 2016r. pozwana Opal przelała na rzecz powoda <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 26.544,47 zł z tytułu zapłaty reszty należności za <span class="anon-block">fakturę (...)</span>.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że pomimo uzgodnień poczynionych w lipcu i sierpniu 2016r. powód nadal domagał się podwyższenia stawki wynagrodzenia za powierzone mu prace. Na skutek spotkania powoda z <span class="anon-block">A. B. (2)</span>, <span class="anon-block">B. B. (2)</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> ustalono, że powód na budowie dokona wraz z <span class="anon-block">A. B. (1)</span> obliczenia w postaci symulowanego protokołu finansowego w celu zobrazowania jaka stawka wynagrodzenia za prace powierzone powodowi musiałaby zostać przyjęta przez strony, by zaspokoić żądania <span class="anon-block">T. K.</span>. Wyliczenia przygotowane przez <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w protokole wykazały, że stawka za montaż elewacji musiałaby wynosić 196 zł netto za m<sup>
<!-- -->2</sup>. Na taką wysokość wynagrodzenia pozwana kategorycznie nie chciała się zgodzić. Ze względu na niedokończenie przez powoda prac przy krążynie nr 4 i pasie windy pozwana Spółka obawiała się, że powód zejdzie z budowy. Przy zbliżającym się terminie odbioru budynku groziło to pozwanej obciążeniem jej bardzo wysokimi karami umownymi, dlatego poprzez <span class="anon-block">A. B. (2)</span> Spółka zaproponowała powodowi stawkę w kwocie 170 zł/m<sup>
<!-- -->2</sup>. Powód nie przyjął tej propozycji obstając przy stawce 198 zł /m<sup>
<!-- -->2</sup> netto. W dniu 18 sierpnia 2016r. pozwanej Spółce została doręczona faktura powoda nr <span class="anon-block"> (...)</span> datowana na 16 lipca 2016r. z terminem płatności do 30 sierpnia 2016r. na kwotę 57.586,90 zł brutto. Do faktury tej powód dołączył podpisany jedynie przez siebie protokół finansowy za lipiec 2016r. z którego wynikało, że wartość robót wykonanych w lipcu 2016r. wynosiła 46.818,62 zł netto, a całkowita wartość robót 183.570,66 zł netto. Według treści tego protokołu powód z powierzonych prac wykonał 98 %, a wartość prac niewykonanych wynosiła jedynie 4.037,75 zł. Protokół ten nie był jednak wyrazem zgody pozwanej na oczekiwania powoda co do podwyższenia wysokości stawki, w związku z czym nie został podpisany przez <span class="anon-block">A. B. (1)</span>. Ostatecznie w dniu 26 sierpnia 2016r. powód <span class="anon-block">T. K.</span> wycofał swoich pracowników z budowy budynku sądu w <span class="anon-block">(...)</span> pozostawiając niedokończone roboty w zakresie części krążyny nr 4 i w zakresie windy oraz na fragmentach obu krążyn przy wejściu do budynku. Na polecenie zarządu pozwanej <span class="anon-block">A. B. (1)</span> sporządziła „sprawozdanie” opisujące zakres robót wykonanych i niewykonanych przez powoda i zawierające również dokumentację zdjęciową z dnia 30 sierpnia 2016r. Pismem z dnia 29 sierpnia 2016r. pozwana Spółka odesłała powodowi w/w <span class="anon-block">fakturę nr (...)</span> wskazując na jej bezzasadność. Pozwana stwierdziła w tym piśmie, że dołączony do faktury protokół finansowy nie został potwierdzony przez uprawnionego przedstawiciela Spółki, a stawki wynagrodzenia za wykonanie prac montażowych nie są zgodne z protokołem uzgodnień kontraktowych, gdzie wskazano, że stawka za montaż konsol, wełny, konstrukcji nośnej, płytek <span class="anon-block">F.</span> wynosi 135 zł/m<sup>
<!-- -->2</sup> netto, stawka za montaż obróbek pionowych – 20 zł /mb netto, a stawka za montaż obróbek poziomych – 38 zł/mb netto. Dodatkowo Spółka ostrzegła powoda, że porzucenie przez niego wykonywania prac na obiekcie skutkuje groźbą niedotrzymania terminów realizacji prac i naliczenia Spółce kar umownych z tego tytułu, co zmusza Spółkę do zorganizowania i wprowadzenia na koszt powoda wykonawstwa zastępczego. Według obliczeń pozwanej w momencie zejścia z budowy wartość netto robót wykonanych przez powoda <span class="anon-block">T. K.</span> to 87.549,49 zł oraz 8.400 zł robót dodatkowych, natomiast robót niewykonanych to 45.164,80 zł.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że pozwana przystąpiła do poszukiwania wykonawcy zastępczego odnośnie zakresu prac niedokończonych przez powoda. Ostatecznie dokończenia tych prac podjął się <span class="anon-block">S. M.</span> prowadzący działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, który kończył już swój zakres robót na przedmiotowej budowie, przy czym warunkował zgodę od uzgodnienia wyższej stawki - tj. 180 zł /m<sup>
<!-- -->2</sup>. Pozwana przystała na tę stawkę z uwagi na bliski termin odbioru budynku, jak również z uwagi na konieczność zniwelowania różnic płyt na styku łączenia się zakresu robót <span class="anon-block">D.</span> i firmy powoda. Opóźnienie w wykonaniu prac budowlanych względem głównego wykonawcy wiązałoby się dla <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> z koniecznością zapłaty wysokich kar umownych. W dniu 31 sierpnia 2016r. pozwana oraz <span class="anon-block">S. M.</span> zawarli <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> do łączącej te podmioty umowy z dnia 29 stycznia 2016r. Zgodnie z pkt 4 aneksu wartość prac zwiększono o kwotę 89.295,42 zł netto.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że w dniu 3 września 2016r. powód skierował do członka zarządu pozwanej <span class="anon-block">R. S.</span> wiadomość mailową w której odniósł się do pisma Spółki z 29 sierpnia 2016r., podnosząc argumenty przemawiające - jego zdaniem - za niesłusznością stanowiska pozwanej. W protokole finansowym z prac wykonanych przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span> sporządzonym w dniu 30 września 2016r. określono ilość prac w okresie rozliczeniowym tj. wrześniu 2016r. na kwotę 45.794,19 zł. Protokół został podpisany przez przedstawicielkę <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">A. B. (1)</span> oraz <span class="anon-block">S. M.</span>. W konsekwencji w dniu 30 września 2016r. <span class="anon-block">S. M.</span> wystawił wobec pozwanej <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> obejmującą należność za prace montażowe na obiekcie sądu w <span class="anon-block">(...)</span>na kwotę 45.794,19 zł, która została powiększona o podatek VAT w wysokości 10.532,66 zł. Następnie w protokole finansowym z prac wykonanych przez <span class="anon-block">S. M.</span> sporządzonym w dniu 31 października 2016r. za okres minionego miesiąca określono wartość wykonanych prac na kwotę 16.428,26 zł. W tym samym dniu właściciel <span class="anon-block"> firmy (...)</span> wystawił pozwanej <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> na kwotę 16.428,26 zł powiększoną o podatek VAT w wysokości 3.778,50 zł. Faktura została skorygowana notą nr <span class="anon-block">(...)</span> w taki sposób, że obejmuje należności z robót określonych protokołem z dnia 31 października 2016r. W dniu 8 listopada 2016r. pozwana przelała na rzecz <span class="anon-block">S. M.</span> kwotę 86.078,05 zł. Zapłata obejmowała także należność z <span class="anon-block">faktury VAT (...)</span>. W dniu 9 grudnia 2016r. pozwana <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> przelała na rzecz <span class="anon-block">S. M.</span> kwotę 28.859,81 zł. Zapłata obejmowała także należność z <span class="anon-block">faktury VAT (...)</span>. W dniu 3 marca 2017r. pozwana wystawiła <span class="anon-block">T. K.</span> <span class="anon-block">notę księgową nr (...)</span> na kwotę 76.533,61 zł z tytułu kosztów wykonawstwa zastępczego na budowie sądu w <span class="anon-block">(...)</span> Pismem z dnia 3 marca 2017r. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa wezwała powoda <span class="anon-block">T. K.</span> do zapłaty kwoty 76.533,61 zł. <span class="anon-block">T. K.</span> nie zastosował się do otrzymanego wezwania do zapłaty. Wartość prac związanych z dokończeniem zakresu prac powierzonych powodowi, a przez niego niewykonanych wynosi 60.085,44 zł netto.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji uznał, że powództwo główne nie zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>W zakresie powództwa głównego powód <span class="anon-block">T. K.</span> wywodził swoje roszczenie z tytułu braku zapłaty pełnej kwoty wynagrodzenia z umowy łączącej go z pozwaną, gdyż oprócz prac objętych umową pisemną z 27 kwietnia 2016r. w trakcie jej realizacji wykonywał również dalsze prace dla pozwanej na podstawie łączącej strony ustnej umowy. Wysokość wynagrodzenia nieuregulowanego przez pozwaną - zdaniem powoda - wynikała z wyliczeń objętych protokołem finansowym wykonanych prac przesłanym powodowi przez pracownicę pozwanej <span class="anon-block">A. B. (1)</span> i zaakceptowanym przez powoda.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji uznał, że strony łączył stosunek prawny w ramach którego stronom przysługiwały wzajemne prawa i obowiązki na tle podwykonawczego realizowania przez powoda na rzecz pozwanej Spółki montażu płyt na części elewacji budynków sądów w <span class="anon-block">(...)</span>. Nie stanowiło przedmiotu sporu, że powód rozpoczął przedmiotowe prace już w marcu 2016r. na podstawie umowy ustnej, a umowa pisemna została spisana dopiero 27 kwietnia 2016r. Bezspornym było także, że w kolejnych miesiącach powód na podstawie umowy ustnej wykonywał prace dla pozwanej również poza zakresem objętym zleceniem z 27 kwietnia 2016r. pomimo braku spisania aneksu do umowy pisemnej.</p>
<p>Sąd Okręgowy uznał, że powód nie udowodnił, iż umówił się z pozwaną Spółką na wynagrodzenie wynikające z protokołu finansowego dołączonego do <span class="anon-block">faktury nr (...)</span>r. W żaden przekonujący sposób powód nie wykazał swego twierdzenia, że na spotkaniu z przedstawicielami pozwanej w sierpniu 2016r. doszło do uzgodnienia wysokości wynagrodzenia należnego powodowi za wykonanie prac na kwotę 196 zł za m<sup>
<!-- -->2</sup>. Przeciwnie materiał dowodowy zebrany w sprawie dawał podstawy do przyjęcia, że umówione przez strony w wyniku renegocjacji i podwyższone zaraz po podpisaniu umowy z 27 kwietnia 2016r. wynagrodzenie odpowiadało stawkom i kwocie odzwierciedlonym w protokołach finansowych za okres od maja do lipca 2016r. To te protokoły, a nie protokół dołączony do <span class="anon-block">faktury (...)</span>r. zostały podpisane zarówno przez powoda, jak i <span class="anon-block">A. B. (1)</span> jako przedstawicielkę pozwanej, jak również odnosiły się one każdorazowo do zakresu krążyny nr 3, krążyny nr 4 oraz pasa windy. Przeczyło to stanowisku powoda, że wynegocjowana podwyżka stawki dotyczyła tylko prac już wykonanych, zaś dalsze prace miały zostać objęte stawką wyższą odpowiadającą kosztom ponoszonym przez powoda. Z uznanych za wiarygodne zeznań świadków <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span> oraz zeznań <span class="anon-block">R. S.</span> wynika logiczne wytłumaczenie dlaczego treść protokołu finansowego przygotowana przez <span class="anon-block">A. B. (1)</span> na polecenie osób zarządzających pozwaną w żadnej mierze nie stanowiła wyrazu zgody pozwanej na oczekiwania płacowe <span class="anon-block">T. K.</span>. W konsekwencji Sąd oddalił powództwo główne w całości.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji jak chodzi o powództwo wzajemne uznał, że zasługiwało ono na uwzględnienie w przeważającym zakresie.</p>
<p>Sąd Okręgowy podkreślił, że żądanie zapłaty z tego pozwu <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wywodziła z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 k.c.</a>, który to przepis stanowi, iż dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania chyba, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Spółka twierdziła, że z uwagi na porzucenie przez <span class="anon-block">T. K.</span> budowy w sierpniu 2016r. poniosła szkodę ze względu na konieczność wydatkowania kwoty wskazanej w pozwie wzajemnym na dokończenie zakresu robót niewykonanych przez <span class="anon-block">S.</span>-<span class="anon-block">B.</span>, która to firma wcześniej otrzymała całość umówionego wynagrodzenia pomimo niewykonania całego zakresu powierzonych prac. Pozwana podnosiła, że musiała zapłacić wykonawcy zastępczemu, aby uniknąć nałożenia bardzo wysokich kar umownych ze strony głównego wykonawcy <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> i koniecznym było dokończenie robót w możliwe jak najkrótszym czasie.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji wskazał, że pozwany wzajemny pomimo swojego zobowiązania do wykonania prac elewacji na całości krążyny nr 3, krążyny nr 4 i na pasie windowym przed ukończeniem tych robót opuścił plac budowy. Nie wykonał zatem w sposób należyty całości swego zobowiązania wobec <span class="anon-block"> Spółki (...)</span>. Pozwany wzajemny w żaden sposób nie udowodnił, że niewykonanie robót w całości wynikało z niezawinionych przez niego przestojów obciążających powódkę wzajemną. Zebrany w sprawie materiał dowodowy w pełni przemawiał za przyjęciem, że zakres niedokończonych prac odpowiadał stwierdzeniom wynikającym ze sprawozdania powódki wzajemnej sporządzonego w dniu 30 sierpnia 2016r. Zdaniem Sądu niewątpliwie to powoda obciążała w sensie dowodowym okoliczność, że zszedł on z budowy w trakcie wykonywania powierzonych prac, nie postarawszy się o odpowiednie udokumentowanie zakresu prac przez siebie do tego momentu wykonanych.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji uznał, że powódka wzajemna wykazała w niniejszym postępowaniu, że pomimo niewykonania przez <span class="anon-block">T. K.</span> całego zakresu powierzonych mu prac otrzymał on całość wynagrodzenia. Pomimo otrzymania pisma powódki wzajemnej z 29 sierpnia 2016r. wskazującego na groźbę szkody związanej w porzuceniem budowy powód nie podjął porzuconych prac. Wobec powyższego Sąd za w pełni uzasadnione uznał poszukiwanie przez powódkę wzajemną wykonawcy zastępczego, jak również ostatecznie zawarcie umowy z wykonawcą obecnym już na budowie i nie wymagającym osobnego zatwierdzenia przez generalnego wykonawcę <span class="anon-block">S. M.</span> prowadzącym działalność pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span>. Sąd działanie takie uznał za w pełni uzasadnione pomimo konieczności zapłaty podwyższonej stawki. Biegły sądowy ustalił zakres i wartość dokończenia robót po powodzie przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span> na kwotę 60.085,44 zł. Wartość robót do dokończenia po powodzie po doliczeniu podatku oraz zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku to 73.905,09 zł. W konwekcji Sąd zasądził od pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> na rzecz powódki wzajemnej kwotę 73.905,09 zł. W pozwie wzajemnym powódka wzajemna domagała się wyższej kwoty niż zasądzona w punkcie 3 wyroku, wobec czego w punkcie 4 wyroku Sąd powództwo wzajemne w pozostałym zakresie oddalił.</p>
<p>Ponieważ powódka wzajemna przegrała to postępowanie jedynie w nieznacznym zakresie, zgodnie z zasadą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 2)">art. 100 zdanie drugie k.p.c.</a>, Sąd obciążył całością kosztów pozwanego wzajemnego. Na koszty powódki wzajemnej składał się koszt zastępstwa procesowego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie 7.200 zł oraz opłata sądowa od pozwu wzajemnego – 3.827 zł. Na skutek omyłki Sąd w koszty pozwanej wliczył również ponownie opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł oraz wykorzystaną zaliczkę na opinię biegłego w wysokości 3.000 zł.</p>
<p>Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany wzajemny <span class="anon-block">T. K.</span> zaskarżając wyrok w części w zakresie w jakim uwzględniono powództwo wzajemne i postanowienie o kosztach procesu. Pozwany wzajemny wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa wzajemnego w całości i zasądzenie od powódki wzajemnej na jego rzecz kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Nadto pozwany wzajemny wniósł o zasądzenie od powódki wzajemnej kosztów procesu za II instancję w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych obliczonych w zakresie żądania dotyczącego powództwa wzajemnego.</p>
<p>Powódka wzajemna <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> w odpowiedzi na apelację wniosła o oddalenie apelacji i obciążenie pozwanego wzajemnego kosztami postępowania apelacyjnego i zasądzenie na rzecz powódki wzajemnej kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. </strong>
</p>
<p>Apelacja pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> zasługiwała na uwzględnienie.</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd pierwszej instancji w punkcie 3 zaskarżonego wyroku zasądził od pozwanego wzajemnego <span class="anon-block">T. K.</span> na rzecz powódki wzajemnej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 73.905,09. Pełnomocnik powódki wzajemnej na rozprawie apelacyjnej w dniu 4 grudnia 2019r. wyjaśnił, że kwota dochodzona pozwem wzajemnym obejmowała odszkodowanie stanowiące wynagrodzenie za zastępcze wykonanie przez <span class="anon-block">S. M.</span> robót, których nie wykonał <span class="anon-block">T. K.</span>. Sąd Okręgowy zasądzając kwotę 73.905,09 zł wziął pod rozwagę wnioski wynikające z pisemnej opinii sporządzonej w dniu 12 marca 2018r. przez biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span>. Biegły we wnioskach opinii podał, że zwrot za naprawę wynosi 13.605,31 zł netto (vide: strona 9 opinii – k. 392 akt) tj. 16.734,53 zł brutto. Biegły wyjaśnił, że „oprócz zakończenia prac dodatkowo wystąpił element naprawy poziomów i połączenia z odcinkiem realizowanym przez <span class="anon-block"> firmę (...)</span>” (str. 8 opinii – k. 391 akt). Powódka wzajemna w piśmie procesowym z dnia 9 maja 2018r. podała, że „biegły wydał opinię na podstawie dowodów zgromadzonych w sprawie i jest ona zgodna ze stanem faktycznym” (vide: k. 441 akt). Powódka wzajemna w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji, jak i w odpowiedzi na apelację w ogóle nie ustosunkowała się do wyliczeń biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span> dotyczących wartości prac naprawczych. Uznać więc należy, że w tym zakresie nie zakwestionowała wniosków opinii sporządzonej przez biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span>. Ponieważ powódka wzajemna w ramach pozwu wzajemnego nie domagała się zasądzenia od pozwanego wzajemnego odszkodowania za nienależyte wykonanie umowy przez <span class="anon-block">T. K.</span>, zasądzenie kwoty 16.734,53 zł nie znajdowało uzasadnienia w podstawie faktycznej pozwu wzajemnego. Dodatkowo wskazać należy, że <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> w żaden sposób nie wykazała, że <span class="anon-block">T. K.</span> nieprawidłowo wykonał roboty, a co za tym idzie, iż zaszła konieczność usunięcia usterek i powierzenia tych prac <span class="anon-block">S. M.</span>. W konsekwencji Sąd Apelacyjny uznał, że brak było podstaw do zasądzenia od pozwanego wzajemnego na rzecz powódki wzajemnej kwoty 16.734,53 zł.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Pełnomocnik powódki wzajemnej przed ogłoszeniem wyroku przez Sąd Apelacyjny w dniu 13 grudnia 2019r. ustnie zgłosił wniosek o otwarcie zamkniętej rozprawy na nowo uzasadniając go wyliczeniem przez biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span> prac naprawczych. Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do otwarcia zamkniętej rozprawy na nowo. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 4 grudnia 2019r. Przewodniczący zwrócił uwagę pełnomocnikowi powódki wzajemnej, że zasądzona kwota obejmuje także kwotę 16.734,53 zł tytułem odszkodowania za usunięcie wad i okazał pełnomocnikowi powódki pisemną opinię sporządzoną przez biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span> w tym ten jej fragment dotyczący tej kwestii. Pełnomocnik powódki wzajemnej wyjaśnił wówczas, że kwota dochodzona pozwem wzajemnym obejmowała odszkodowanie stanowiące wynagrodzenie za zastępcze wykonanie przez <span class="anon-block">S. M.</span> robót, których nie wykonał <span class="anon-block">T. K.</span>. Nie obejmowała więc odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania umowy. Pełnomocnik powódki wzajemnej na rozprawie apelacyjnej w dniu 4 grudnia 2019r. nie zgłosił żadnych wniosków. Od daty zamknięcia rozprawy tj. 4 grudnia 2019r. do daty ogłoszenia wyroku, co miało miejsce w dniu 13 grudnia 2019r., powódka wzajemna nie złożyła pisma procesowego zawierającego wniosek o otwarcie zamkniętej rozprawy na nowo z przytoczeniem argumentacji. Upływ 9 dni licząc od zamknięcia rozprawy do daty ogłoszenia wyroku był na tyle długi, że powódka wzajemna – o ile by widziała taką celowość – wniosek taki mogła zgłosić na piśmie, czego nie uczyniła. Nadto podkreślić należy, że odpis pisemnej opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span> został doręczony pełnomocnikowi powódki wzajemnej w dniu 29 marca 2018r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 422 akt). Powódka wzajemna do opinii tej nie zgłosiła zastrzeżeń dotyczących wyliczenia wartości prac naprawczych, chociaż zarządzeniem z dnia 21 marca 2018r. wykonanym w dniu 22 marca 2018r. została zobowiązana do podania w terminie 14 dni czy kwestionuje opinię, a jeżeli tak to do zgłoszenia zarzutów do opinii. Powódka wzajemna w terminie wyznaczonym przez Sąd Okręgowy nie zgłosiła zarzutu dotyczącego zasadności i wysokości kosztów naprawy usterek wyliczonego przez biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span>.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Biegły sądowy <span class="anon-block">S. K.</span> w w/w pisemnej opinii ustalił, że wartość zlecenia wynosiła 132.684,56 zł netto (strona 6 opinii – k. 389 akt) tj. 163.202 zł brutto. Sąd pierwszej instancji ustalił, że <span class="anon-block">T. K.</span> jako podwykonawca wystawił na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> cztery faktury VAT o nr:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 12.378,25 zł brutto, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 57.464,79 zł brutto, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 46.298,06 zł brutto, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 60.885 zł brutto.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Powyższy fakt nie był kwestionowany w apelacji przez pozwanego wzajemnego i w odpowiedzi na apelację przez powódkę wzajemną. Z powyższego wynika, że <span class="anon-block">T. K.</span> wystawił dla powódki wzajemnej faktury na łączną kwotę 177.026,10 zł brutto. Nadto Sąd pierwszej instancji ustalił, że <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> zapłaciła łącznie <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 173.070,57 zł (suma kwot 11.878,25 zł, 57.464,79 zł, 46.298,06 zł, 30.885 zł i 26.544,47 zł). Z powyższego wynika, że <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> zapłaciła <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę o 9.868,57 zł ponad umówioną kwotę ustaloną w umowie (różnica kwot 173.070,57 zł i 163.200 zł), a nadto miała mu zapłacić za niewykonane prace kwotę około 57.170 zł, łącznie więc około 67.038,57 zł. Nienależne więc świadczenie powódki wzajemnej na rzecz <span class="anon-block">T. K.</span> wynosiłoby około 67.038 zł. Powódka wzajemna jednak nie zgłosiła do potrącenia w/w kwoty, nie objęła ją także pozwem wzajemnym. Mając na względzie status powódki wzajemnej jako przedsiębiorcy i spółki prawa handlowego nielogicznym i niezgodnym z zasadami doświadczenia życiowego byłoby, że powódka wzajemna nie dość, że zapłaciła <span class="anon-block">T. K.</span> o 9.868,57 zł więcej niż to wynikało z umowy wiążącej strony to jeszcze zapłaciła <span class="anon-block">T. K.</span> około 57.170 zł tytułem wynagrodzenia za prace, których miał nie wykonać i zwrotu tych kwot nie dochodzi ani nie dochodziła od <span class="anon-block">T. K.</span>.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Mając na względzie powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że powódka wzajemna zapłaciła <span class="anon-block">T. K.</span> za faktycznie wykonane przez niego prace na budowie, zaś nie zapłaciła za prace, których wykonawca nie wykonał po zejściu z budowy w dniu 26 sierpnia 2016r. Do akt sprawy nie został dołączony załącznik graficzny nr 6, o którym mowa w punkcie 1 a i b załącznika nr 1 do zlecenia z dnia 27 kwietnia 2016r. (vide: k. 21 akt). Nie jest więc możliwym ustalenie konkretnie zakresu zlecenia zważywszy, że strony zmieniły wysokość wynagrodzenia <span class="anon-block">T. K.</span> za wykonywane prace, a nadto wykonywał on także roboty dodatkowe nie objęte zleceniem. <span class="anon-block">T. K.</span> kwestionował zakres prac, które – zdaniem powódki – miał wykonać jak i zakres prac ustalony przez biegłego sądowego <span class="anon-block">S. K.</span>. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> to rzeczą powódki wzajemnej było wykazać stan zaawansowania robót wykonywanych przez <span class="anon-block">T. K.</span> na dzień 26 sierpnia 2016r. zważywszy, że <span class="anon-block">T. K.</span> zarzucał, iż w okresie od czerwca 2016r. do 26 sierpnia 2016r. wykonywał jeszcze prace na budowie, czego biegły sądowy nie uwzględnił. W konsekwencji Sąd Apelacyjny mając powyższe na uwadze uznał, że powódka wzajemna zapłaciła pozwanemu wzajemnemu tylko za wykonane przez niego prace. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Powódka wzajemna domagając się zasądzenia od pozwanego wzajemnego kwoty 76.533,61 zł roszczenie oparła na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 k.c.</a> W związku z powyższym to rzeczą powódki wzajemnej, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, było wykazać szkodę, jej wysokość i związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem wyrządzającym szkodę i szkodą. Jeżeli powódka wzajemna nie zapłaciła pozwanemu wzajemnemu <span class="anon-block">T. K.</span> wynagrodzenia za niewykonane przez niego roboty budowlane, to brak jest podstaw do dochodzenia od niego zapłaty odszkodowania, gdyż powódka nie poniosła szkody. Wynagrodzenie za te prace powódka wzajemna musiała zapłacić jakiemuś podwykonawcy, gdyż nie twierdzi, że roboty te sama wykonała. Powódka wzajemna przy tym nie twierdzi, że wynagrodzenie zapłacone innemu wykonawcy było wyższe od środków, które z tego tytułu miał otrzymać <span class="anon-block">T. K.</span>. Okoliczność, że biegły sądowy <span class="anon-block">S. K.</span> wyliczył wartość niewykonanych prac przez <span class="anon-block">T. K.</span> nie oznacza, że powódka wzajemna poniosła szkodę, gdyż musiałaby wykazać, że kwota dochodzona pozwem wzajemnym została przez nią zapłacona zarówno <span class="anon-block">T. K.</span> w ramach umowy jak i <span class="anon-block">S. M.</span>. Z powyżej wskazanych przyczyn Sąd Apelacyjny uznał, że powódka wzajemna tej okoliczności nie wykazała. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Powódka wzajemna wywodziła, że z uwagi na zejście <span class="anon-block">T. K.</span> w dniu 26 sierpnia 2016r. z budowy musiała zatrudnić innego podwykonawcę tj. <span class="anon-block">S. M.</span> prowadzącego <span class="anon-block"> firmę (...)</span> do zastępczego wykonania prac nie wykonanych przez pozwanego wzajemnego. Z <span class="anon-block">faktury VAT (...)</span> wystawionej w dniu 30 września 2016r. przez <span class="anon-block">S. M.</span> wynika, że na budowie wykonywał on także prace dodatkowe na kwotę 2.841,30 zł (vide: k. 225 i 237 akt), zaś w <span class="anon-block">fakturze VAT (...)</span> z dnia 31 października 2016r. wartość prac dodatkowych została wskazana na kwotę 8.653,05 zł (vide: k. 238 akt). Z powyższego wynika, że <span class="anon-block">S. M.</span> na budowie wykonywał prace dodatkowe zlecone mu przez <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółkę komandytową z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> przy czym powódka wzajemna nie wyjaśniła jaki był zakres tych prac i przyczyna ich wykonywania. Z <span class="anon-block">aneksu (...)</span> do zlecenia z dnia 29 stycznia 2016r. wynika, że <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> w dniu 31 sierpnia 2016r. zawarli aneks powiększający zakres montażu elewacji wentylowanej z płytek ceramicznych wraz z montażem izolacji termicznej (vide: k. 152 akt). W punkcie 4 aneksu wskazano, że zakres prac zwiększono o kwotę 89.295,42 zł netto (vide: k. 152 akt), a więc do kwoty 109.832,85 zł. Całkowita wartość szacunkowa prac według <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> wynosiła 147.080,50 zł netto i <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> spisanym w dniu 31 sierpnia 2016r. wartość ta zwiększyła się o 89.295, 42 zł netto , stąd nowa wartość prac wynosi 236.375,92 zł netto (vide: k. 152 akt). Z powyższego wynika, że wartość prac uległa zwiększeniu o 60,70 %. Przy czym wartość zwiększonych prac wskazana na 89.295,42 zł netto tj. 109.832,85 zł brutto nie koresponduje z kwotą dochodzoną pozwem wzajemnym w wysokości 76.533,61 zł, gdyż różnica wynosi 33.299,24 zł. Przy przyjęciu, jak to twierdziła powódka wzajemna w pozwie wzajemny, że <span class="anon-block">S. M.</span> na budowie wykonał roboty zastępcze na kwotę 76.533,61 zł oznaczałoby to, że i tak na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wykonywał jeszcze inne prace nie obejmujące robót niewykonanych lub nienależycie wykonanych przez pozwanego wzajemnego. Powódka wzajemna do akt sprawy złożyła tylko dwie faktury VAT wystawione przez <span class="anon-block">S. M.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> w dniu 31 października 2016r. tj. <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 28.859,81 zł (vide: k. 230 i 238 akt) i nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 59.168,15 zł (vide: k. 225 akt), a więc na kwotę w łącznej wysokości 88.027,96 zł. Jest to kwota mniejsza od wynikającej z <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span>. Przy czym Sąd pierwszej instancji ustalił, że <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> zapłaciła <span class="anon-block">S. M.</span> kwotę w łącznej wysokości 114.937,86 zł, a więc o 26.909,90 zł wyższą niż należność wynikająca z wystawionych faktur i też nawet wyższą od ustalonej w <span class="anon-block">aneksie nr (...)</span>. Powódka wzajemna nie wyjaśniła na jaką kwotę, w ramach <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> lub wystawionych faktur, <span class="anon-block">S. M.</span> miał wykonać roboty zastępcze w sytuacji, gdy krążyna nr 4 została zgłoszona do odbioru przez <span class="anon-block">A. B. (1)</span> w dniu 27 lipca 2016r. (vide: k. 132 akt), a więc wówczas, gdy prace na budowie wykonywał pozwany wzajemny. Jeżeli to na podstawie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> <span class="anon-block">S. M.</span> miał wykonywać prace zastępcze za pozwanego wzajemnego to rzeczą powódki wzajemnej było wykazać zakres i wartość tych prac, gdyż z dokumentów zaoferowanych przez powódkę wzajemną i zeznań <span class="anon-block">S. M.</span> powyższa okoliczność nie wynika. Powódka wzajemna faktów tych nie wykazała. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Powódka wzajemna nie wykazała też, że z uwagi na zejście z budowy <span class="anon-block">T. K.</span> koniecznym było podwyższenie stawki <span class="anon-block">S. M.</span> do 180 zł za m<sup>
<!-- -->2</sup> w sytuacji, gdy na budowie wykonywał on roboty dodatkowe i powódka wzajemna była gotowa uzgodnić stawkę z <span class="anon-block">T. K.</span> na 170 zł za m<sup>
<!-- -->2</sup>, a więc o 10 zł niższą za 1 m<sup>
<!-- -->2</sup>. Okoliczność, że powódce wzajemnej generalny wykonawca groził żądaniem zapłaty kary umownej czy kar umownych w żaden sposób nie została wykazana, jak też nie udowodniono do jakiej daty powódka wzajemna miała wykonać prace na budowie, gdyż na ten fakt nie przedstawiono dowodu i pełnomocnik powódki wzajemnej na rozprawie apelacyjnej w dniu 4 grudnia 2019r. nie potrafił podać tej daty. Z załącznika nr 1 do umowy z dnia 8 grudnia 2014r. zawartej pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółką komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wynika, że termin zakończenia robót podwykonawczych został ustalony na 3 października 2015r. (vide: k. 224 akt). </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne jako znajdujące uzasadnienie w materiale zgromadzonym w aktach sprawy z wyłączeniem tego, że:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- pozwana przystała na stawkę 180 zł/ m<sup>
<!-- -->2 </sup> z uwagi na bliski termin odbioru budynku, jak również z uwagi na konieczność zniwelowania różnic płyt na styku łączenia się zakresu robót <span class="anon-block">D.</span> i firmy powoda, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> - opóźnienie w wykonaniu prac budowlanych względem głównego wykonawcy wiązałoby się dla <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> z koniecznością zapłaty wysokich kar umownych. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Wniosków płynących z dokonanych ustaleń w zakresie powództwa wzajemnego Sąd Apelacyjny nie akceptuje. Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> zaskarżony wyrok zmieniono w punkcie 3 w ten sposób, że oddalono powództwo wzajemne o zapłatę kwoty 73.905,09 zł. Konsekwencją zmiany wyroku w tym zakresie była też zmiana postanowienia o kosztach procesu zawartego w punkcie 5 wyroku w ten sposób, że zasądzono od powódki wzajemnej na rzecz pozwanego wzajemnego kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. </strong>
</p>
<p>Sąd Apelacyjny o kosztach postępowania apelacyjnego orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 2;art. 98 § 2 pkt. 6)">§ 2 pkt 6</a> w związku z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r. poz. 1500) obciążając nimi powódkę wzajemną. Powyższa kwota obejmuje opłatę od apelacji – 3.696 zł i koszty zastępstwa procesowego w wysokości 4.050 zł.</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">R.</span>
</p>
<table>
<colgroup>
<col width="251"/>
<col width="251"/>
<col width="251"/>
</colgroup>
<tr>
<td> </td>
<td> </td>
<td> </td>
</tr>
</table>
</div>