Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI SA/Wa 1438/07

Sądy administracyjne2007-10-29
Sygnatura
VI SA/Wa 1438/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2007-10-29
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Andrzej Czarnecki

Rozstrzygnięcie

Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił wstrzymać wykonanie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] UZASADNIENIE VI SA/Wa 1438/07 Uzasadnienie Pismem z dnia 16 lipca 2007 r. skarżąca, A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Do skargi dołączony został wniosek skarżącej adresowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wykonanie decyzji spowoduje u przedsiębiorcy nieodwracalne i niepowetowane straty w prowadzonej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 – dalej zwanej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu; są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżąca uzasadniając wniosek podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u przedsiębiorcy nieodwracalne i niepowetowane straty w prowadzonej działalności. Jak wynika bowiem z akt sprawy, na skarżącą została nałożona kara pieniężna w kwocie 15 000 zł, przy czym jest to jedna z wielu kar pieniężnych za takie same lub podobne naruszenie nałożona również w innych sprawach. W sumie zatem została nałożona kara pieniężna w wysokości kilkudziesięciu tysięcy złotych co może spowodować dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki finansowe istotne dla dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu argumentacja skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wykonanie bowiem zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego doprowadziłoby do wystąpienia nieodwracalnych skutków tak gospodarczych jak i ekonomicznych. Ten stan uniemożliwiłby skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej i skutkowałby sytuacją, w której ewentualne rozstrzygniecie Sądu w przyszłości, stałoby się dla skarżącej, z ekonomicznego punktu widzenia, bez znaczenia. W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie takich skutków prawnych, które w przyszłości będą trudno odwracalne, a nadto mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.