I C 147/19

<p>Sygn. akt:<strong> <!-- --> I</strong> C 147/19 upr.</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 17 grudnia 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Toruniu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Marek Adamczyk</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Katarzyna Ignaszak</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2019 r. w Toruniu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Banku (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">E. F.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I. zasądza od pozwanej na rzecz powoda 891,20 zł (osiemset dziewięćdziesiąt jeden złotych dwadzieścia groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 czerwca 2018r. do dnia zapłaty;</p> <p>II. w pozostałej części powództwo oddala;</p> <p>III. zasądza od pozwanej na rzecz powoda 38 zł (trzydzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>I C 147/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block">E. F.</span> w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zapłatę kwoty 1176,47 zł z odsetkami tytułem zwrotu kredytu, udzielonego na podstawie umowy z 10.03.2015r. o wydanie i używanie karty kredytowej.</p> <p>Powództwo zostało uwzględnione nakazem zapłaty, wydanym przez referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie 15.10.2018r. ( k. 5v ).</p> <p>W sprzeciwie od tego nakazu ( k. 7 ) pozwana wskazała, iż weszła w posiadanie karty kredytowej wbrew własnej woli. Wyraziła na to zgodę aby otrzymać kredyt. Zarzuciła, iż koszty korzystania z karty ( opłaty i odsetki ) są bardzo wysokie i domagała się przyznania „kredytu darmowego”.</p> <p>Na podstawie postanowienia z 5.12.2018r. ( k. 12 ) sprawa została przekazana do Sądu Rejonowego w Toruniu.</p> <p>W pismach przygotowawczych z 14.03.2019r. ( k. 21 i 37 ) powód podtrzymał żądanie pozwu, wskazując przy tym, że pozwana nie została zmuszona do zawarcia umowy, decyzja o zakupie produktów bankowych nastąpiła z jej inicjatywy i zawarcie umowy nastąpiło dobrowolnie.</p> <p>Sąd ustalił, co następuje.</p> <p>W dniu 9.03.2015r. <span class="anon-block">E. F.</span> udała się do 9 Oddziału <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> w celu uzyskania pożyczki na sfinansowanie kosztów leczenia zdiagnozowanej u niej w tamtym czasie choroby. Pracownik banku poinformował ją, iż warunkiem udzielenia pożyczki jest zawarcie umowy o kartę kredytową. Pozwana nie była zainteresowana otrzymaniem karty, jednak zgodziła się na to aby otrzymać pożyczkę. W konsekwencji, strony zawarły umowę pożyczki oraz umowę o wydanie karty kredytowej.</p> <p>( dowód: - umowa k. 27-30,</p> <p>- zeznania pozwanej k. 87 )</p> <p>Pozwana korzystała z wydanej jej karty, dokonując transakcji w ciężar rachunku kredytowego. Pismem z 22.03.2018r. bank wypowiedział umowę z zachowaniem dwumiesięcznego terminu. Pismo zostało pozwanej doręczone 10.04.2018r.</p> <p>( dowód: - wyciągi z rachunku k. 41 - 53,</p> <p>- wypowiedzenie z dowodem doręczenia k. 33 – 34 )</p> <p>Sąd zważył, co następuje.</p> <p>Strony zawarły umowę, której charakter prawny jest złożony. Po pierwsze przewidywała ona udzielenie pozwanej limitu kredytowego. Ponieważ udzielał go bank, umowę w tym zakresie należało zakwalifikować jako umowę kredytu odnawialnego, będącego szczególną postacią kredytu bankowego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111991175" title="Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych - Dz. U. z 2011 r. Nr 199, poz. 1175 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1</a> Pr. bank ( tak SN w uzasadnieniu wyroku z 17.12.2008r., I CSK 243/08 ). Po drugie, umowa przewidywała wydanie karty kredytowej i w tym zakresie była umową o świadczenie usług płatniczych ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111991175" title="Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych - Dz. U. z 2011 r. Nr 199, poz. 1175 (art. 3;art. 3 ust. 1;art. 3 ust. 1 pkt. 2;art. 3 ust. 1 pkt. 2 lit. b)">art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z 19.08.2011r. o usługach płatniczych</a>, Dz. U. nr 199, poz. 1175, ze zm. ).</p> <p>Zawarcie umowy o wydanie karty było warunkiem udzielenia pozwanej pożyczki, której potrzebowała i po którą udała się do banku. Wynika to zarówno z zeznań pozwanej, jak też z adnotacji na umowie, poczynionej przez pracownika banku – „OF. związana z poż. got.” ( k. 27 ). W konsekwencji, zachodziła podstawa do uznania, że umowa o wydanie karty kredytowej jest w całości niewiążąca dla pozwanej ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385 ^{<!-- -->1}§ 1kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 6)">art. 385 ^{<!-- -->3}6 kc</a> ). Pozwana nie kwestionowała jednak obowiązku zwrotu kredytu, domagając się jedynie aby był on „darmowy”.</p> <p>Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ( dalej Trybunał lub <span class="anon-block"> (...)</span> ) sąd krajowy jest zobowiązany podjąć z urzędu czynności dochodzeniowe w celu ustalenia, czy postanowienie umowne zamieszczone w umowie, która jest przedmiotem toczącego się przed nim sporu i która została zawarta między przedsiębiorcą a konsumentem, jest objęte zakresem stosowania dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, a jeżeli tak – zobowiązany jest z urzędu zbadać, czy postanowienie to ewentualnie ma nieuczciwy charakter ( vide: punkt 66 wyroku Trybunału z 7.11.2019r. w sprawach połączonych C – 419/18 i C – 483/18 i powołane tam wcześniejsze orzecznictwo ). W przypadku gdy sąd krajowy uzna dany warunek umowny za nieuczciwy - nie stosuje go, chyba że sprzeciwi się temu konsument ( wyrok z Trybunału z 4.06.2009r., C – 243/08 ).</p> <p>Mając na uwadze stanowisko pozwanej, sąd uwzględnił powództwo o zwrot kredytu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1</a> Pr. bank. ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od następnego dnia po upływie okresu wypowiedzenia ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481§ 1 i 2 kc</a> ) oraz oddalił żądanie zasądzenia kwoty 195 zł, na którą składają się opłaty uwzględnione w przedłożonych przez powoda wyciągach oraz żądanie zasądzenia odsetek umownych, uznając postanowienia umowy w tym zakresie za niewiążące dla pozwanej ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385 ^{<!-- -->1}§ 1kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3);art. 6)">art. 385 ^{<!-- -->3}6 kc</a> ).</p> <p>O kosztach postanowiono przy zastosowaniu zasady stosunkowego ich rozdzielenia ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> ), mając na uwadze, że powód, który wygrał sprawę w 75,75 %, poniósł koszty w łącznej kwocie 50,69zł ( opłata od pozwu 30zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17zł i koszt uwierzytelnienia odpisu pełnomocnictwa przez notariusza 3,69zł ), zaś pozwana, która wygrała sprawę w 24,25 %, nie poniosła żadnych kosztów, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 2)">art. 98 § 2 kpc</a>.</p> </div>