VI SAB/Wa 35/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Ł. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z 7 kwietnia 2014 r. I. Ł. (nazywana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego. Zarządzeniem Sędziego z 30 września 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem z 30 września 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), w terminie 7 dni, poprzez podpisanie skargi z 7 kwietnia 2014 r. na bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Zarządzenia przesłano jedną przesyłką sądową i doręczono skarżącej 15 października 2014 r. Z informacji udzielonych przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że do 26 listopada 2014 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty podanej kwoty. Skarżąca nie uzupełniła też braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji oraz podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy, a jednocześnie służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. W myśl art. 49 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek zaniedbania wskazanego powyższej obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie, pismem sądowym z 10 października 2014 r. wezwano skarżącą do podpisania i zwrotu do Sądu podpisanej skargi z 7 kwietnia 2014 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 15 października 2014 r. Skarżąca była pouczona o skutkach zaniechania. Termin do usunięcia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania minął z końcem dnia 22 października 2014 r. W związku z tym, że skarżąca nie dopełniła obowiązku nałożonego na nią zarządzeniem Sędziego z 30 września 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Jednocześnie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, będzie podlegała odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie, zarządzenie Sędziego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych zostało doręczone skarżącej 15 października 2014 r. Skarżąca zobowiązana była wykonać zarządzenie w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego bieg upływał z końcem 22 października 2014 r. Z informacji udzielonych przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że do 26 listopada 2014 r. żądana kwota nie została uiszczona. Mając na uwadze podane powyżej okoliczności sprawy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.