II SA/Wa 561/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Protokolant starszy specjalista Ewa Kielak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2022 r. sprawy ze skargi A. S. na niewykonanie przez Ministra Sprawiedliwości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 707/20 oddala skargę UZASADNIENIE Pismem z [...] lutego 2022 r. A. S. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę niewykonanie przez Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 707/20, który w punkcie pierwszym zobowiązywał Ministra Sprawiedliwości do rozpoznania akapitu pierwszego wniosku z [...] kwietnia 2020 r. w zakresie żądania przekazania informacji dotyczących Funduszu Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w punkcie drugim stwierdził, że Minister Sprawiedliwości dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania akapitu pierwszego w zakresie żądania udostępnienia dokumentów w siedzibie organu oraz akapitu drugiego wniosku z [...] kwietnia 2020 r.; w punkcie trzecim stwierdził, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; w punkcie czwartym wymierzł Ministrowi Sprawiedliwości grzywnę w wysokości 500 złotych; oraz w punkcie piątym oddalił skargę w pozostałym zakresie. Skarżący podkreślił, że zwrócił się do organu z wezwaniem do wykonania prawomocnego wyroku z 31 sierpnia 2021 r. tj. udostępnienie mu żądanych dokumentów i informacji dotyczących Funduszu Sprawiedliwości. Ponadto wykazując dobrą wolę usiłował porozumieć się telefonicznie z organem i funkcjonariuszami publicznymi obsługującego go urzędu w sprawie wykonania przez organ tego wyroku - bezskutecznie. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi, zobowiązanie organu do załatwienia sprawy i rozpoznanie sprawy na rozprawie. Ponadto o przyznanie sumy pieniężnej w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ukaranie organu grzywną w maksymalnej przewidzianej prawem wysokości, stwierdzenie, że zachowania organu mają charakter celowy, charakter rażącego naruszania prawa, wydanie postanowienia sygnalizacyjnego na podstawie art. 155 p.p.s.a., a także zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Minister opisał stan faktyczny sprawy wskazując, że wyrok z 31 sierpnia 2021 r. (sygn. akt II SAB/Wa 707/20), doręczono Organowi w dniu 12 stycznia 2022 r. Sąd zobowiązał Ministra Sprawiedliwości do rozpoznania akapitu pierwszego wniosku z [...] kwietnia 2020 r. tj. w zakresie żądania przekazania informacji dotyczących Funduszu Sprawiedliwości w terminie 14 dni od daty doręczenia Organowi prawomocnego wyroku (tj. do dnia 31 stycznia 2022 r.). W pozostałym zakresie objętym wnioskiem tj. udostępnienia służbowych numerów telefonów komórkowych i stacjonarnych do Dyrektora Departamentu Funduszu Sprawiedliwości lub innych departamentów i biur załatwiających sprawę, a także wydania przepustki umożliwiającej poruszanie się Skarżącego po Ministerstwie Sprawiedliwości, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Organu, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Podlegające rozpoznaniu żądanie, przedstawione we wniosku obejmowało "udostępnienia w siedzibie Ministerstwa Sprawiedliwości dokumentów dotyczących budżetu Funduszu Sprawiedliwości i przekazania informacji o kwotach przychodów i rozchodów/wydatków Funduszu Sprawiedliwości w poszczególnych latach, począwszy od roku jego utworzenia z ich podziałem przedmiotowo-podmiotowym." Organ wskazał, że wysłanym w dniu [...] stycznia 2022 r. pismem datowanym na dzień [...] stycznia 2022 r. znak [...], udostępnił żądaną informację publiczną, przekazując Skarżącemu plany finansowe Funduszu Sprawiedliwości za lata 2012-2021, obejmujące żądane informację. Jednocześnie wyjaśnił Skarżącemu, że udostępnienie informacji w formie wskazanej we wniosku nie może zostać zrealizowane z uwagi na fakt, iż Funduszu nie prowadzi bezpośredniej obsługi interesantów, w związku z czym nie dysponuje odpowiednimi zasobami lokalowymi w tym zakresie. W ocenie organu, z treści skargi wynika, iż Skarżący nie akceptuje formy realizacji wniosku, zaś przekazane mu dokumenty w postaci planów finansowych Funduszu Sprawiedliwości za wszystkie lata jego funkcjonowania, w sposób pełny i całkowity odzwierciedlają przedmiot i zakres żądanych informacji. Podniósł, że z treści skargi nie wynika, żeby Skarżący kwestionował powyższy fakt. Dalej organ podniósł, że w obliczu zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 14 u.d.i.p. tj. braku środków technicznych umożliwiających udostępnienie informacji w sposób i formie wskazanej we wniosku (osobiste stawiennictwo), wypełniając ustawową dyspozycję, powiadomił pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji w formie preferowanej przez wnioskodawcę. Jednocześnie, z uwagi na obowiązujący w kraju stan epidemii COVID-19, w myśl art. 15 zzzzzn ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm., dalej "ustawa covidowa"), wyłączona została bezpośrednia obsługa interesantów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem skargi A. S. jest niewykonanie przez Ministra Sprawiedliwości wyroku tutejszego Sądu z 31 sierpnia 2021 r. (sygn. akt II SAB/Wa 707/20) dotyczącego bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym w postępowaniu w tej sprawie Sąd zobowiązany jest ocenić, czy organ w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. wyroku (co miało miejsce w dniu 12 stycznia 2022 r.) wykonał ten wyrok. W myśl art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, stwierdza czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 p.p.s.a.). Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Ponadto, uwzględniając skargę Sąd może przyznać od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 154 § 7 p.p.s.a). Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ogranicza wniesienia skargi na niewykonanie wyroku żadnym terminem. Strona może ją wnieść w każdym czasie, jednakże nie później niż do dnia wykonania wyroku. Z kolei ocena zasadności skargi dokonywana jest według stanu postępowania administracyjnego istniejącego w dniu jej wniesienia. Co istotne, wymierzenie grzywny jest możliwe wyłącznie w przypadku, gdy organ administracji publicznej, dysponując pełnymi aktami sprawy umożliwiającymi mu rozstrzygnięcie sprawy, sprawy nie załatwia. W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. należy zatem przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, oraz dokonać jego oceny pod kątem tego, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Powyższe ustalenia winny przy tym uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny (wyrok WSA w Poznaniu z 17 października 2019 r., II SA/Po 405/19, LEX nr 2734988). Aby można było mówić o istnieniu podstaw do wystąpienia z żądaniem, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., musi zaistnieć sytuacja, w której organ, będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego, nie wykonuje orzeczenia sądowego. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą skargę A. S. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 707/20, w świetle przedstawionych, niespornych okoliczności faktycznych sprawy, nie ma podstaw do stwierdzenia, że Minister Sprawiedliwości nie wywiązał się z tego obowiązku. Jak wskazano, celem skargi określonej w art. 154 p.p.s.a. jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu uwzględniające poprzednio wniesioną skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a następnie organ ten nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Tymczasem, co słusznie zauważa Minister w odpowiedzi na skargę - Skarżący nie akceptuje formy realizacji wniosku, zaś przekazane mu w dniu [...] stycznia 2022 r. pismem datowanym na dzień [...] stycznia 2022 r. znak [...], dokumenty odzwierciedlają przedmiot i zakres żądanych informacji. Organ dotrzymał zatem terminu 14 dniowego na załatwienie sprawy określonego w wyroku z 31 sierpnia 2021 r. sygn.. akt II SAB/Wa 707/20. Przechodząc do formy udostepnienia informacji, należy wskazać, że Minister w odpowiedzi na skargę, w sposób przekonujący argumentował za brakiem możliwości realizacji wniosku w sposób i formie w nim wskazanej (osobiste stawiennictwo w siedzibie organu), wypełniając ustawową dyspozycję z art. 14 u.d.i.p. Minister powiadomił pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji w formie przez niego preferowanej. Co istotne w siedzibie organu, na podstawie przepisów obowiązującej ustawy covidowej wyłączona została bezpośrednia obsługa interesantów, co jest okolicznością uzasadniającą powiadomienie wnioskodawcy o odmiennej niż wnioskowana formie realizacji wniosku. Wobec wywiązania się przez Ministra Sprawiedliwości z nałożonego - w drodze wyroku z 31 sierpnia 2021 r. sygn.. akt II SAB/Wa 707/20 – obowiązku, pozostałe wnioski zawarte w skardze – wniosek o wymierzenie grzywny, o przyznanie sumy pieniężnej, o stwierdzenie rażącego naruszania prawa, a także wydania postanowienia sygnalizacyjnego, również są niezasadne i podlegają oddaleniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.