II SA/Kr 1513/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy ze skargi Spółki "A" sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 grudnia 2004 r., znak [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE Spółka "A" sp. z o.o. z siedzibą w B., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego S. W. w dniu 21 stycznia 2005 r. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 grudnia 2004 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzje organu l instancji o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 250/05 zawiesił postępowanie w tej sprawie w związku z brakiem podania przez pełnomocnika strony skarżącej aktualnych adresów zamieszkania W. O., S. D., K. O. i J. Z., na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zawieszenie postępowania nastąpiło również z powodu śmierci M. S.. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 czerwca 2007 r. Sąd podejmował z urzędu próby odnalezienia adresatów zamieszkania ww. uczestników, jednakże bez ustalenia tych adresów (pisma kierowane do Centralnego Biura Adresowego, akta sądowe sprawy, karty nr 54, 62-65; pismo kierowane do Urzędu Miasta [...], karta nr 71, 74). Do dnia 21 grudnia 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej nie podał żadnych adresów zamieszkania ww. osób ani nie złożył wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Sąd z urzędu ustalił, że M. S. zmarła w dniu [...] maja 1994 r. przed wszczęciem postępowania w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po wniesieniu przez stronę skarżącą skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] strona skarżąca została zobowiązana do podania adresów zamieszkania uczestników tego postępowania na prawach strony. Podstawą do zawieszenia postępowania w tym zakresie był art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z powołanym artykułem sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Taka sytuacja miała miejsce w tej sprawie, w której strona skarżąca nie podała adresów zamieszkania W. O., S. D., K. O. i J. Z.. Strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika mimo kilkakrotnych zawiadomień o potrzebie podania tych adresów celem dalszego prowadzenia postępowania (z dnia 24 czerwca 2008 r., z dnia 29 stycznia 2008 r., z dnia 5 kwietnia 2007 r.), nie udzieliła żadnych odpowiedzi. Stosownie do treści art. 130 § 1 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty wydania postanowienia o zawieszeniu. Z porównania daty między wydaniem postanowienia o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (19 czerwca 2007 r.), a dniem 21 grudnia 2010 r. (data posiedzenia niejawnego w tej sprawie) wynika, że minął już 3 letni termin do skutecznego złożenia przez stronę skarżącą wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Umorzenie postępowania oznacza brak możliwości merytorycznego badania legalności zaskarżonej decyzji. Jest to więc sytuacja wskazująca na bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Druga przyczyna zawieszenia postępowania, jaką była śmierć M. S. ustała, albowiem data śmierci tej osoby znacząco poprzedzała podjęcie postępowania administracyjnego w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 130 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.