I C 149/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 149/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 19 grudnia 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Katarzyna Wysoczyńska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Dagmara Smerdzyńska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 roku w Jędrzejowie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. F.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">P. F.</span> kwotę 6900 zł (sześć tysięcy dziewięćset złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty</p> <p>II.  oddala powództwo w pozostałej części</p> <p>III.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">P. F.</span> kwotę 2912 zł (dwa tysiące dziewięćset dwanaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu</p> <p>IV.  nakazuje pobrać od <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jędrzejowie kwotę 665,22 zł (sześćset sześćdziesiąt pięć złotych 22/100) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych</p> <p>Sygn. akt I C 149/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Wyroku z dnia 19 grudnia 2019 roku </strong> </p> <p>W pozwie z dnia 19 marca 2018 roku <span class="anon-block">P. F.</span> żądała zasądzenia na swoją rzecz od <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 6900 zł <br/>z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19 października 2017 roku do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że kwota wskazana w pozwie stanowi uzupełniające zadośćuczynienie związane z urazem i cierpieniami jakich doznała <span class="anon-block">P. F.</span> w wyniku zdarzenia komunikacyjnego z dnia 29 sierpnia 2017 roku. Powódka wskazał, że w strona pozwana w ramach postępowania szkodowego przyznała jej kwotę 1100 zł tytułem zadośćuczynienia.</p> <p>W odpowiedzi na pozew z dnia 28 sierpnia 2018 roku strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu swego stanowiska <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wskazało, że żądanie powódki jest niezasadne, a przyznana jej kwota 1100 zł w ramach likwidacji szkody jest właściwa <br/>i adekwatna do zakresu szkody (k. 91 - 96).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 29 sierpnia 2017 roku w <span class="anon-block">J.</span> powódka uczestniczyła w kolizji drogowej, której sprawcą był kierujący pojazdem <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, posiadający ubezpieczenie OC w <span class="anon-block"> Towarzystwie (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> (okoliczności niesporne).</p> <p>Powódka z miejsca zdarzenia została zabrana do szpitala w <span class="anon-block">J.</span>, gdzie wykonano powódce TK głowy. W wyniku badania głowy nie stwierdzono zmian urazowych. <br/>U powódki stwierdzono uraz szyi oraz stłuczenie klatki piersiowej. Powódce zalecono noszenie kołnierza szyjnego oraz skierowano do poradni ortopedycznej.</p> <p>W dacie zdarzenia drogowego powódka odbywała staż w gabinecie stomatologicznym jako asystentka dentystyczna. W związku z tym, że stwierdzono brak możliwości wykonywania przez nią pracy po zdarzeniu i powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim, pracodawca rozwiązał z <span class="anon-block">P. F.</span> umowę o pracę.</p> <p>Powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim od 30 sierpnia 2017 roku do 13 października 2017 roku. Przez 5 tygodni powódka nosiła kołnierz ortopedyczny i w tym czasie wymagała pomocy matki przy czynnościach higienicznych i spożywaniu posiłków.</p> <p>Przez pierwszy okres po zdarzeniu powódka przebywała w domu, zrezygnowała z kontaktów towarzyskich.</p> <p>Po zdarzeniu powódka korzystała z zabiegów fizjoterapeutycznych, na które zawozili ja rodzice lub brat.</p> <p>Powódka po wypadku korzystała z pomocy psychologa, a także neurologa.</p> <p>Po zdarzeniu powódka bała się jeździć samochodem, miała zawroty głowy, dolegliwości bólowe, cierpły jej ręce.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> faktura (k. 30), zwolnienia lekarskie (k. 121, 26, 27v, 206- 209), skierowanie (k. 204, 263, 274,275, 344-345, 377-379), karta pacjenta <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 10, 116), wynik badania radiologicznego (k. 11, 117), zlecenie (k. 11v), skierowanie (k. 12), dokumentacja medyczna (k. 201-204, 210-213, 265-268, 273, 290-296, 376 ), karta wizyty (k. 262, 269-270), zeznania świadków <span class="anon-block">K. F.</span> (k. 311 – 312 + nagranie rozprawy z dnia 15 listopada 2018 roku), <span class="anon-block">H. F.</span> (k. 312 – 313 + nagranie rozprawy z dnia 15 listopada 2018 roku), <span class="anon-block">M. F.</span> (k. 313 – 314 + nagranie rozprawy z dnia 15 listopada 2018 roku), zeznania powódki (k. 315 – 317 + nagranie rozprawy z dnia 15 listopada 2018 roku).</p> <p>W wyniku zdarzenia z dnia 29 sierpnia 2017 roku u powódki pojawił się chwilowy lęk <br/>i niepokój, który przeminął. Aktualnie powódka nie wymaga pomocy psychologa czy psychiatry.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> opinia psycholog <span class="anon-block">I. Ś.</span> (k. 320 – 323).</p> <p>W wyniku zdarzenia z dnia 29 sierpnia 2017 roku powódka doznała urazu kręgosłupa szyjnego typu „smagnięcie biczem” i powierzchniowego stłuczenia potylicy, co skutkowało dolegliwościami bólowymi oraz zawrotami głowy. W wyniku zdarzenia z dnia 29 sierpnia 2017 roku powstał u powódki długotrwały uszczerbek na zdrowiu o charakterze neurologicznym w wysokości 2,5 %.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> opinia neurolog <span class="anon-block">H. P.</span> (k. 339 – 343).</p> <p>W wyniku zdarzenia z dnia 29 sierpnia 2017 roku powódka doznała urazu odcinka szyjnego kręgosłupa bez zmian pourazowych, urazu klatki piersiowej bez trwałych następstw <br/>o charakterze ortopedyczno – traumatologicznym. Powódka po zdarzeniu do zdrowia wracała przez około 2 miesiące i aktualnie nie wymaga leczenia ortopedycznego.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> opinia biegłego ortopedy – traumatologa <span class="anon-block">R. H.</span> (k. 366 – 367).</p> <p>Pismem z dnia 8 września 2017 roku powódka wezwała stronę pozwaną do zapłaty kwoty 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia za skutki zdarzenia z dnia 29 sierpnia 2017 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód</strong>: pismo (k. 31-32).</p> <p>Pismem z dnia 27 kwietnia 2015 <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> przyznało pozwanej kwotę 1100 zł tytułem zadośćuczynienia. Decyzję oparto na zaocznej opinii lekarza – specjalisty ortopedy i traumatologa.</p> <p>Pismami z dnia 28 listopada 2017 roku i 20 grudnia 2017 roku strona pozwana odmówiła wypłaty dalszych kwot zadośćuczynienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> pisma (k. 36, 39-41), opinia prywatna (k. 102- 106).</p> <p>Powódka ma 23 lata, pracuje jako asystentka stomatologiczna i zarabia około 2000 zł. Nie ma żadnego majątku i długów.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód</strong>: zeznania powódki (k. 315 – 317 + nagranie rozprawy z dnia 15 listopada 2018 roku).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje: </strong> </p> <p>Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie rozważań należy wskazać, że bezspornym był fakt odpowiedzialności strony pozwanej za skutki zdarzenia drogowego z dnia 29 sierpnia 2017 roku. Okoliczność ta została przyznana przez stronę pozwaną.</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc</a> w wypadkach przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 kc</a> (rozstrój zdrowia, uszkodzenie ciała) Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę.</p> <p>W myśl wskazanego przepisu zadośćuczynienie pieniężne Sąd może przyznać tylko <br/>w przypadkach w ustawie przewidzianych m.in. w przypadku uszkodzenia ciała, nadto może przyznać to zadośćuczynienie wyłącznie w przypadku odpowiedzialności deliktowej (nie jest to możliwe w przypadku odpowiedzialności kontraktowej).</p> <p>Przesłankami odpowiedzialności deliktowej są powstanie szkody (uszczerbku w dobrach prawnie chronionych), czyn niedozwolony (zdarzenie, z którym ustawa wiąże obowiązek odszkodowawczy) oraz związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem a szkodą (Komentarz do kodeksu cywilnego, księga trzecia - zobowiązania tom I Wydawnictwo Prawnicze Warszawa 1996 rok).</p> <p>Uszkodzenie ciała polega na naruszeniu integralności fizycznej człowieka np. rany, złamania, natomiast rozstrój zdrowia polega na zakłóceniu w funkcjonowaniu poszczególnych organów bez ich widocznego uszkodzenia np. zatrucie (Komentarz do kodeksu cywilnego, księga trzecia - zobowiązania tom I pod redakcją Gerarda Bieńka Wydawnictwo Prawnicze Warszawa 1999 rok) .</p> <p>Niewątpliwym jest w ocenie Sądu, że powódka w dniu 29 sierpnia 2017 roku doznała urazu kręgosłupa szyjnego typu „smagnięcie biczem” i powierzchniowego stłuczenia potylicy, co skutkowało dolegliwościami bólowymi oraz zawrotami głowy. Skutkiem tego zdarzenia jest długotrwały uszczerbek na zdrowiu o charakterze neurologicznym w wysokości 2,5 %. Nadto</p> <p>Okoliczności te wynikając z dokumentacji medycznej powódki oraz wiarygodnej opinii biegłej <span class="anon-block">H. P.</span>.</p> <p>Nadto w wyniku zdarzenia z dnia 29 sierpnia 2017 roku powódka doznała urazu klatki piersiowej co skutkowało koniecznością powrotu do zdrowia przez około 2 miesiące. Okoliczności te wynikając z dokumentacji medycznej powódki oraz wiarygodnej opinii biegłego <span class="anon-block">R. H.</span>.</p> <p>Zatem w ocenie Sądu został spełniony warunek konieczny do zasądzenia na rzecz powódki stosownej kwoty zadośćuczynienia.</p> <p>Przyznanie zadośćuczynienia nie jest obligatoryjne i zależy od uznania oraz oceny Sądu konkretnych okoliczności sprawy (wyrok SN z dnia 27.08.1969 roku I PR 224/69 OSNCP 1970 rok poz. 110).</p> <p>Fakultatywność zadośćuczynienia nie oznacza jednak jego dowolności, a odmowa jego przyznania musi być obiektywnie uzasadniona.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 kc</a> nie zawiera kryteriów jakimi Sąd winien się kierować ustalając wysokość zadośćuczynienia. Kryteria ta zostały natomiast wypracowane przez doktrynę jak również orzecznictwo, głównie Sądu Najwyższego.</p> <p>Przyznanie zadośćuczynienia wiąże się zawsze z krzywdą, ujmowaną jako cierpnie fizyczne, ból oraz cierpienie psychiczne, czyli ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi. Ma ono na celu złagodzenie tych cierpień, jest rekompensatą za krzywdy <br/>i przyznaje się je jednorazowo (wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2006 roku I ACa 1131/05 lex 194522).</p> <p>Przyznając zadośćuczynienie Sąd winien kierować się celami oraz charakterem zadośćuczynienia, uwzględniać wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej szkody niemajątkowej. Podstawowe znaczenie musi mieć rozmiar doznanej krzywdy, <br/>o którym decydują przede wszystkim rodzaj uszkodzeń ciała, nieodwracalny charakter, długotrwałość i przebieg leczenia, stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność, wiek pokrzywdzonego (wyrok SN z dnia 1 kwietnia 2004 roku II CK 131/03 lex 327923; wyrok SN z dnia 9 listopada 2007 roku V CSK 245/07 lex 369691).</p> <p>Zasada miarkowania zadośćuczynienia nie może oznaczać jednak przyzwolenia na lekceważenie takich bezcennych wartości jak zdrowie, integralność cielesna, kryteria jego przyznania muszą być zawsze oceniane indywidualne w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego; wysokość zadośćuczynienia musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalna wartość, przy uwzględnieniu skali i zakresu następstw uszkodzenia ciała i sytuacji życiowej poszkodowanego (wyrok SN z dnia 13 grudnia 2007 roku I CSK 384/07 lex 351187).</p> <p>Powódka domagała się zasądzenia na swoją rzecz uzupełniającego zadośćuczynienia w kwocie 6900 zł</p> <p>W ocenie Sądu okres leczenia powódki, pobyt w szpitalu bezpośrednio po zdarzeniu, ograniczenia w funkcjonowaniu w życiu codziennym, utrata pracy, okres przebywania na zwolnieniu lekarskim i wysokość uszczerbku na zdrowiu, przemawiały za przyjęciem zasadności żądania <span class="anon-block">P. F.</span> </p> <p>Nie bez znaczenia jest i to, że powódka po wypadku cierpiała na dolegliwości bólowe, wymagała pomocy matki przy czynnościach dnia codziennego, co wynika z wiarygodnych zeznań powódki oraz świadka <span class="anon-block">H. F.</span>.</p> <p>Sąd decydując o wysokości zadośćuczynienia nie mógł pominąć także samych okoliczności zdarzenia, które było nagłe i dla powódki wiązało się z dużym stresem, a które przez nią nie było zawinione. Powódka w dacie zdarzenia była młodą kobietą, która dopiero rozpoczynała swą drogę zawodową. Gdyby nie wypadek powódka mogłaby pracować i zdobywać doświadczenie zawodowe. Nadto nie musiałaby rezygnować z życia towarzyskiego. Wypadek <span class="anon-block">P. F.</span> odczuła także w sferze emocjonalnej, co wynika z wiarygodnej opinii biegłej <span class="anon-block">I. Ś.</span> </p> <p>Wskazane okoliczności zostały wzięte także pod uwagę przez Sąd.</p> <p>W ocenie Sądu przyznana przez stronę pozwaną kwota 1100 zł była zbyt mała, miała jedynie charakter symboliczny i nie uwzględniała wszystkich wskazanych wyżej okoliczności, a opierała się jedynie na lakonicznej i zaocznej opinii lekarza.</p> <p>W ocenie Sądu zadośćuczynienie należne powódce, uwzględniające wszystkie wskazane wyżej okoliczności sprawy i aktualny stan zdrowia <span class="anon-block">P. F.</span> winno wynosić łącznie 8000 zł.</p> <p>Ostatecznie zatem z kwoty 8000 zł należało odjąć kwotę 1100 zł, co dało kwotę 6900 zł. Dodać należy, że wskazana kwota jest kwotą ostatecznego zadośćuczynienia, albowiem powódka nie wnosiła o ustalenie odpowiedzialności strony pozwanej na przeszłość.</p> <p>W ocenie Sądu kwota ta stanowi rekompensatę za wszelkie cierpienia i krzywdy jakich powódka doznała w skutek zdarzenia z dnia 29 sierpnia 2017 roku. Nadto kwota ta jest adekwatna do sytuacji finansowej powódki i z pewnością jest dla niej znacząca.</p> <p>Sąd zasądził odsetki od dnia 21 grudnia 2017 roku, a zatem od dnia następnego po ostatecznej decyzji strony pozwanej w zakresie braku podwyższenia przyznanego powódce zadośćuczynienia. W ocenie Sądu w tej dacie zakończyło się postępowanie szkodowe i od tej daty strona pozwana pozostawała w zwłoce wobec powódki.</p> <p>Z uwagi na powyższe orzeczono jak w pkt I wyroku.</p> <p>Sąd oddalił w pkt II wyroku żądanie w zakresie odsetek za okres od 19 października 2017 roku do dnia 20 grudnia 2017 roku.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 1 pkt. 3)">pkt III</a> orzeczono na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 kpc</a>.</p> <p>Powódka w zasadzie wygrała niniejszy proces w 100 % zatem należał się jej zwrot wszelkich poniesionych kosztów procesu. Powódka w niniejszej sprawie poniosła tytułem kosztów procesu kwotę 2912 zł, na którą złożyły się kwoty:</p> <p>- 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa</p> <p>- 750 zł wydatek związany z opiniami biegłych</p> <p>- 345 zł opłata od pozwu</p> <p>- 1800 zł wynagrodzenie pełnomocnika ustalone od wartości przedmiotu sporu na podstawie § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie</p> <p>W pkt IV wyroku orzeczono na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (Dz. U. tj. 2010 rok nr 90 poz. 594 z późn. zm).</p> <p>W sprawie powstały nieuiszczone koszty sądowe w kwocie 665,22 zł, stanowiące koszt wynagrodzenia biegłych.</p> <p>Z uwagi na przegraną strony pozwanej to <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> winna uiścić wskazaną kwotę.</p> </div>