II SA/Rz 669/08
Sądy administracyjne2008-10-20
Sygnatura
II SA/Rz 669/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2008-10-20
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Stanisław Śliwa
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2008 roku, znak: [...] w przedmiocie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do niego - postanawia - odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Wójt Gminy decyzją z dnia [...] maja 2008r. znak: [...] odmówił J. M. przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do niego na dziecko A. D.
Po rozpatrzeniu odwołania J. M. od powyższego rozstrzygnięcia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło je
w całości decyzją z dnia [...] lipca 2008r. znak: [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W dniu 19 września 2008r. wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego– skierowana do tut. Sądu - skarga Wójta Gminy na wskazaną wyżej decyzję organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2008r.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej odrzucenie, w związku
z faktem złożenia jej przez podmiot nie posiadający do tego kompetencji prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, określony w art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a.
Powyższy przepis przyznaje legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dwu kategoriom podmiotów. Do pierwszej z nich należy każdy, kto ma w tym interes prawny, natomiast do drugiej należy zaliczyć prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i organizację społeczną – w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, w zakresie jej statutowej działalności i jeżeli brała ona udział w postępowaniu administracyjnym.
Z kolei wedle art. 50 § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają takie prawo.
W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, nie może być równocześnie stroną tego postępowania, jak też nie może zainicjować postępowania przed sądem administracyjnym. Dopuszczenie bowiem możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który rozstrzygał w sprawie nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej uprawnienia strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje. Organ tymczasem działa na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy postępowanie. Przedmiot sprawy rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu, gdyż nie działa on jako nosiciel tegoż w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje (postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z 13 lipca 2007 r. II SA/Gd 273/07, LEX nr 356025, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2006 r. II GSK 387/05, LEX nr 197511).
W świetle zatem przytoczonego stanowiska orzecznictwa, które Sąd
w niniejszym składzie w pełni podziela, należy uznać, że Wójt Gminy, jako organ upoważniony na mocy art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r.
o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) do wydania decyzji w sprawie wniosku J. M. o przyznanie zasiłku rodzinnego
i dodatków do niego, nie był równocześnie uprawniony do wniesienia skargi na ostateczną decyzję wydaną w tej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Z tej przyczyny skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.