I SA/Po 545/14

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi PB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za październik 2013r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę PB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za październik 2013 r. Skarżący na w.w postanowienie pismem z dnia [...] wniósł skargę kasacyjną, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] odrzucił. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] odrzucił zażalenie na postanowienie WSA z dnia [...]. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na w.w postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...]. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł sprzeciw na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie skarżącego w przedmiocie prawa pomocy. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie zażalenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu [...]. W terminie otwartym do opłacenia wpisu od zażalenia skarżący po raz kolejny wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił zażalenie. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie PB na postanowienie WSA z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie odrzucenia zażalenia. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za październik 2013 r. jest prawomocne od dnia [...]. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.