I C 139/22

<p>Sygn. akt I C 139/22</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 stycznia 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/> </p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2024 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block">A. Ł.</span> </p> <p>o eksmisję</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  kosztami procesu obciąża powódkę, uznając je za poniesione.</p> <p>Sygn. akt I C 139/22</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p>Lokal mieszkalny przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> jest własnością <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność niesporna</em> </p> <p>Brak dowodów na okoliczność tego, że lokalem tym włada (lub w nim zamieszkuje) <span class="anon-block">A. Ł.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowodów</strong> </p> <p>Strona powodowa nie udowodniła (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>), że pozwana przebywa w przedmiotowym lokalu bądź nim włada w inny sposób, w każdym razie na datę zamknięcia rozprawy, bo wcześniejszy stan władania lokalem może mieć jedynie znaczenie historyczne.</p> <p>Karty 18-20 nie wymieniają imiennie żadnej osoby o „wątpliwej reputacji”, która miałaby stać za organizowaniem w lokalu „imprez”. Nie wiadomo, kto to był (lub byli).</p> <p>Komornik sądowy w maju 2022 r. ustalił, że pozwana nie przebywa w tym lokalu już od około pół roku (k. 49). W marcu 2023 r. Policja ustaliła, że lokal jest „wyłączony z eksploatacji” i „nie jest zamieszkany” (k. 88). Z informacji Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej wynika, że ostatni zarejestrowany wpis dotyczący pozwanej miał miejsce we wrześniu 2021 r. na lotnisku w <span class="anon-block">G.</span>-<span class="anon-block">R.</span> (kierunek: WYJAZD, k. 90). Należy przypomnieć, że pozew został złożony w marcu 2022 r.</p> <p>Reasumując, nic nie wskazuje na to, aby pozwana – poza samym faktem zameldowania – w jakikolwiek sposób władała lokalem – wyłączonym obecnie w ogóle z eskploatacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Powód nie udowodnił, że pozwana włada lokalem, stąd powództwo uznano za bezzasadne w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> (<strong> <!-- -->punkt I</strong>. sentencji). Meldunek administracyjny nie kreuje domniemania faktu władania cudzą rzeczą, co jest oczywiste. Zresztą, w świetle treści omówionej wyżej dokumentacji takie domniemanie jest wykluczone. Zakończenie władania rzeczą może nastąpić także poprzez jej porzucenie (opuszczenie lokalu) lub w inny sposób (<em> <!-- -->per facta concludentia</em>), w szczególności przez osobę, która w ogóle nie miała uprawnienia do władania nią. Trudno od takiej osoby oczekiwać aktów staranności oczekiwanych przez powoda.</p> <p> <strong> <!-- -->Koszty procesu</strong> </p> <p>W <strong> <!-- -->punkcie II</strong>. sentencji kosztami procesu obciążono przegrywającego powoda, uznając je za poniesione (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>).</p> </div>