I FSK 1337/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA : Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 112/11 w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 20 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z 28 września 2011 r. D. S. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 20 maja 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2005r. Skarżący podniósł, że prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest kupno i sprzedaż używanych samochodów, jednakże nie przynosi ona oczekiwanych zysków. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje żona, wspiera też finansowo dwójkę dzieci, które w miarę możliwości starają się zarobkować. Wnioskodawca nie posiada wolnych środków finansowych na opłacenie należności objętych zaskarżoną decyzją. Nie posiada też przedmiotów, które mógłby spieniężyć, brak jest też możliwości pozyskania środków pieniężnych z innych źródeł, jak kredyt. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z., dalej zwanej "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy jednak mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch ww. przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). W tej kwestii bardzo jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 (LEX nr 569795), przyjmując, że "Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi.". Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy tutejszy Sąd stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący bardzo ogólnie nakreślił swoją sytuację rodzinną i wskazał źródło utrzymania, jednakże w żaden sposób nie udokumentował swoich twierdzeń, co więcej, zaniechał wskazania jakichkolwiek danych liczbowych określających chociażby wartość majątku firmy, czy jej przeciętny dochód. To z kolei spowodowało, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości zweryfikowania treści wniosku pod względem jego wiarygodności i rzetelności. Ponadto, skarżący nie wskazał żadnej konkretnej okoliczności, która mogłaby stanowić przesłankę wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzji organu podatkowego. Jak już wcześniej podkreślono, sąd może uwzględnić wniosek strony złożony w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., o ile zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że trudna sytuacja finansowa skarżącego sama w sobie nie może stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za przesłanki takie mogłyby być uznane konkretne okoliczności, wskazane przez stronę jako ewentualne następstwa wykonania skarżonej decyzji. W niniejszej sprawie jednakże skarżący takich okoliczności nie powołał. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.