I SA/Gl 446/09

SENTENCJA Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi A.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą samotną w podeszłym wieku, mającą poważne problemy ze zdrowiem (wspomniał o [...],[...],[...] i [...]). Zaznaczył, że mieszka w niewielkim budynku stanowiącym spadek po rodzicach, wymagającym znacznych nakładów w związku z jego złym stanem technicznym oraz że nadto posiada niewielką działkę ugorowanego gruntu. Według wniosku dochody strony ograniczają się do emerytury, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi 1270 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności odpisy: "odcinka" otrzymanego przez skarżącego w ostatnim miesiącu, orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 28 kwietnia 1997 r. zaliczającego go "do [...]" i uznającego jego [...] za [...] i umożliwiającego mu jakąkolwiek pracę oraz kilku rachunków wystawionych przez apteki (najwyższa kwota, na jaką te rachunki opiewają, to [...] zł). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § w przywołanej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym nie została spełniona. Do dyspozycji skarżącego pozostaje bowiem stały dochód, który pozwala mu na bieżące pokrywanie wszystkich niezbędnych wydatków. Z drugiej strony jednak wysokość tego dochodu nie jest znaczna, zwłaszcza iż spora część środków pozostających do dyspozycji strony musi być przeznaczona na opłacenie kosztów leczenia. W ocenie rozpoznającego wniosek każdy dodatkowy wydatek może więc wiązać się dla wnioskodawcy z uszczerbkiem utrzymania koniecznego, co zgodnie z art. 246 § 1 plt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnia przyznanie osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym, według art. 245 § 3 tego Prawa, m.in. zwolnienie od kosztów sądowych. Na marginesie warto zauważyć, iż wybór tej postaci częściowego prawa pomocy na obecnym etapie postępowania jest korzystniejszy dla skarżącego niż ustanowienie dla niego adwokata. Wnioskodawca został już przecież wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, a udział profesjonalnego pełnomocnika nie jest jeszcze konieczny. Zgodnie wszak z art. 175 § 3 pkt 1 oraz art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – staje się on niezbędny dopiero w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej lub zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ponadto w myśl art. 6 tego Prawa Sąd powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań, a według jego art. 134 § 1 nie jest związany granicami skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.